«Deep Cover» با یک تعقیبوگریز پرهیجان در خیابانهای لندن آغاز میشود و خیلی زود از کلیشهی «پلیس و خلافکار» عبور کرده و وارد قلمرو جذاب کمدی جنایی میشود. داستان دربارهی سه هنرجوی بدشانس کلاس بداههپردازی است که بهطور ناخواسته در دنیای تبهکاران لندن فرو میروند. کارگردانی دقیق تام کینگزلی، بازی درخشان نیک محمد، اورلاندو بلوم و برایس دالاس هاوارد و حضور پرجذبهی بازیگرانی چون شان بین، پدی کانسیداین و ایان مکشین باعث شده این فیلم ترکیبی متعادل از طنز، هیجان و بحران هویتی باشد. هرچند موقعیتهای خطرناک گاهی تا مرز ترس میروند، اما روحیه کمیک ماجرا همیشه غالب است. فیلم با طنز سیاه و بازیهای فیزیکی قوی، مخاطب را با خود همراه میکند و نشان میدهد حتی یک اشتباه ساده میتواند به یک عملیات مخفی پیچیده ختم شود.
«المپو» برای اینکه به اثری فراتر از نمایش صحنههایی از بدنهای بینقص در حال حرکت ــ چه در رقابتهای ورزشی و چه در لحظات جنسی ــ تبدیل شود، باید روایت و داستانپردازی خود را منسجمتر و دقیقتر کند.
«کارمند توانمند» در ایجاد داستانی محکم و شخصیتهایی کامل حتی وقتی شخصیتها تکقسمتی هستن کم میاره. ساختار «پرونده هفتگی» نیازمند مهارت خاصیه و به نظرم نویسندهها کمی از تمرین خارج شدن.
«سال آکسفورد من» بامزه و شرینه، و اگه هدف فقط همین بود، میتونست یه نمرهی عالی بگیره. اما مشکل اینه که هدف فیلم فقط همین نبوده.