با وجود حضور همزمان آلفرد هیچکاک و استیون اسپیلبرگ در هالیوود دهه ۷۰، هیچگاه دیداری میان این دو کارگردان بزرگ رخ نداد. دلیل این موضوع، احساسی بود که هیچکاک نسبت به فیلم معروف «آروارهها» (Jaws) داشت؛ فیلمی که اسپیلبرگ در سال ۱۹۷۵ ساخت و با آن به شهرت رسید.
براساس خاطرات منتشرشده از بروس درن، بازیگر فیلم «طرح خانوادگی» (Family Plot) که آخرین اثر هیچکاک بود، زمانی که اسپیلبرگ در پشتصحنه این فیلم حاضر شده بود، درن به هیچکاک گفت: «او استیون اسپیلبرگه. شما الگوی او هستید. فقط میخواد پنج دقیقه باهاتون صحبت کنه.» اما هیچکاک جواب داد: «نمیتونم با پسری که اون فیلم ماهی رو ساخته صحبت کنم.»
هیچکاک زمانی صدای خود را به پارک تفریحی یونیورسال برای نسخه شبیهسازیشده از فیلم Jaws فروخته بود، قراردادی که برایش یک میلیون دلار درآمد داشت. اما خودش گفته بود این کار باعث شد احساس شرم کند، مثل اینکه خودش را فروخته باشد.
با وجود این نگاه منفی، اسپیلبرگ احترام ویژهای برای هیچکاک قائل بود و در فیلم «آروارهها» نیز با استفاده از تکنیک مشهور «دالی افکت» یا «افکت ورتیگو» که نخستینبار در فیلم Vertigo هیچکاک دیده شد، ادای دین کرد. در صحنهای که شخصیت الکس توسط کوسه کشته میشود، اسپیلبرگ با این افکت، احساس شوک را در چهره کاراکتر برودی به نمایش گذاشت.
اگرچه هیچگاه رودررو نشدند، اما تأثیر هیچکاک بر کار اسپیلبرگ غیرقابل انکار است.