پاراج | معرفی فیلم، سریال، بازیگران و عوامل سینما و تلویزیون
تازه‌‌ها
مقالات
بیشتر
باکس آفیس
بیشتر
جدیدترین عنوان ها
بیشتر
جدیدترین نقد‌ها
مهم نیست چند جملهٔ بامزه و زیرکانه (که البته چندتایی هم وجود دارد) به زبان موجودات دیجیتالیِ پس از تولید گذاشته شود؛ آن‌ها هرگز واقعی به نظر نمی‌رسند و تعاملشان با بازیگران انسانی هم باورپذیر نیست (چیزی شبیه جار‌جار بینکس از «جنگ ستارگان»، اما این بار روی چهار پا).
اگر به دنبال یک تریلر دراماتیک پرسرعت، عضلانی و به شدت پرتنش هستید، باید بگویم که جرمی سالنیر بالاخره بازگشته است. «ستیغ شورشی»، بهترین فیلم او پس از «اتاق سبز» و تقریباً به همان اندازه گیرا، اضطراب‌آور و غریزی است. این یک تریلر اکشن پویا و بی‌حاشیه است که هیچ ثانیه‌ای را تلف نمی‌کند. فیلم در اجراهای شدید بازیگرانش - یک ویترین قابل توجه برای آرون پیر که به نظر می‌رسد برای ستاره شدن مقدر شده و یادآوری اینکه دان جانسون چقدر در ایفای نقش یک حرامزاده نفرت‌انگیز خوب است - و در اکشن سینمایی به خوبی هماهنگ شده‌اش، می‌درخشد. زرادخانه فیلمسازی سالنیر ماهرانه است و او در ایجاد تعلیق جوشان و تنش و مخاطرات فزاینده، هم روی کاغذ و هم روی پرده، یک متخصص است. «ستیغ شورشی» به بهترین شکل ممکن، سرگرم‌کننده، هیجان‌انگیز و همیشه گیراست. بازگشت سالنیر ارزش انتظار را داشت.
«زن جوان آینده‌دار» یک ترن هوایی از لحاظ لحن است، اما این بخشی از هدف فیلم است. تروما اغلب باعث نوسانات خلقی و تصمیم‌گیری‌های متناقض می‌شود و مولیگان و فنل هرگز فراموش نمی‌کنند که کسی یک فرد آسیب‌دیده است که درد خود را بر سر سیستم مردسالارانه‌ای که آن را امکان‌پذیر کرده، خالی می‌کند. این فیلمی درباره زنی است که به دنبال تسکینی است که هرگز نخواهد یافت. باید اعتراف کنم که فکر می‌کردم فنل خودش را در گوشه‌ای گیر انداخته و هیچ پایانی نمی‌تواند قوس احساسی کسی را به سرانجام برساند، اما او با یک پرده نهایی که مخاطبان را دو دسته خواهد کرد، از آن گوشه عبور می‌کند؛ پایانی که هر چه بیشتر به آن فکر می‌کنم، جسارتش را بیشتر تحسین می‌کنم. این فیلم به اندازه قهرمانش اعتماد به نفس دارد و حاضر است کمی آشفته و متناقض باشد، به گونه‌ای که بازتاب‌دهنده وجود شخصیت اصلی‌اش است. بازی کری مولیگان در این نقش دشوار، فوق‌العاده است. او تعادلی را حفظ می‌کند که بسیاری از بازیگران دیگر را به سمت اغراق می‌کشاند. در نهایت، با اینکه برخی پرش‌های لحنی می‌توانست بهتر پرداخت شود، آنقدر در این فیلم لایه برای تحلیل و بحث وجود دارد که آن را به اثری ماندگار تبدیل می‌کند.
هَک می‌توانست بر ذاتاً غیرخنده‌دار بودنِ خود غلبه کند، اگر فارل و همکارانش شخصیت لونی هاوکینز را طوری ساخته بودند که دست‌کم تا حدی شبیه یک انسان واقعی باشد. اما این کار را نکردند، و چیزی است که در طول یک فصل کامل به‌سادگی خسته‌کننده خواهد شد.
تولد روز
بیشتر
بزودی
بیشتر
محبوب ترین سریال ها
بیشتر
محبوب ترین هنرپیشه ها
بیشتر
محبوب ترین فیلم ها
بیشتر
پیشنهاد ویژه
بیشتر
