-
لوری متکالف، بازیگر برندهی جایزهی تونی و امی، با ایفای دو نقش کاملاً متفاوت در سال ۲۰۲۶، بار دیگر توانایی خود را در به تصویر کشیدن مادرانی پیچیده و چندلایه به اثبات رسانده است. او که امسال در سریال کمدی «Big Mistakes» (نتفلیکس) و درام جنایی «Monster: The Ed Gein Story» حضور دارد، با رویکردی تئاتری و دقیق، عمق تازهای به این شخصیتها بخشیده است.
چالش مادر بودن در دنیای «Big Mistakes»
متکالف در سریال «Big Mistakes» نقش لیندا مورلی، کاندیدایِ پرهیاهوی شهرداری را بازی میکند؛ زنی که برای فرزندانش (نیکی و مورگان) همزمان یک موهبت و یک مصیبت است. او درباره پیوستن به این پروژه میگوید: «میدانستم کفشهای بسیار بزرگی برای پر کردن دارم، چرا که من دومین مادر تلویزیونیِ دن لوی (پس از کاترین اوهارا در سریال Schitt’s Creek) هستم.»
او درباره سبک بازیاش در این سریال میگوید که به دنبال ایجاد ریتمهای ارگانیک و تئاتری بوده است: «ما در صحنه تمرین کردیم تا به ریتمی برسیم که بتوانیم کلام یکدیگر را قطع کنیم و همپوشانی داشته باشیم. این بسیار شبیه به تئاتر بود، فضایی که در آن احساس راحتی بیشتری میکنم.»
تاریکی در «Monster: The Ed Gein Story»
در سوی دیگرِ این طیف، نقش آگوستا گین در «Monster» قرار دارد؛ مادری مذهبی و سلطهجو که بر روانِ پسرش، قاتل زنجیرهای معروف، اد گین (با بازی چارلی هانام) سایه افکنده است. متکالف با اشاره به دشواریِ این نقش میگوید که تمایلی نداشته صرفاً یک «مادر شرور» کارتونی را بازی کند. او میگوید: «چالش من این بود که نشان دهم چگونه دینامیک ناکارآمدِ رابطهشان، پسرش را به سمت تاریکی سوق داده است. چارلی و من سعی کردیم در هر صحنه، حتی با وجود ظلمهای او، ذرهای از ارتباط و قلبِ دردمندِ این رابطه را پیدا کنیم.»
تداوم یک مسیر درخشان؛ از «Scream» تا امروز
متکالف که سابقه حضور در ژانر وحشت با فیلم ماندگار «Scream 2» را دارد، معتقد است که بازی در نقش شخصیتهای «بسیار متعصب» (Opinionated) برایش لذتبخش است. او میگوید: «این افراد ۱۱۰ درصدِ خود را در هر کاری میگذارند، چه کارشان درست باشد چه غلط. بازی در نقش آنها همیشه سرگرمکننده است.»
او که اخیراً به طور کوتاه در «Scream 7» نیز حضور داشته است، همچنان پس از سه دهه فعالیت حرفهای، به دنبال همان هیجانِ حضور روی صحنه نمایش است؛ هیجانی که در تمامی نقشآفرینیهای اخیرش – چه در کمدیهای پرسرعت نتفلیکس و چه در درامهای روانشناختی تاریک – به وضوح دیده میشود.
لاری میت کالف