هر بار یکی از فیلمهای آواتار اکران میشود، همه شوخی میکنند که اینها در اصل کارتونهاییاند که سر و شکلشان را عوض کردهاند و کاربران اینترنت هم میگویند کسی برایشان تره خرد نمیکند. اما وقتی فیلم واقعاً روی پرده میآید، میبینیم که حماسی، هیجانانگیز، زیبا و دلشکن است. آیا دوست دارم فیلمی از جیمز کامرون ببینم که در پاندورا نمیگذرد؟ قطعاً. اما بعد از «آتش و خاکستر» که واقعاً شاید محبوبترین فیلم آواتار من تا امروز باشد، با این هم مشکلی ندارم که کامرون تا ابد در پاندورا بماند.

