«در هایماتلوز» یک فیلم درام با لحن آرام و تأملی است که در فضایی میانمرزی و ناپایدار شکل میگیرد و به تجربه بیجایی، تعلق و هویت فردی میپردازد. فیلم مخاطب را در کنار شخصیتهایی قرار میدهد که در وضعیتهای نامطمئن اجتماعی یا احساسی قرار دارند و ناچارند میان ماندن، رفتن و سازگاری با شرایط جدید انتخاب کنند. روایت بهجای تکیه بر اتفاقات پررنگ، از مشاهده جزئیات روزمره، سکوتها و فاصلههای انسانی برای پیشبرد درام استفاده میکند و حس تعلیق را درونی و تدریجی میسازد. فضای سرد و کنترلشده اثر، تنهایی و فرسایش درونی شخصیتها را برجسته میکند و از قضاوت مستقیم پرهیز دارد. «در هایماتلوز» بهعنوان یک فیلم بلند سینمایی، نمونهای از سینمای معاصر است که بر تجربه زیسته و حالوهوا بیش از روایت کلاسیک تکیه میکند.
