- + بازیگری
- + کارگردانی
این فیلم هم مثل قطعهی همنام راول، به یک اندازه گوشنواز، خوشآهنگ و رازآلود است. بیر بار دیگر مثل ابوالهول رازآلود به نظر میرسد و انگار با کارگردانش ارتباطی فراتر از رابطهی صرفاً حرفهای دارد. او با استفادهی موجز اما پرقدرت از زبان بدن و حالت چهرهاش، کاری میکند که فیلم کاملاً با محاسبات بینقص پتزولد جور دربیاید.

