پاراج | معرفی فیلم، سریال، بازیگران و عوامل سینما و تلویزیون
تازه‌‌ها
مقالات
بیشتر
باکس آفیس
بیشتر
به‌روزرسانی‌ها
بیشتر
جدیدترین عنوان ها
بیشتر
جدیدترین نقد‌ها
«در نهایت، The East Palace با تمام شکوهِ ژانرشکنی و نبردهایش با شیاطین، به‌خوبی از پسِ تبدیل شدن به یک کی‌درامای ژانریِ سرگرم‌کننده برمی‌آید. اگر اثری مثل KPop Demon Hunters دروازهٔ ورود شما به فولکلور و اسطوره‌شناسی کره‌ای بوده، این فیلم/سریال می‌تواند دنبالۀ خوبی باشد تا شناخت و سلیقه‌تان را نسبت به موجودات افسانه‌ای ریشه‌دار در این فرهنگ گسترده‌تر کنید.»
«لوداون» یک مجموعه جنایی به‌شدت خوش‌ساخت و پر از شخصیت‌های رنگارنگ است که استرلین هارجو پس از «سگ‌های حاشیه‌نشین» ارائه می‌دهد. این اثر با وجود ریشه داشتن در قراردادهای نوآر، بیش از هر چیز بر دیالوگ‌های طبیعی، توسعه غنی شخصیت‌ها و فضاسازی دقیق منطقه‌ای متمرکز است. ایتن هاوک در نقش یک «حقیقت‌جوی» زخم‌خورده و مصمم، بازی بی‌حاشیه و قدرتمندی ارائه می‌دهد و بازیگران فرعی درخشان — از کایل مکلاخلن و جین تریپلهورن تا پیتر دینکلیج و کیت دیوید — هر یک در فرصت محدود خود تاثیری ماندگار می‌گذارند. اگرچه طرح کلی داستان حل یک معما است، اما قدرت اصلی سریال در مکالمه‌های هوشمندانه، طنز خشک و بافت اجتماعی غنی آن نهفته است. یک برد قاطع در محدوده ژانر.
این فیلم قلمرویی عجیب و غیرضروری را برای خرس محبوب ساکن لندن ما کاوش می‌کند و در انجام این کار، نمی‌تواند به سطح بالای پیشینیان تقریباً بی‌نقص خود برسد. با این حال، به لطف اجراهای برنده «بن ویشاو» و «الیویا کلمن»، این سفر به جنگل به اندازه کافی از سرگرمی شیرین این مجموعه را حفظ کرده تا ارزش این سفر تا حدی چسبناک را داشته باشد. یک سکانس ابتدایی در غرفه عکاسی نشان می‌دهد که کارگردان جدید، «دوگال ویلسون»، به خوبی درک کرده که چه چیزی فیلم‌های «پل کینگ» را اینقدر موفق کرده است. حیف که هرج و مرج عجیب و غریب پدینگتون به ندرت در جاهای دیگر تکرار می‌شود. فیلم فاقد هرج و مرج شیرین و کمدی بزن‌بکوبی است که از این مجموعه انتظار داریم. با این حال، فیلم بدی نیست؛ اگرچه به اندازه پیشینیانش پر از جوک نیست، اما به طور مداوم سرگرم‌کننده است. داستان در نهایت احساسات بسیار شخصی درباره خانه و تعلق را بررسی می‌کند و این کار را به شیوه‌ای انجام می‌دهد که همیشه شیرین است اما هرگز بیش از حد احساساتی نمی‌شود.
«پیکاپ» یک کمدی سرقت تنبل و ناامیدکننده است که در آن ادی مورفی، با وجود حضورش در صحنه، به شکلی عجیب منفعل و غیرفعال به نظر می‌رسد و از مشارکت واقعی در جوک‌ها و شیمی گروهی که فیلم به آن نیاز مبرم دارد، خودداری می‌کند. با وجود تلاش‌های قابل تحسین پیت دیویدسون و کیکی پالمر برای احیای صحنه‌ها، فیلمنامه بی‌روح و کارگردانی بی‌حس تیم استوری، فضایی ایجاد کرده که حتی یکی از بامزه‌ترین بازیگران تاریخ کمدی را نیز فلج می‌کند. لحظات نادری که مورفی جرقه‌ای از خنده را روشن می‌کند—مثل شکایت از کمردرد یا تقلید صدا—تنها یادآوری تلخ از فیلمی هستند که می‌توانست باشد، نه آنچه هست. در نهایت، این فیلم مانند یک محصول جریان‌ساز معمولی عمل می‌کند که برای یک شب آرام طراحی شده، اما فراموش می‌کند که برای سرگرم کردن مخاطب، چیزی فراتر از صِرف حضور ستاره‌هایش لازم است.
تولد روز
بیشتر
بزودی
بیشتر
محبوب ترین سریال ها
بیشتر
محبوب ترین هنرپیشه ها
بیشتر
محبوب ترین فیلم ها
بیشتر
پیشنهاد ویژه
بیشتر
