پدرو پاسکال

پدرو پاسکال، با نام کامل ژوزه پدرو بالماسِدا پاسکال، بازیگر شیلیایی–آمریکایی است که در ۱۹۷۵ در شیلی به دنیا آمد. خانواده او در دوران کودکی به آمریکا مهاجرت کردند و پدرو در تگزاس و سپس کالیفرنیا بزرگ شد. او تحصیلات هنری خود را در رشته بازیگری دنبال کرد و به یکی از چهره‌های شاخص سینما و تلویزیون تبدیل شد. پدرو با ترکیب تجربه زندگی چندفرهنگی و استعداد بازیگری، توانسته در آثار شاخصی مانند سریال‌های «ماندالورین» و «آخرین بازمانده از ما» و فیلم‌های مطرحی مانند «فیلم چهار شگفت انگیز؛ گام های نخست» و «گلادیاتور 2» نقش‌آفرینی کند و به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های هالیوود بدل شود.

کودکی و نوجوانی

خوزه پدرو بالماسیدا پاسکال (Pedro Pascal) یک بازیگر شیلیایی - آمریکایی است که در ۲ آوریل ۱۹۷۵ در سانتیاگو، شیلی به دنیا آمد. مادرش، ورونیکا پاسکال اورتا، روانشناس کودک بود و پدرش، خوزه بالماسدا ریرا، پزشک – متخصص باروری. دو سال پیش از تولد او، دولت منتخب در شیلی برکنار شد و دیکتاتوری Augusto Pinochet برقرار شد؛ به همین دلیل خانواده‌اش که از مخالفان حکومت بودند، پس از تولد او مجبور شدند کشور را ترک کنند. وقتی پدرو حدود ۹ ماهه بود، خانواده ابتدا به سفارت ونزوئلا در سانتیاگو پناه بردند و برای مدتی در دانمارک تحت پناهندگی سیاسی زندگی کردند. سپس آن‌ها به ایالات متحده مهاجرت کردند.

خانواده ابتدا در سن آنتونیو, تگزاس مستقر شدند، جایی که پدرو دوران کودکی خود را گذراند. وقتی او حدود ۱۱ ساله شد، خانواده به جنوب کالیفرنیا نقل مکان کردند و در منطقه اورنج کانتری, کالیفورنیا ساکن شدند. همان‌جا بود که پدرو با علاقه‌اش به هنر و بازیگری جدی مواجه شد — او به مدرسه Orange County School of the Arts رفت، جایی که هنرهای نمایشی را دنبال کرد. در سال ۱۹۹۳ پدرو فارغ‌التحصیل از آن مدرسه شد. سپس برای ادامه تحصیل به شهر نیویورک رفت و در Tisch School of the Arts دانشگاه نیویورک سیتی ثبت‌نام کرد. در سال ۱۹۹۷ مدرک بازیگری (BFA) خود را از Tisch کسب کرد.

سریال های پدرو پاسکال

پدرو پاسکال حرفهٔ تلویزیونی خود را از اواخر دهه ۹۰ با نقش‌های کوتاه آغاز کرد: از جمله در اپیزود ابتدایی فصل چهارم Buffy the Vampire Slayer (۱۹۹۹) به عنوان «ادی». در دهه ۲۰۰۰ او در چندین سریال مشهور مهمان شد؛ از جمله NYPD Blue (۲۰۰۱)، و چند اپیزود در شاخه‌های مختلف مجموعه نظم و قانون (بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹) حضور داشتند. در بازهٔ ۲۰۰۹–۲۰۱۱، Pascal نقش نسبتا تثبیت‌شده‌ای در سریال حقوقی/سیاسی همسر خوب داشت و به عنوان «ناتان لندری» در شش اپیزود بازی کرد.

پس از سال‌ها نقش‌های کوتاه یا تِم میهمانی، سهم واقعی او از شهرت وقتی رقم خورد که در سال ۲۰۱۴ در فصل چهارم Game of Thrones به عنوان «اوبرین مارتل» ظاهر شد، شخصیتی که به رغم مدت کوتاه حضورش، تأثیر عمیقی بر تماشاگران گذاشت. در ادامه، Pascal با بازی در نقش «خاویر پنا» در سریال جنایی-تاریخی نارکوس (۲۰۱۵–۲۰۱۷) به محبوبیت جهانی رسید؛ نقش مأموری که بر کارتل‌های مواد مخدر کلمبیا نظارت داشت.

اما نقطه عطف تبدیل شدن او به ستارهٔ بین‌المللی، از سال ۲۰۱۹ با حضورش در سری پیشتاز فضایی/اکشن ماندالوریان آغاز شد، جایی که او نقش اصلی یعنی «Din Djarin» (مندو) را بازی کرد؛ شخصیتی مرموز، جنگجو و در عین حال دارای وجوه احساسی.

در سال ۲۰۲۳، پاسکال نقش مرکزی در اقتباس تلویزیونی موفق از بازی ویدئویی The Last of Us را برعهده گرفت. جایی که او «جوئل میلر» را بازی می‌کند؛ مردی سخت و آسیب‌دیده که مأمور است دختری جوان را در دنیایی پساآخرالزمانی به مقصدی ایمن برساند. سریال آخرین بازمنده از ما با استقبال گسترده منتقدان و بینندگان روبرو شد.

