«خارج از دانشگاه» یک سریال عاشقانه‌ی آمریکایی است که فضای احساسی و معاصر آن در مرز میان زندگی دانشجویی و ورود به دنیای واقعی شکل می‌گیرد. داستان بر گروهی از جوانان متمرکز است که روابط عاطفی‌شان بیرون از چارچوب‌های رسمی دانشگاه، در برخورد با مسئولیت‌ها، جاه‌طلبی‌ها و زخم‌های گذشته به آزمون گذاشته می‌شود. سریال با تمرکز بر گفت‌وگوهای صمیمی و تنش‌های روزمره، عشق را نه به‌عنوان رؤیایی ایده‌آل، بلکه به‌مثابه تجربه‌ای پیچیده و در حال تغییر تصویر می‌کند. هر قسمت لایه‌ای تازه از انتخاب‌ها و پیامدهای آن‌ها را نشان می‌دهد و تضاد میان استقلال فردی و تعهد را به شکلی واقع‌گرایانه بررسی می‌کند. «خارج از دانشگاه» به‌عنوان یک سریال تلویزیونی تولید شده و با نگاهی نزدیک به نسل جوان، تلاش می‌کند روابط مدرن را بدون اغراق و قضاوت روایت کند.
برخی منتقدان سریال را اثری عاشقانه، جذاب و سرگرم‌کننده می‌دانند که با شخصیت‌های دوست‌داشتنی و رابطه صمیمانه و باورپذیر گرت و هانا، مخاطب را با داستان همراه می‌کند. به باور آن‌ها، سریال به‌اندازه‌ای دلنشین است که تماشاگر را به تماشای دوباره و دنبال‌کردن فصل بعد ترغیب می‌کند.
در مجموع، «Off Campus» افزوده‌ای عالی به ژانر عاشقانه‌های نوجوانانه‌ی بسیار پرطرفدار است و جانشین شایسته‌ای برای سریال بسیار پربیننده‌ی «The Summer I Turned Pretty» از Prime Video به شمار می‌رود. طرفداران کتاب‌های اصلی شاید از بازنویسی بعضی صحنه‌ها یا حتی شخصیت‌ها خوششان نیاید، اما وقتی این دو را با هم مقایسه می‌کنیم، خیلی از بخش‌های بازنویسی‌شده با شخصیت‌ها طبیعی‌تر جور درمی‌آیند.
کمی کلیشه‌ای و لوس است؛ دیالوگ‌ها گاهی هم لوس از آب درمی‌آیند، فیلم بعضی وقت‌ها بیش از حد از کلیشه‌های ریزِ داستان‌های عاشقانه استفاده می‌کند و هیچ‌وقت هم واقعاً نمی‌تواند حال‌وهوای خاص خودش را بسازد. بااین‌حال، در میان اقتباس‌های کتابی، معلوم است که این فیلم را با عشق و دقت واقعی ساخته‌اند و در نهایت، برای کسی که از خواندن و تماشای داستان‌های عاشقانه لذت می‌برد، واقعاً همین را می‌شود خواست.
Off Campus نه به‌اندازه‌ی Heated Rivalry داغ است و نه به‌اندازه‌اش احساساتی؛ عجیب اینکه شاید حتی به خودِ هاکی هم کمتر علاقه داشته باشد. بعید است در دل بیشتر دوستداران داستان‌های عاشقانه جای سریال قبلی را بگیرد. اما اگر از اینکه Off Campus آن سریالی نیست که دلتان می‌خواست بگذرید، خودش هم لذت‌های کوچکی برای عرضه دارد.
همه‌چیز آن‌قدر الگوریتمی به نظر می‌رسد که بخش زیادی از Off Campus شبیه همان درام‌های عمودیِ «داغ» است که این روزها لابه‌لای تماشای بی‌وقفه‌ی ریلزهای اینستاگرام و تیک‌تاک با عاشقانه‌های کوتاه و دل‌خراش‌شان ظاهر می‌شوند. این حس حاصلِ کارگردانی بی‌روح سریال و بازی‌های به‌طرز حیرت‌آوری بد است؛ کارگردانی‌ای که حتی صحنه‌های روی یخ را هم به‌شکلی عجیب بی‌رمق کرده.
ایرادگیرها شاید بگویند این سریال لوس است یا از آن لذت‌هایی است که آدم بابتش عذاب وجدان می‌گیرد، اما برای طرفداران داستان‌های عاشقانه، هیچ دلیلی برای عذاب وجدان نیست. تا پایان قسمت آخر، برای برگشتن به Briar U در اولین فرصت لحظه‌شماری می‌کنید.
عاشقانه‌ای است که از اول تا آخر حسابی لذت‌بخش است و کاری می‌کند آرزو کنید، امیدوار بمانید و بی‌صبرانه منتظر باشید ببینید فصل دوم را با کدام زوج می‌گذرانید. تا آن موقع، این سریال را بارها از نو تماشا خواهید کرد.
حتی وقتی لباس به تن دارند هم، همراهی با این شخصیت‌های جذاب خوش می‌گذرد؛ زندگی روزمره‌شان ترکیب متعادلی از درام، کمدی، عاشقانه و بی‌پروایی‌های جنسی است که آدم به‌راحتی می‌تواند پشت‌سرهم تماشایش کند.
Off Campus گاهی زیادی پرزرق‌وبرق و تقلیدی است، اما با اینکه لزوماً چیز تازه‌ای ارائه نمی‌کند، رابطه‌ی گرت و هانا آن‌قدر صمیمانه است که دل‌مان را می‌برد.
«Off Campus» همه‌ی کلیشه‌های داستان‌های عاشقانه‌ای را دارد که در آن‌ها آدم‌های متضاد جذب هم می‌شوند. چرخ را از نو اختراع نمی‌کند، اما تماشایش همچنان جالب است.
این سریال سبک و سرخوش درباره‌ی جذب‌شدن آدم‌های متضاد به هم، جای خالی یک سریال عاشقانه‌ی نوجوانانه را در زندگی‌تان پر می‌کند.
قسمت بعد
فصل 2، قسمت 1
چهارشنبه 8 اردیبهشت 1406 · آمازون پرایم ویدئو
