نتفلیکس در تازهترین گزارش مالی سهماههی دوم خود، بهطور رسمی تایید کرد که حدود ۳۰۰ عنوان از آثار این پلتفرم از هوش مصنوعی مولد بهره بردهاند. این افشاگری اگرچه برای بسیاری از تحلیلگران بازار غافلگیرکننده نبود، اما ابعاد دقیق و استراتژی جسورانه این شرکت در بهرهگیری از ابزارهای نوین برای کاهش هزینهها و افزایش سرعت تولید را بهروشنی نشان میدهد.
تد ساراندوس، مدیرعامل نتفلیکس، در تماس مالی اخیر خود با تاکید بر کارآمدی این فناوری، استفاده از هوش مصنوعی را عاملی برای گسترش دامنه خلاقیت در بخشهایی دانست که پیشتر از دسترس سازندگان خارج بود. او با اشاره به یک نمونه موردی گفت: «۱۷ دقیقه از یکی از پروژهها، دو برابر سریعتر و با نصف هزینه گزینههای سنتی تولید شد.»
نتفلیکس هوش مصنوعی را نه فقط در مرحله پستولید، بلکه در تمامی لایههای فرایند ساخت، از ایدهپردازی و پیشتصویرسازی گرفته تا خلق سکانسهای پیچیده مانند جمعیتهای تقویتشده و نبردهای تاریخی، به کار گرفته است. این شرکت برای تثبیت جایگاه خود، اخیراً اقدام به خرید استارتاپ هوش مصنوعی متعلق به بن افلک کرده و یک استودیوی انیمیشن اختصاصی با تمرکز بر این فناوری راهاندازی کرده است.
این اعتراف رسمی، بحث قدیمی درباره «ظاهر نتفلیکس» (The Netflix Look) را دوباره داغ کرده است. مخاطبان و منتقدان سالهاست به سبک بصری تولیدات این پلتفرم که با نورپردازی روشن و یکنواخت، حرکتهای نرم و تصاویر بیش از حد صیقلی شناخته میشود، نقد دارند.
بسیاری از منتقدان، از جمله جردن رویمی، معتقدند که جلوههای بصری برخی آثار نتفلیکس فاقد بافت و نقصهای طبیعیِ فیلمهای سینمایی اکرانشده در سالنها هستند و این کیفیت «مصنوعی» ممکن است نتیجه مستقیم استفاده از الگوریتمهای تقویتکننده هوش مصنوعی باشد. اگرچه ساراندوس در گزارش خود به نمونه مشخصی برای تایید این ادعا اشاره نکرد، اما این پرسش همچنان باقی است که آیا این “ظاهر دیجیتال” به قیمت از دست رفتن حس و حال سینمایی سنتی تمام شده است یا خیر. نتفلیکس معتقد است با این ابزارها، در برابر هر دلاری که خرج میکند، نتیجه و تاثیر بصری بهتری دریافت خواهد کرد.