پاراج | معرفی فیلم، سریال، بازیگران و عوامل سینما و تلویزیون
تازه‌‌ها
مقالات
بیشتر
باکس آفیس
بیشتر
به‌روزرسانی‌ها
بیشتر
جدیدترین عنوان ها
بیشتر
جدیدترین نقد‌ها
در «مالیخولیا»، یک گشت و گذار از غم به تعالی از طریق پوچی، کارگردان همیشه جنجالی دانمارکی، لارس فون تریر، نسخه بسیار شخصی خود از آخرالزمان را ارائه می‌دهد: یک برخورد آسمانی که با جلوه‌های دیجیتالی به طرز شگفت‌آوری زیبا و همراه با انفجارهای قدرتمند واگنر به تصویر کشیده شده است. بنابراین «مالیخولیا» به طور قاطع چیزی نیست که کسی آن را یک فیلم حال‌خوب‌کن بنامد و با این حال، درخشش رضایت زیبایی‌شناختی را از خود به جای می‌گذارد. نابودی کامل در مقیاسی صمیمی اتفاق می‌افتد و ماهیت فراگیر و متافیزیکی درام، فضایی برای لطافت و همچنین بی‌رحمی اپرایی باقی می‌گذارد. تشخیص فروید تقریباً وضعیت ذهنی جاستین (کریستن دانست) را به تصویر می‌کشد. تا جایی که پتانسیل مخرب مالیخولیا استعاره‌ای برای مالیخولیای خصوصی اوست، کاملاً مناسب است. یکی از عذاب‌های اصلی افسردگی جدی این است که غم درونی و شخصی چقدر نامتناسب و همه‌گیر می‌تواند باشد. دستاورد «مالیخولیا» این است که چقدر سخت است با نتیجه‌گیری او مخالفت کنیم.
کارنی واقعاً به نکته جالبی درباره الهام هنری می‌پردازد: اینکه در موسیقی، الهام ترکیبی از سرچشمه‌های مختلف است و تعریف کردن منشأ آن دشوارتر از بسیاری از شکل‌های دیگر هنر است. با این حال، باقی فیلم به یک کمدی‌درام حال‌خوب‌کن بسنده می‌کند؛ اثری که هرگونه عمق و لایه‌مندی آن، صرفاً پشت سر مونولوگ‌های اشک‌برانگیزی قرار می‌گیرد که این شخصیت‌ها بیان می‌کنند.
این فیلم کاملاً به اندازه عنوانش بزرگ نیست. پیرس برازنان در نقش یک کلانتر به نام «گابریل داو» (کبوتر جبرئیل)، یک شخصیت درستکار را به تصویر می‌کشد و بهترین دیالوگ‌های فیلمنامه را دریافت می‌کند. ساموئل ال. جکسون نیز در نقش خود، با همان انرژی همیشگی‌اش ظاهر می‌شود. بازیگر نقش اصلی، براندون لسارد، آنقدر چهره معصومی دارد که حتی با ریش و کبودی روی صورتش، شبیه به یک انتقام‌جوی قانع‌کننده در غرب وحشی به نظر نمی‌رسد، که البته شاید هدف همین بوده است. گروه بازیگران مکمل نیز از ستاره‌های قابل‌قبولی تشکیل شده است. این فیلم یک اثر جریان‌ساز یا یک کلاسیک آینده نیست، اما این روزها وسترن‌های جدید کمیاب هستند و این یکی در نهایت، یک اثر بهتر از حد متوسط در ژانر خود است.
صریح بگویم، نلسون به این فیلم مستقل کلیشه‌ای بیشتر از آنچه خودش به او می‌دهد، می‌بخشد.
تولد روز
بیشتر
بزودی
بیشتر
محبوب ترین سریال ها
بیشتر
محبوب ترین هنرپیشه ها
بیشتر
محبوب ترین فیلم ها
بیشتر
پیشنهاد ویژه
بیشتر
بازیگران پیشنهادی
