در این ترکیب تقلیدی از «کونان» و «جنگ ستارگان» که بر اساس یکی از پرفروش‌ترین مجموعه اسباب‌بازی‌های کودکان ساخته شده، همه‌چیز در ابعادی حماسی ارائه می‌شود. مظهر خیر در برابر مظهر شر قرار می‌گیرد تا چیزی کمتر از سرنوشت آینده جهان را رقم بزند؛ اما نتیجه، فیلمی عظیم و در عین حال به‌شدت خسته‌کننده است.
آدم انتظار دارد وقتی دیالوگ‌ها قابل فهم نیستند، دست‌کم داستان یا تصاویر فیلم بتوانند معنا و مفهوم مشخصی را منتقل کنند. اما متأسفانه «هات اسپات» فقط به تکرار صحنه‌های وهم‌آلود و در عین حال خوش‌ساخت خود بسنده می‌کند؛ صحنه‌هایی که مثل خاطره‌ای مبهم از یک رؤیا، بدون آنکه تأثیر یا معنای روشنی بر جای بگذارند، از برابر چشم می‌گذرند.
این فیلم به اندازهٔ یک ساعت سوئیسی قابل پیش‌بینی است و به اندازهٔ یک رمان عاشقانه یا نسخهٔ مشابهش در شبکهٔ هالمارک، اهل ماجراجویی است. اما داستان در پرووانس می‌گذرد؛ پس همین هم نکته‌ای مثبت است.
«یک پسر هندی خوب» یک کمدی رمانتیک دلچسب و زیرکانه است که ضمن پیروی از ساختاری کلاسیک در روابط عاشقانه، با شوخطبعی کلیشه‌های فرهنگی را در هم می‌شکند. فیلم با اجتناب آگاهانه از روایت‌های تکراری «آشکارسازی» و «توضیح فرهنگ»، فضایی می‌سازد که عشق در مرکز آن قرار دارد. بازی طنازانه کاران سونی و جاناتان گراف، همراه با جزئیات غنی فرهنگی که هرگز تصنعی به نظر نمی‌رسند (از ترانه‌های بالیوودی تا تلفظ درست نام خدایان)، اثری می‌سازد که هم خنده‌دار و هم صمیمی است. این فیلم ثابت می‌کند که عشق به سبک بالیوود—بزرگ، پرشور و فراگیر—منحصر به هیچ گروه یا گرایشی نیست و می‌تواند همه را دور هم جمع کند.