فیلم های پدرو پاسکال

پدرو پاسکال در فیلم‌های متعددی در سینما حضور داشته است؛ از نقش‌های نسبتاً کوچک آغاز کرد و به مرور به ستارهٔ اصلی در آثار بزرگ بدل شد. از نخستین آثارش می‌توان به فیلم‌هایی مانند Burning Bridges (۱۹۹۶) و Window Shopping (۱۹۹۷) اشاره کرد؛ سپس در سال ۲۰۰۵ با خواهران وارد سینمای بلند شد. در ۲۰۱۱، در فیلم ادارۀ تعدیل نقش پائول د سانتو را بر عهده گرفت و در همان سال در فیلم دروغ‌های شیرین کوچک نیز ظاهر شد.

اما اوج شهرت سینمایی‌اش از سال ۲۰۱۵ آغاز شد: در حرامزاده‌های خون‌آشام (۲۰۱۵) با نقش «مکس» دیده شد؛ همین سال در فیلم کوتاه Sweets نیز حضور داشت. در سال ۲۰۱۶، Pascal در فیلم تاریخی–فانتزی دیوار بزرگ نقش «پرو توار» را بازی کرد — فیلمی مهم که به گسترش حضور او در هالیوود کمک کرد. سال ۲۰۱۷، او در فیلم اکشن–جاسوسی کینگزمن: محفل طلایی در نقش «جک دانیل» ظاهر شد. در ۲۰۱۸ مجموعه‌ای از آثار متنوع برای او آمد: در فیلم علمی‑تخیلی چشم‌انداز با نقش «ازرا»، در درام اجتماعی اگر خیابان بیل می‌توانست حرف بزند با نقش «پیترو آلوارز»، و در فیلم اکشن اکولایزر 2 با نقش «دیو یورک». در سال ۲۰۱۹، پاسکار در فیلم اکشن–ماجراجویانه مرز سه‌گانه نقش «فرانسیسکو مورالس » را ایفا کرد؛ فیلمی که توجه جهانی را به او جلب کرد.

طی سال ۲۰۲۰، او در دو فیلم متفاوت ظاهر شد: زن شگفت انگیز 1984 که نقش منفی «ماکسول لرد» را داشت، و ما می‌توانیم قهرمان باشیم به نقش «مارکوس مورنو»، در ژانر کودک/ماجراجویی. در سال ۲۰۲۲، Pascal در فیلم کمدی‑اکشن The Unbearable Weight of Massive Talent با نقش «خاوی گوتیرر» بازی کرد؛ این فیلم با استقبال منتقدان همراه بود و توانایی‌های کمدی و جدی او را نشان داد. بعد از آن، او روند حضور در آثار بزرگ‌تر و متنوع‌تر را ادامه داد: در ۲۰۲۴ در فیلم سبک عجیب زندگی— و همچنین پروژه‌هایی مانند گلادیاتور 2 (با نقش «جنرال آکاسیوی»)، ربات وحشی (به عنوان صداپیشهٔ «فینک») و دختران فراری حضور یافت.

همچنین در سال ۲۰۲۵ فیلم‌هایی مانند مادی گرایان، چهار شگفت انگیز: گام های نخستین و ادینگتون از مهمترین کارهای او بودند. در سال ۲۰۲۶ به بعد هم پاسکال در فیلم هایی چون فیلم جنگ ستارگان: مندلورین و گروگو و فیلم انتقام جویان: روز قیامت به ایفای نقش خواهد پرداخت.

جوایز و افتخارات پدرو پاسکال

او جایزه حلقه منتقدان درام لس آنجلس و جایزه گارلند را برای بازی در تئاتر شهر بین المللی یتیمان دریافت کرد و در آثار کلاسیک و معاصر به ایفای نقش پرداخته است. در سال ۲۰۲۳، پاسکال در اقتباس تلویزیونی HBO، The Last of Us، بر اساس بازی ویدیویی مورد تحسین منتقدان تحت همین عنوان که توسط کریگ مازین و نیل دراکمن ساخته شده بود، بازی کرد که برای آن نامزد دریافت جایزه Primetime Emmy Award شد.

پاسکال به‌عنوان دومین بازیگر لاتین تبار که از سال ۱۹۹۹ در هفتاد و پنجمین دوره جوایز پرایم تایم امی برای بازی در فیلم The Last of Us نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول سریال درام شد، تاریخ ساز شد. او همچنین نامزد دریافت جایزه بازیگر مهمان برجسته در یک سریال کمدی، برای نقش میزبانی-مهمان در قسمتی از برنامه زنده شنبه شب در سال ۲۰۲۳، و راوی برجسته، برای گویندگی در پاتاگونیا: زندگی در لبه جهان در سال ۲۰۲۲ شد. مجله تایم او را یکی از 100 فرد تاثیرگذار جهان در سال ۲۰۲۳معرفی کرد.

دیگر کارهای پدرو پاسکال

در سال ۲۰۱۰، او نمایشنامه‌ای به کارگردانی سارا سیلورمن نوشت، "فلکا عاشق استخوان است"، که درباره چهار خواهر و برادر است که در یک جنگل برفی با هم ملاقات می‌کنند تا یک راز خانوادگی را کشف کنند. او اولین کارگردانی خود را با تئاتر underneathmybed در سال ۲۰۰۸ انجام داد. او همچنین Yosemite و Killing Play را در Rattlestick Playwrights Theatre کارگردانی کرد. وی یکی از اعضای شرکت تئاتر LAByrinth شهر نیویورک است. او در آوریل ۲۰۱۵، با هایدی کلوم در موزیک ویدیوی Sia "Fire Meet Gasoline" همبازی شد.