فیلم دوازده سال بردگی به کارگردانی استیو مککوئین و بر اساس زندگینامه سالومون نورثاپ ساخته شده است. استیو مککوئین که پیشتر با آثار تحسینبرانگیزی همچون گرسنگی (Hunger) و شرم (Shame) شناخته شده بود، در این فیلم نیز هنر کارگردانی خود را به اوج رسانده است. فیلمنامه این اثر را جان ریدلی نوشته است و اقتباسی دقیق و وفادار از کتاب خاطرات سالومون نورثاپ به شمار میرود.
یکی از نکات جالب توجه درباره فیلم 12 سال بردگی، انتخاب بازیگران برجستهای است که نقشهای خود را بهطور بینظیری ایفا کردهاند. چویتل اجیوفور در نقش سالومون نورثاپ با اجرایی تاثیرگذار و فراموشنشدنی ظاهر شده است.
مایکل فاسبندر از دیگر هنرپیشه های فیلم 12 سال بردگی، در نقش ادوین اپس، با چنان مهارتی بازی میکند که تماشاگر از دیدن این شخصیت متنفر میشود. لوپیتا نیونگو که نقش پتسی را ایفا کرده، به خاطر بازی خیرهکنندهاش توانست جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را به دست آورد که یکی از جوایز فیلم دوازده سال بردگی محسوب میشود.
فیلمبرداری این اثر در لوئیزیانا انجام شد و تیم تولید از مکانهای تاریخی مانند مزارع بوکاژ، فلیسیتی و مگنولیا برای بازآفرینی فضای دهه 1800 استفاده کردند. نکته جالب درباره یکی از این لوکیشنها این است که درختی که در صحنه اعدام بردگان به نمایش گذاشته میشود، در گذشته واقعاً برای اعدام بردگان استفاده شده است. این مکان اطراف قبرهای واقعی بردگانی قرار دارد که در دوران بردهداری به قتل رسیدهاند.
چیویتل اجیوفور برای ایفای نقش خود، به شدت در فرهنگ مزارع لوئیزیانا غوطهور شد و حتی نواختن ویولن را به صورت حرفهای آموخت تا شخصیت سالومون را با نهایت واقعگرایی به تصویر بکشد.
موسیقی فیلم 12 سال بردگی توسط هانس زیمر، آهنگساز برجسته آلمانی، ساخته شده است. زیمر با استفاده از ترکیبی از سازهای زهی و پیانو، فضای احساسی و عمیقی را خلق کرده که بهطور کامل با تم فیلم هماهنگ است. این موسیقی بهطور مؤثری لحظات دردناک و امیدبخش فیلم را به نمایش میگذارد و تجربهای فراموشنشدنی را برای بیننده به ارمغان میآورد.
این فیلم در سال 2014 موفق به دریافت جوایز برجستهای شد. از مهمترین آنها میتوان به اسکار بهترین فیلم اشاره کرد که این جایزه نقطه عطفی برای استیو مککوئین بود و او را به اولین کارگردان سیاهپوست تبدیل کرد که این جایزه را دریافت کرده است.
دیدن این فیلم نه تنها یک تجربه سینمایی است، بلکه فرصتی برای تامل در تاریخ و ارزشهای انسانی است که در تحلیل و نقد فیلم 12Years a Slave تاثیر زیادی داشت. این فیلم بار دیگر نشان میدهد که چگونه هنر میتواند پل ارتباطی بین گذشته و حال باشد و داستانهایی را بازگو کند که هرگز نباید فراموش شوند.
12 سال بردگی فیلمی است که تماشاگر را با قدرت بینظیرش به قلب تاریکترین زوایای تاریخ میبرد و سفری تلخ و تاثیرگذار را روایت میکند که یادآور اهمیت آزادی و انسانیت است. این فیلم داستان یک انسان آزاد را به تصویر میکشد که از اوج آرامش به قعر بردگی سقوط میکند اما در این مسیر، روحش هرگز تسلیم نمیشود. خلاصه داستان ۱۲ سال بردگی در سال 1841 آغاز میشود. سالومون نورثاپ، یک مرد سیاهپوست آزاد، به همراه خانوادهاش زندگی آرامی را در نیویورک سپری میکند. او نوازندهای ماهر است و ویولن یکی از ابزارهای اصلی زندگی او برای امرار معاش محسوب میشود. زندگی سالومون زمانی دستخوش تغییر میشود که دو مرد با پیشنهاد کاری به ظاهر جذاب به او نزدیک میشوند. از اینجا، زندگی او وارد مسیر دشوار و بیرحمی میشود که 12 سال از عمرش را در بردگی میگذراند. اما امید او برای آزادی و بازگشت به خانوادهاش هرگز از بین نمیرود.
