دواین جانسون، ستارهی فیلم زندگینامهای «ماشین خردکن» (The Smashing Machine)، از فشارهای پشت پرده برای تغییر پایانبندی تلخ این فیلم و تبدیل آن به یک «پایان خوش هالیوودی» پرده برداشت. او میگوید اگر مقاومت بنی سفدی، کارگردان فیلم، نبود، صداقت داستان زندگی مارک کر قربانی کلیشههای تجاری میشد.
در این درام ورزشی که محصول کمپانی A24 است، جانسون نقش مارک کر، اسطورهی مسابقات اولیه UFC و PRIDE را بازی میکند که زندگی حرفهای درخشانش با اعتیاد شدید به مسکنها و روابط ویرانگر نابود شد. جانسون در مصاحبهای تازه در تاریخ ۱۷ آبان ۱۴۰۴ (۷ نوامبر ۲۰۲۵) اعتراف کرد: «فشار زیادی از سوی همه وجود داشت، چون این یک پایان معمولی نیست. غریزهی هالیوودی میگوید: بیایید کاری کنیم که انگار او هنوز در زندگی برنده است و با یک موسیقی حماسی، تماشاگران را با حس پیروزی از سینما بیرون بفرستیم.»
اما بنی سفدی (کارگردان فیلم تحسینشدهی «جواهرات تراشنخورده») با این ایده مخالفت کرد. او معتقد بود که نشان دادن یک پیروزی دروغین، خیانت به رنجهای واقعی مارک کر و همسرش داون (با بازی امیلی بلانت) است. در عوض، فیلم بر لحظهای تمرکز دارد که کر پس از شکست، در حال بخیه خوردن است و به جای حسرت، احساس رهایی میکند؛ رهایی از فشار همیشگی برای برنده شدن.
جانسون همچنین از ایدهی درخشان سفدی برای سکانس نهایی رونمایی کرد: حضور مارک کر واقعی. در پایان فیلم، به جای گریم سنگینتر روی جانسون برای نشان دادن پیری، خودِ مارک کر امروزی در حال خرید از سوپرمارکت دیده میشود. جانسون ابتدا نگران گیج شدن مخاطب بود، اما نتیجهی نهایی را «بهترین اتفاق ممکن» توصیف کرد؛ صحنهای که نشان میدهد قهرمان واقعی کسی است که پس از سقوط، دوباره برمیخیزد و هوشیار زندگی میکند.
این فیلم که اکنون وارد رقابتهای فصل جوایز شده، تلاشی جسورانه برای جانسون است تا از پرسونای شکستناپذیر خود فاصله بگیرد.
رسانه فوربز