خالق Train to Busan این بار از زامبی‌های هوشمند رونمایی کرد

فیلم تازه «Colony» به کارگردانی یون سانگ-هو، سازنده Train to Busan، بار دیگر او را به ژانر زامبی برمی‌گرداند؛ اما این‌بار با روایتی متفاوت از مردگان متحرک.

این فیلم که نخستین‌بار در شب افتتاحیه جشنواره فیلم آسیایی نیویورک نمایش داده شد، قرار است ۲۸ آگوست توسط Well Go USA در سینماهای آمریکا اکران شود.

در این پروژه، جیا جون پس از ۱۱ سال دوری از سینما، به همراه کو کیو-هوان و جی چانگ-ووک مقابل دوربین رفته است.

زامبی‌هایی که فقط سریع نیستند، بلکه فکر هم می‌کنند

داستان «Colony» درباره کوان سو-جونگ، استاد بیکار زیست‌فناوری است که پس از شیوع ناگهانی یک ویروس جهش‌یابنده، در یک برج بلند گرفتار می‌شود.

نکته اصلی فیلم، نوع تازه‌ای از آلوده‌هاست؛ موجوداتی که به‌جای رفتارهای معمول زامبی‌وار، از هوش جمعی بهره می‌برند و می‌توانند یاد بگیرند، سازگار شوند و به‌صورت گروهی واکنش نشان دهند.

یئون سانگ-هو می‌گوید دشوارترین بخش پروژه، طراحی بصری و حرکتی همین زامبی‌های «کلونی‌محور» بوده است.

او برای ساخت حرکت‌ها، به‌جای الگوی معمول، از گروه‌های رقص مدرن استفاده کرده تا هماهنگی جمعی آلوده‌ها برجسته‌تر شود.

نگاه یون سانگ-هو به انسانیت و فردیت

کارگردان «Colony» معتقد است مفهوم اصلی فیلم، نه فقط ترس از ویروس، بلکه فردیت انسان است.

او می‌گوید در این اثر، آنچه «انسان‌بودن» را تعریف می‌کند، همین تفاوت‌ها و ناتوانی در ارتباط کامل است؛ چیزی که به‌نظر او بخشی از ماهیت انسان است.

در سوی مقابل، شخصیت منفی فیلم، سو یونگ-چول با بازی کو کیو-هوان، باور دارد که ارتباط ناقص میان انسان‌ها ریشه همه تراژدی‌هاست.

همین نگاه او را به سمت یک حمله بیوتروریستی سوق می‌دهد.

بازگشت جیا جون و احتمال ادامه داستان

یئون سانگ-هو درباره انتخاب جیا جون گفته است که از همان ابتدای فعالیت حرفه‌ای او، نگاهش به نقش‌آفرینی زنان غیرمتعارف و متفاوت جلب شده بود.

او «My Sassy Girl» را نمونه‌ای از تغییر الگوی شخصیت‌های زن در سینمای کره دانست و تأکید کرد که جیا جون همچنان یکی از بازیگرانی است که این مسیر را ادامه داده است.

در پایان فیلم نیز نشانه‌هایی از ادامه نبرد با آلوده‌ها دیده می‌شود.

با این حال، یئون فعلاً از دنباله سینمایی حرف نمی‌زند و می‌گوید درباره ادامه این جهان داستانی، احتمال ساخت بازی ویدیویی با همکاری Smilegate را بررسی می‌کند.

الهام‌ها و مسیر بعدی

یئون سانگ-هو گفته از آثار کلاسیکی مثل Invasion of the Body Snatchers در سال ۱۹۷۸ الهام گرفته و در کنار آن، از آثاری مانند 28 Years Later و The Last of Us هم تأثیر پذیرفته است.

او همچنین تأکید کرده قصد ندارد Train to Busan را خودش در قالب یک بازسازی هالیوودی بسازد، چون معتقد است همه آنچه می‌خواسته با آن فیلم بگوید، همان‌جا گفته شده است.

جیا جون هم در این گفت‌وگو نسبت به حضور در هالیوود موضع مثبتی نشان نداد و گفت ترجیح می‌دهد در کره با فیلم‌سازان و بازیگران بزرگ همکاری کند؛ چون به باور او، «آنچه بیش از همه کره‌ای است، جهانی‌تر هم هست».