ست روگن به پیش‌درآمد «Ocean’s Eleven» اضافه شد؛ بردلی کوپر ماه آینده فیلم‌برداری را شروع می‌کند

پیش‌درآمد تازه دنیای «Ocean’s Eleven» یک قدم دیگر به شکل نهایی‌اش نزدیک شد. طبق گزارش تازه، ست روگن به جمع بازیگران فیلمی اضافه شده که فعلاً با نام «Oceans» شناخته می‌شود؛ پروژه‌ای که بردلی کوپر علاوه بر ایفای یکی از نقش‌های اصلی، کارگردانی آن را هم بر عهده دارد.

این فیلم قرار است از ماه آینده وارد مرحله فیلم‌برداری شود و تا اینجای کار حضور مارگو رابی، بردلی کوپر و واگنر مورا در نقش‌های اصلی آن مطرح شده است. حالا گزارش دنیل آرپی‌کی می‌گوید ست روگن هم در موناکو به این پروژه ملحق می‌شود؛ خبری که اگر نهایی بماند، یکی از نقش‌های آشنا و مهم دنیای «اوشن» را به نسخه تازه این مجموعه می‌آورد.

ست روگن در نقش نسخه جوان‌تر یک چهره آشنا

بر اساس این گزارش، روگن قرار است نقش روبن تیشکاف را بازی کند؛ شخصیتی قدیمی و کلیدی در جهان «اوشن» که در سه‌گانه استیون سودربرگ، نسخه مسن‌تر او را الیوت گولد بازی کرده بود. روبن در فیلم اصلی یکی از مهره‌های مهم نقشه دنی اوشن بود؛ مردی ثروتمند، بانفوذ و آشنا با مناسبات کازینوهای لاس‌وگاس که می‌توانست هم سرمایه فراهم کند و هم درها را باز کند.

اگر این انتخاب تأیید شود، به نظر می‌رسد «Oceans» فقط یک اسپین‌آف ساده یا بازخوانی سطحی نباشد و واقعاً بخواهد شجره و ریشه‌های این خانواده و شبکه سرقت را گسترش دهد.

داستان فیلم چیست؟

آن‌طور که از جزئیات اولیه برمی‌آید، «Oceans» یک پیش‌درآمد خانوادگی-سرقتی است که روی پدر و مادر دنی اوشن تمرکز می‌کند؛ زوجی که در این فیلم توسط بردلی کوپر و مارگو رابی بازی می‌شوند. داستان درباره دورانی است که آن‌ها فرزندان‌شان، یعنی دنی جوان و دبی جوان، را با دنیای سرقت از ثروتمندان آشنا می‌کنند.

این بخش از ایده پروژه مهم است، چون دبی اوشن همان شخصیتی است که سال‌ها بعد در «Ocean’s 8» نسخه بزرگسال او را ساندرا بولاک بازی کرد. در نتیجه فیلم تازه فقط به ریشه‌های دنی اوشن نمی‌پردازد، بلکه به‌نوعی دارد تاریخچه کل خانواده اوشن را باز می‌کند.

موناکو، ۱۹۶۲؛ حال‌وهوای کلاسیک با الهام از هیچکاک

اتفاقات فیلم هم‌زمان با جایزه بزرگ موناکو در سال ۱۹۶۲ رخ می‌دهد؛ انتخابی که از همین حالا به پروژه حال‌وهوایی لوکس، نوستالژیک و کلاسیک می‌دهد. توصیف‌های اولیه از فیلم، آن را یک heist movie خوش‌استایل معرفی می‌کنند که از «To Catch a Thief» آلفرد هیچکاک الهام گرفته است؛ یعنی باید انتظار فیلمی را داشت که بیش از اکشن خشن و پرهیاهو، روی جذابیت بصری، فریب‌کاری، شیک‌بودن و بازی موش و گربه حساب می‌کند.

حضور واگنر مورا در نقش شخصیت منفی هم می‌تواند به این ترکیب، تنش بیشتری بدهد؛ مخصوصاً اگر فیلم بخواهد میان جذابیت رمانتیک و فضای سرقتی کلاسیک تعادل برقرار کند.

پشت دوربین هم پروژه کم‌اهمیتی نیست

در بخش فنی هم «Oceans» پروژه‌ای کوچک و گذری به نظر نمی‌رسد. فیلم‌برداری این اثر را لینوس سندگرن انجام می‌دهد؛ فیلم‌برداری که سابقه کار روی آثاری مثل «La La Land»، «Saltburn» و «Babylon» را در کارنامه دارد. همین یک نام به‌تنهایی کافی است تا انتظار داشته باشیم فیلم از نظر تصویر، نور و طراحی قاب، یکی از خوش‌ظاهرترین پروژه‌های این مجموعه باشد.

برای بردلی کوپر هم این فیلم یک قدم مهم دیگر در کارنامه کارگردانی‌اش است. «Oceans» در واقع چهارمین تجربه کارگردانی او بعد از «A Star Is Born»، «Maestro» و «Is This Thing On?» محسوب می‌شود؛ مسیری که نشان می‌دهد کوپر دیگر فقط یک ستاره جلوی دوربین نیست و جدی‌تر از گذشته در حال ساختن هویت خودش به‌عنوان فیلمساز است.

وضعیت ست روگن

از طرف دیگر، ست روگن هم در مقطعی به این پروژه می‌رسد که حضورش دوباره پررنگ شده است. او به‌تازگی در فیلم «The Invite» به کارگردانی اولیویا وایلد دیده شده و همچنین فیلم‌برداری فصل دوم «The Studio» از اپل را به پایان رسانده است.

پیوستن او به «Oceans» از این جهت جالب است که می‌تواند به شخصیت روبن، لحنی متفاوت بدهد؛ ترکیبی از شوخ‌طبعی، زرنگی و آن حس رفاقت فرسوده اما بامزه‌ای که برای چنین کاراکتری کاملاً جواب می‌دهد.

در مجموع، اگر این ترکیب بازیگران نهایی شود، «Oceans» می‌تواند یکی از کنجکاوی‌برانگیزترین پروژه‌های سرقتی سال‌های آینده باشد؛ فیلمی که هم از نوستالژی دنیای «اوشن» استفاده می‌کند، هم با فضای کلاسیک دهه ۶۰ و تیم پشت دوربینش سعی دارد هویت مستقل خودش را بسازد.