فیلم دریاچه استخوان، زوج‌های ناسازگار و ضعف در ارتباطات انسانی را عمیق بررسی نمی‌کند، اما به اندازه کافی جذابیت دارد تا داستانی جذاب بسازد و تماشاگر را کنجکاو کند که ماجرا به کجا می‌رسد.

این فیلم سرقتی که بیش از حد پخته، بیش از حد پیچیده و کم‌علاقه است، به یک آشفتگی تبدیل می‌شود. ده دقیقه ابتدایی به طور معقولی سرگرم‌کننده است - نکته مهم این است که این بخش از فیلم درباره دزدی بانک نیست - اما بعد از آن فقط درهم، به طرز وحشیانه‌ای غیرقابل قبول و کسل‌کننده می‌شود و تسلط گروه بر مهارت‌های غیرجادویی معمولی لازم در دزدی در مقیاس بزرگ، کاملاً غیرمتقاعدکننده است و هیچ مقدار انحراف روایی نمی‌تواند این مشکل را دور بزند. جادو ممکن است در تئوری موضوع جالبی برای یک فیلم باشد: جادو و سینما ریشه‌های مشترکی در چادرهای نمایشگاه‌های قدیمی دارند. اما من دریافتم که، اگرچه وقتی به صورت واقعی تجربه می‌شود عالی است، اما جادو همیشه در چارچوب یک فیلم داستانی، بی‌معنی و ناامیدکننده به نظر می‌رسد. خود شعبده‌بازان باید شخصیت‌های جالبی باشند، کاملاً جدا از مهارت‌های فرضی‌شان. این ترفند در اینجا موفقیت‌آمیز نیست.

سریال Alien: Earth به کارگردانی نوآ هولی، بازتعریفی هوشمندانه و ترسناک از فرنچایز Alien ارائه می‌دهد. هولی با ترکیب وحشت بی‌پروای موجودات فرازمینی، نقدی بر قدرت مطلق شرکت‌های عظیم و تأملی بر اخلاق و مرگ، سریالی متفاوت و عمیق ساخته است. شخصیت‌ها پیچیده و رابطه‌های آن‌ها با تکنولوژی و انسانیت با دقت طراحی شده‌اند و حتی خطرهای آشنا مثل زنون‌ها هم تازه و هیجان‌انگیز به نظر می‌رسند. کارگردانی دقیق و طراحی فضایی پرتنش، Alien: Earth را به یکی از کامل‌ترین، چندلایه‌ترین و ترسناک‌ترین آثار فرنچایز تبدیل کرده است.

به لطف همکاری استالتر و دانهم، "خیلی زیاد" یک کمدی موفق است که شما را وادار می‌کند تا در انتظارات‌تان در پیدا کردن یک همراه بازنگری کنید.