-
نمایش فیلم سینمایی «Behemoth!» در جشنواره فیلم نیویورک با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان همراه بود. این اثر که نخستین پروژه‌ی سینمایی تونی گیلروی در ۱۴ سال اخیر پس از فیلم‌هایی نظیر «مایکل کلیتون»، «دورویی» و «میراث بورن» محسوب می‌شود، در بررسی‌های اولیه بازخوردهای متنوعی دریافت کرد.
ارزیابی‌های اولیه نشان می‌دهد که اگرچه برخی نشریات نظیر ایندی‌وایر با نمره +B، اسلنت با امتیاز ۳ از ۴ و نکست بست پیکچر با نمره ۷ از ۱۰ به این فیلم نگاه مثبتی داشته‌اند، اما منتقدان دیگر رویکرد متفاوتی داشتند. ورایتی و اسکرین به نقدهای میانه روی آوردند، گاردین امتیاز ۲ از ۵ را به ثبت رساند و هالیوود ریپورتر نیز نقدی منفی منتشر کرد. با توجه به این واکنش‌های متغیر، کارشناسان شانس چندانی برای نامزدی این فیلم در بخش بهترین فیلم اسکار قائل نیستند.
«Behemoth!» اثری شخصیت‌محور و از نظر فرمی جاه‌طلبانه است که بر دو دهه از زندگی یک نوازنده ویولن‌سل به نام الکس سریان با بازی پدرو پاسکال تمرکز دارد. داستان با بازگشت الکس به لس‌آنجلس برای ساخت موسیقی متن یک فیلم آغاز می‌شود. گیلروی برای پیشبرد روایت از ساختار غیرخطی با بهره‌گیری از نشانه‌های صوتی و فلاش‌بک‌های مرتبط با بیست سال گذشته استفاده کرده است. در این مسیر، تدوین و برش‌های مداوم میان صحنه‌های اجرای ارکستر و رویدادهای زندگی واقعی شخصیت اصلی، باعث شده تا موسیقی به عنوانی پویا و فعال در بطن روایت تبدیل شود. در این فیلم بازیگرانی چون اولیویا وایلد، اوا ویکتور، الکسا سوینتون، ویل آرنت و متیو لیلارد نیز حضور دارند.
یکی از ویژگی‌های فنی فیلم، استفاده از ۹ آهنگساز سرشناس شامل مایکل ابلز، امیلی بیر، لوکاس فرانک، مایکل جاکینو، جیمز نیوتن هاوارد، هنری جکمن، نامی ملوماد، براندون رابرتز و آلن سیلوستری است. هر یک از این آهنگسازان قطعه‌ای برای فیلم خیالی درون داستان تصنیف کرده‌اند. با این حال، به دلیل محدودیت قوانین آکادمی که حداکثر حضور ۳ آهنگساز را مجاز می‌داند، این اثر از رقابت برای دریافت جایزه اسکار در بخش موسیقی محروم شده است.
تونی گیلروی
پدرو پاسکال
غول پیکر!