پاراج | معرفی فیلم، سریال، بازیگران و عوامل سینما و تلویزیون
تازه‌‌ها
مقالات
بیشتر
باکس آفیس
بیشتر
به‌روزرسانی‌ها
بیشتر
جدیدترین عنوان ها
بیشتر
جدیدترین نقد‌ها
«نقشه‌ای که به تو می‌رسد» یک درام عاشقانه قابل پیش‌بینی و کم‌عمق است که تلاش دارد حس فیلم‌هایی مانند «طلوع قبل از غروب» را برای نسل جدید بازآفرینی کند، اما در نهایت به عمق یک رمان عاشقانه ساحلی متوسط محدود می‌ماند. اگرچه فیلم از نظر بصری زیباست و بازیگران اصلی جذابیت‌هایی دارند، اما داستان آن درگیر کلیشه‌های کهنه ژانر (از جمله راز بیماری لاعلاج) و گفتگوهای به ظاهر عمیق اما در واقع توخالی درباره زندگی و عشق می‌شود. شخصیت‌ها به جای پرداخت واقعی، در قالب کلیشه‌هایی از جوانان مرفه و بی‌دغدغه مالی باقی می‌مانند که این مسئله، همراه با عدم توجیه منطقی موقعیت مالی و انتخاب‌هایشان، از باورپذیری و تأثیر عاطفی فیلم به شدت می‌کاهد. در نتیجه، این اثر ممکن است در حین تماشا سرگرم‌کننده باشد، اما بلافاصله پس از پایان، از حافظه و دل مخاطب محو می‌شود.
«جایی که بازیگران دیگر شاید نقشِ یک آدم معمولی و منطقی را در میان انبوهی از آدم‌های عجیب‌وغریب و هیستریک بازی کنند، ریس چنین نیست؛ او همیشه نشانه‌هایی بروز می‌دهد که سلامت روانِ تام شکننده‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد. با این حال، این سریال بیشتر مجموعه‌ای درهم‌آمیخته از ارجاعاتِ شیک و بازی‌های ماهرانه است تا اثری دگرگون‌کننده و مستقل به خودیِ خود.»
آقای وین‌رایت (که می‌توان او را دقیقاً نقطه مقابل روآن اتکینسون تصور کرد) نقش مِگره را با نوعی فاصله‌گذاری از هم‌بازی‌هایش ایفا می‌کند. وظیفه‌ی انتقال شوخ‌طبعی و بخش بزرگی از انسانیت شخصیت‌ها بر عهده‌ی دیگران است. با این حال، فیلم با تعداد قابل‌توجهی از خلاقیت‌های کارگردانی شگفت‌زده‌تان می‌کند.
صفحه کوچک تلویزیون به سختی می‌تواند کاریزما و انرژی دومینیک تورن را در نقش «ریری ویلیامز» مهار کند. این سریال که به وضوح برای مخاطبان جوان‌تر دنیای مارول ساخته شده، یک اثر سریع و خشن است. سرعت داستان بی‌وقفه است، انگار سازندگان از اینکه مخاطب حتی برای یک ثانیه چشم از صفحه بردارد، وحشت داشته‌اند. سریال پر از جلوه‌های ویژه پر زرق و برق و خشونت‌های کارتونی است که در آن آدم‌ها مدام به دیوارها کوبیده می‌شوند. با این حال، تأکید بسیار تکراری فیلم بر «انتخاب‌هایی که می‌کنیم» و اینکه چگونه این انتخاب‌ها شخصیت ما را شکل می‌دهند، پس از مدتی کمی خسته‌کننده می‌شود. این موعظه‌های اخلاقی، اگرچه نیت خوبی دارند، اما عمق چندانی به داستان نمی‌بخشند. در مجموع، این یک سریال پرانرژی است که به لطف بازیگر اصلی‌اش جذابیت دارد، اما پیام‌های تکراری‌اش کمی از لذت آن می‌کاهد.
تولد روز
بیشتر
بزودی
بیشتر
محبوب ترین سریال ها
بیشتر
محبوب ترین هنرپیشه ها
بیشتر
محبوب ترین فیلم ها
بیشتر
پیشنهاد ویژه
بیشتر
