پاراج | معرفی فیلم، سریال، بازیگران و عوامل سینما و تلویزیون
تازه‌‌ها
مقالات
بیشتر
باکس آفیس
بیشتر
به‌روزرسانی‌ها
بیشتر
جدیدترین عنوان ها
بیشتر
جدیدترین نقد‌ها
«بچه‌های بد»، یک کمدی سرقتی انیمیشنی که در سال ۲۰۲۲ اکران شد، سرانجام به والدین راهی برای آشنا کردن فرزندانشان با استیون سودربرگ و سه‌گانه اوشن او ارائه داد. چه هدیه‌ای! و این دنباله، تقریباً ما را به همان حس بازمی‌گرداند. «بچه‌های بد ۲» به اندازه‌ای شوخ‌طبعی و روح دارد که می‌توانید بچه‌هایتان را برای دیدنش ببرید بدون اینکه حس کنید به رشد فکری آنها آسیب می‌زنید. حتی، در واقع، بهتر از سلف خود به نظر می‌رسد. با این حال، وظیفه ایجاد داستانی درباره جنایتکارانی که می‌خواهند کار درست انجام دهند اما وقتی کار اشتباه انجام می‌دهند، به طور عینی باحال‌تر به نظر می‌رسند، باعث می‌شود که دنباله در تعقیب دم روایی خود گیر کند. ما با یک فلاش‌بک به دوران اوج گروه شروع می‌کنیم. سپس به زمان حال بازمی‌گردیم و می‌بینیم که همه آنها در یافتن شغل ثابت و محترمانه ناموفق هستند. فیلم از چندین فرصت خوب عبور می‌کند و به ادعاهای اساسی پیشینی خود مبنی بر اینکه نباید گرگ‌ها را از روی پوشش دندان‌دارشان قضاوت کنیم، بازمی‌گردد.
اسکار دیگز می‌گوید: «من نمی‌خواهم مرد خوبی باشم، می‌خواهم مرد بزرگی باشم.» «از بزرگ و قدرتمند» سم ریمی قصد دارد بر اساس دیدگاه کتاب‌های ال. فرانک باوم که به طور فراموش‌نشدنی در «جادوگر شهر از» ام‌جی‌ام در سال ۱۹۳۹ به تصویر کشیده شده، تجارت کند و آن را گسترش دهد. با این حال، مانند اسکار، این تصویر در گمراه کردن بهتر از جادو کردن است. ریمی، که کارنامه خود را با مینی-شاهکار ترسناک ارزان‌قیمت «مرده شریر» آغاز کرد، نمی‌تواند داستان را با شور و هیجان یا شادی زیادی القا کند. «از بزرگ و قدرتمند» که در سیاه و سفید در نسبت صفحه نمایش قدیمی آکادمی فیلم ۱۹۳۹ آغاز می‌شود، هنگام رسیدن به آنجا که می‌دانید، به رنگ پر زرق و برق و سه‌بعدی عریض گسترش می‌یابد، اما این تغییر جذابیت ندارد؛ فقط به نوعی نفوذ می‌کند. با تمام پیشرفت‌های فناوری جلوه‌ها، گردباد در اینجا نمی‌تواند با آنی که دوروتی گارلند را به از برد، رقابت کند. این «از» که از آهنگ‌ها و جادوی سیاه دراماتیک محروم شده، هیچ‌کجا بر فراز رنگین‌کمان فرود نمی‌آید. در بیشتر موارد، به طرز بدی شرورانه است.
سخت است که علیه این واقعیت که جی‌لو در واقع یک بسته کامل است، استدلال کنیم؛ با حضوری منحصر به فرد و مغناطیسی که همیشه بر روی هر صفحه‌ای خوشایند است، حتی زمانی که کیفیت پروژه‌ای که او در آن نقش اصلی را دارد، جای بسی تأسف دارد (همانطور که در مورد این فیلم صدق می‌کند). آخرین تلاش او، فیلم علمی-تخیلی «اطلس» با محوریت هوش مصنوعی، نیز از این قاعده مستثنی نیست. این فیلم استریمینگ بی‌فروغ به سختی یک «گزارش اقلیت» یا «جاذبه» است. اما فراتر از CGI تیره و برخی صحنه‌های ناشیانه، این فیلم لوپز را دارد، عضلانی و آتشین. تلاش فیلم برای نشان دادن اینکه همه هوش‌های مصنوعی بد نیستند، در زمانی که این فناوری به طور فزاینده‌ای تهدید به جایگزینی ما می‌کند، به طرز خنده‌داری بی‌اثر است. برای یک داستان از نوع «آینده ما به این بستگی دارد»، مخاطرات هرگز به درستی شکل نمی‌گیرند. اما «اطلس» جنیفر لوپز را با تمام شکوه ستاره‌ای‌اش در صندلی راننده دارد. این به هیچ وجه کافی نیست، اما چیزی است.
اینکه گیرمو دل تورو یک فیلم بدون عناصر ماوراءالطبیعه بسازد، شاید برای طرفدارانش ناامیدکننده به نظر برسد، اما نگران نباشید، دل تورو نرم نشده است. فیلم او یک کارناوال تاریک از استثمار و تباهی اخلاقی است که در آن، هیولاها وجود ندارند، اما وحشیگری به وفور یافت می‌شود. دل تورو با اینکه در دنیای واقعی داستان‌سرایی می‌کند، اما فضایی رؤیاگونه و کابوس‌وار خلق می‌کند. نیمه اول فیلم که در کارناوال می‌گذرد، جذاب است، اما فیلم با ورود کیت بلانشت به اوج خود می‌رسد. او در نقش یک روانکاو، کاملاً بی‌نقص است و با ورودش، ریسک‌ها را بالا می‌برد. صحنه‌هایی که او و بردلی کوپر یکدیگر را از نظر روانی محک می‌زنند، برجسته‌ترین بخش‌های فیلم هستند. ساختار دو قسمتی فیلم، حسی شبیه به رمان دارد و با اینکه شاید برای برخی، کند به نظر برسد، اما در پرده آخر، غنی‌تر و پربارتر می‌شود. بردلی کوپر در تمام مراحل سفر شخصیتش، از جذابیت تا تاریکی، فوق‌العاده است و صحنه پایانی او، شگفت‌انگیز است.
تولد روز
بیشتر
بزودی
بیشتر
محبوب ترین سریال ها
بیشتر
محبوب ترین هنرپیشه ها
بیشتر
محبوب ترین فیلم ها
بیشتر
پیشنهاد ویژه
بیشتر
