این سریال تمام ویژگیهای دنیای «تلماسه» را دارد: جلوههای ویژه خوب، داستانی به شدت متراکم با گروهها و میراثهای متعدد. اما قسمت اول بسیار پرحرف است و حجم زیادی از اطلاعات را هم برای طرفداران و هم برای تازهواردان ارائه میدهد و مشخص نیست که آیا مخاطبان پس از قسمت اول، درک درستی از مسیر داستان خواهند داشت یا نه. مشکل اینجاست که بخش زیادی از قسمت اول به امپراتور و یک شخصیت شرور مرد اختصاص داده شده است. در حالی که ایده یک آموزشگاه برای زنانی که مهارت ذاتی در تشخیص حقیقت از دروغ دارند، نوآورانه است. ما دوست داریم بیشتر در مورد این بخش از داستان ببینیم. حضور قدرتمند امیلی واتسون در نقش والیا بسیار جذاب است. امیدواریم با پیشرفت سریال، تمرکز بیشتری بر روی انجمن خواهران و نحوه به قدرت رسیدن آنها صورت گیرد، زیرا این بخش جذابترین پتانسیل داستان است.
یک بالاد قدرت ایتالیایی احساساتی، شبیه ترانههایی که در موسیقی متن فیلم شنیده میشوند؛ ملودی آن اغراقآمیز، پرزرقوبرق و بیش از حد احساساتی است، اما در نهایت تأثیر چندانی بر جای نمیگذارد.
به نظر میرسد که کگنتی دیدگاهش را نسبت به آنچه مردم از فیلم اول دوست داشتند، از دست داده است.
والتر سالس این مضمون را به شکلی پیش میبرد که نتیجه، اثری همزمان آزاردهنده و ملالآور است؛ نه آنقدر لحن خونسرد و بیاحساسش به ابزورد برسد و نه آنقدر ظریف و سنجیده باشد که به اثری خاص و کنجکاویبرانگیز تبدیل شود.