آیا «گناهکاران» رایان کوگلر طلسم ۳۵ ساله اسکار را می‌شکند؟ نبرد خونین خون‌آشام‌ها با درام دی‌کاپریو

با آغاز سال ۲۰۲۶ و گرم شدن تنور فصل جوایز، هالیوود خود را برای یکی از جذاب‌ترین دوئل‌های سینمایی سال‌های اخیر آماده می‌کند. در یک سوی میدان، فیلم ترسناک و ساختارشکن «گناهکاران» (Sinners) به کارگردانی رایان کوگلر قرار دارد که یکی از پدیده‌های سینمایی سال ۲۰۲۵ بود. در سوی دیگر، درام سنگین و پرستاره «یک نبرد پس از دیگری» (One Battle After Another) ساخته پل توماس اندرسن با نقش‌آفرینی لئوناردو دی‌کاپریو ایستاده است. اما سوالی که ذهن منتقدان و هواداران را درگیر کرده این است: آیا کوگلر می‌تواند نفرین تاریخی اسکار برای فیلم‌های ترسناک را بشکند؟

تاریخ جوایز اسکار نشان می‌دهد که آکادمی روی خوشی به ژانر وحشت نشان نمی‌دهد. در تمام ادوار اسکار، تنها یک فیلم ترسناک یعنی «سکوت بره‌ها» (The Silence of the Lambs) در سال ۱۹۹۱ موفق به کسب جایزه بهترین فیلم شده است. اکنون پس از ۳۵ سال، «گناهکاران» با روایتی قدرتمند از خون‌آشام‌ها در بستر تاریخی جنوب آمریکا، جدی‌ترین مدعی برای پایان دادن به این طلسم است. این فیلم که با بودجه‌ای کمتر اما خلاقیتی بیشتر ساخته شده، توانسته در گیشه جهانی ۳۶۷ میلیون دلار فروش کند و از رقیب خود با ۲۰۵ میلیون دلار فروش، پیشی بگیرد.

هواداران در شبکه‌های اجتماعی معتقدند که «گناهکاران» چیزی فراتر از یک فیلم ترسناک معمولی است. کوگلر با هوشمندی تمام، افسانه خون‌آشام‌ها را با استعاره‌هایی از تاریخ سیاه‌پوستان، گروه کو کلاکس کلان (KKK) و مبارزه برای آزادی ترکیب کرده است. بازی مایکل بی. جردن در دو نقش دوقلوهای «اسموک» و «استک»، تحسین همگان را برانگیخته و مونولوگ پایانی فیلم به عنوان یکی از تأثیرگذارترین لحظات سینمایی سال ۲۰۲۵ یاد می‌شود.

در مقابل، «یک نبرد پس از دیگری» یک رقیب سنتی و قدرتمند است. فیلمی که تمام فاکتورهای مورد علاقه داوران اسکار را دارد: کارگردانی مؤلف (پل توماس اندرسن)، بازیگری متد (لئوناردو دی‌کاپریو در نقش یک انقلابی سابق) و داستانی درباره گناه و پدر بودن. با وجود اینکه این فیلم در گیشه شکست نسبی خورد، اما منتقدان آن را به خاطر عمق داستانی و بازی شان پن و بنیسیو دل تورو ستایش کرده‌اند. با این حال، بسیاری از تماشاگران معتقدند که داستان آن تکراری و فاقد تازگی و جسارت فیلم کوگلر است.

رقابت امسال تنها بین دو فیلم نیست، بلکه نبردی بین "سینمایِ پسندِ منتقدان" و "سینمایِ محبوبِ مردم" است. اگر آکادمی بخواهد به سنت‌های قدیمی پایبند بماند، دی‌کاپریو و اندرسن شانس بیشتری دارند. اما اگر آن‌ها به دنبال پاداش دادن به نوآوری، جسارت و شکستن کلیشه‌های ژانر باشند، «گناهکاران» می‌تواند تاریخ‌ساز شود. آیا خون‌آشام‌های کوگلر می‌توانند دیوارهای محافظه‌کاری اسکار را فرو بریزند؟ پاسخ این سوال در مراسم اسکار ۲۰۲۶ مشخص خواهد شد.