عباس کیارستمی، این بار نه در پشت دوربین، بلکه پشت فرمان نشسته و از دریچهای تازه به سینما نگاه میکند. در حرکتی جسورانه، او از جادهای که سالها در آن رانده، برای روایت سینمای شخصیاش استفاده میکند. داستان مستند ۱۰ روی ده، سفری است میان قابها، میان سادگی و پیچیدگی، میان آنچه سینما باید باشد و آنچه میتواند باشد. در ده بخش، کیارستمی نه تنها از تکنیکها، بلکه از فلسفهی فیلمسازیاش سخن میگوید؛ از نگاهی که باور دارد سینما باید مثل زندگی باشد، بیواسطه و بدون اغراق. اما آیا واقعیت همان چیزی است که میبینیم یا آنچه که انتخاب میکنیم دیده شود؟ در این مسیر، تماشاگر نهفقط یک مستند، بلکه شیوهای از نگاه کردن را تجربه میکند؛ شیوهای که کمتر کسی به آن پرداخته است.
هیچ موردی یافت نشد
هیچ موردی یافت نشد
