این اولین تجربه کارگردانی «دو پتل» که تمام سبک‌ها را در خود جای داده، یک تریلر انتقام‌جویانه از نوع چاقو در گلو، یک بیانیه علیه بی‌عدالتی نهادینه شده، یک قصیده برای فرهنگ و فولکلور هندی و یک نمایش با افتخار از توانایی‌های ستاره عضلانی‌اش به عنوان یک قهرمان اکشن است. این یک رویکرد «همه چیز، همه جا، به یکباره» است که گاهی اوقات تهدید می‌کند یک سرگرمی خوب را با معانی بیش از حد سنگین کند. اما پتل، با همکاری «جردن پیل»، موفق می‌شود نقشه جاه‌طلبانه‌اش را به لطف خشمی بی‌امان، شادی و لحظات کافی از بازآفرینی سینمایی جسورانه، به سرانجام برساند. فیلمنامه شاید گاهی در انتقال مضامینش کمی سنگین‌دست عمل کند، اما با اشتیاق بی‌صبرانه پتل جبران می‌شود؛ او مانند بچه‌ای است که بی‌نهایت مشتاق است کارنامه‌اش را به همه نشان دهد. در نهایت، همه چیز بخشیده می‌شود زیرا پتل و فیلمبردارش به خوبی می‌دانند که چگونه ستاره‌شان را تا حد ممکن به شکلی باشکوه و قهرمانانه به تصویر بکشند.

اگرچه «ارزش احساسی» درباره استفاده از هنر به عنوان ابزاری برای ارتباط است، این فیلم به اندازه ای کلیشه ای نیست که بخواهد بگوید هنر همه زخم‌ها را بهبود می‌بخشد. همچنین یک فیلم بدبینانه نیست. بار دیگر، تریر با یافتن مهری عمیق که می‌تواند شوک‌آور باشد، سنت‌ها را به چالش می‌کشد.

وقتی یک داستان کارآگاهی یا ترسناک را تماشا می‌کنید، همیشه یک خط نامرئی از حماقت وجود دارد که قهرمان داستان نمی‌تواند از آن عبور کند. این فیلم چندین بار از آن خط عبور می‌کند، اما به نوعی همچنان جو مؤثری را حفظ می‌کند. این به نظر یک کار غیرممکن می‌آید، با توجه به اینکه گروهبان جونگ-گو در طول تحقیقاتش چقدر دست و پا چلفتی است. در جستجوی پاسخ، او کارهای زیادی انجام می‌دهد که باعث می‌شود موهایتان را بکنید. با این حال، همین امر در مورد نویسنده و کارگردان، هونگ-جین نا و تمایل او به اغراق در همه چیز صادق نیست. او بی‌رحمانه بینندگان را با تاکتیک‌های شوک و وحشت خود خسته می‌کند، اما این کار را آنقدر خوب انجام می‌دهد که نمی‌توانم واقعاً شکایت کنم. فیلمنامه پر از پیچش‌های داستانی غیرقابل قبول است، اما وقتی فیلم به یک فیلم ترسناک از نوع تسخیر شیطانی تبدیل می‌شود، بسیار منطقی‌تر به نظر می‌رسد. صحنه‌ای که شمن سعی می‌کند هیوجین را جن‌گیری کند، شدید است و نه فقط به این دلیل که به طور مناسبی پر سر و صداست. نا رویدادها را با چشمی تیزبین برای جزئیات، ریتم‌بندی و تجسم می‌کند. ممکن است خاموش کردن مغزتان هنگام تماشای فیلم غیرممکن باشد، اما این جذابیت‌های غریزی فیلم را به طرز تحسین‌برانگیزی آزاردهنده‌تر می‌کند.

Mission: Impossible — The Final Reckoning با Tom Cruise در نقش Ethan Hunt، اوج هیجان و تعلیق را به مجموعه می‌آورد. فیلم با جلوه‌های خارق‌العاده، به‌ویژه سکانس‌های پروازی و بدلکاری‌های خطرناک کروز، مخاطب را در حالتی از حیرت و هیجان نگه می‌دارد. داستان حول تهدید هوش مصنوعی و مأموریت‌های آخر Hunt برای جلوگیری از فاجعه جهانی می‌چرخد، در حالی که همکاری با شخصیت‌هایی مثل Hayley Atwell و Ving Rhames عمق و طنز لازم را اضافه می‌کند. اگرچه طولانی و لحظاتی سنگین است، اما فیلم با ترکیب اکشن پرسرعت، پیچش‌های هوشمندانه و بازی پرانرژی Cruise، یکی از پرجذاب‌ترین قسمت‌های مجموعه محسوب می‌شود.