کتی بیتس (Kathy Bates)، بازیگر کهنهکار و برنده جایزه اسکار (Oscar)، اخیراً در مصاحبهای با ونیتی فِر (Vanity Fair) فاش کرده است که گری مارشال (Garry Marshall)، کارگردان فقید، او را به دلیل ظاهرش برای بازی در فیلم «فرانکی و جانی» (Frankie and Johnny) محصول سال ۱۳۶۹-۱۳۷۰ (۱۹۹۱) رد کرده بود. این در حالی بود که بیتس نقش اصلی فرانکی را در نسخه تئاتری این اثر با نام «فرانکی و جانی در مهتاب» (Frankie and Johnny in the Clair de Lune) نوشته ترنس مکنالی (Terrence McNally) ایفا کرده بود.
بیتس به یاد میآورد که این اتفاق پس از موفقیت چشمگیر او و کسب اسکار بهترین بازیگر زن برای فیلم «میزری» (Misery) در سال ۱۳۶۸-۱۳۶۹ (۱۹۹۰) رخ داد. با این حال، او برای یافتن پروژههای بزرگ بعدی با دشواری مواجه بود، زیرا ظاهرش با ستارگان زن متداول سینما تفاوت داشت. درباره فیلم «فرانکی و جانی»، بیتس ادعا کرد:
«او [گری مارشال] نمیتوانست این جهش را انجام دهد که مردم مرا روی پرده در حال بوسیدن کسی ببینند. من در حال بوسیدن یک مرد روی پرده – این رمانتیک نخواهد بود.» کتی بیتس افزود که از شنیدن این حرف تعجب نکرده، زیرا «همیشه با این مسئله مواجه بوده است» و حتی به یاد آورد که پدرش زمانی به معلم بازیگری او در تنسی (Tennessee) گفته بود: «میدانی، او زیبایی متعارفی ندارد.»
او همچنین خاطره تلخ دیگری را از تور تبلیغاتی فیلم «بازی در دشتهای خداوند» (At Play in the Fields of the Lord) در سال ۱۳۶۹-۱۳۷۰ (۱۹۹۱) بازگو کرد. در آن زمان یک روزنامهنگار بریتانیایی از ایدن کوئین (Aidan Quinn)، همبازی او که نقش همسرش را ایفا میکرد، پرسیده بود: «شما یک بازیگر نقش اول مرد هستید. آیا باورپذیر است که شما و کتی با هم ازدواج کرده باشید؟» بیتس گفت که از این سوال ویران شده و «مانند یک کودک مهدکودکی گریه کرده است.»
در نهایت نقش فرانکی در فیلم «فرانکی و جانی» به میشل فایفر (Michelle Pfeiffer) در مقابل آل پاچینو (Al Pacino) رسید. با این حال، کتی بیتس با استعداد خود توانست سه نامزدی دیگر اسکار را در کارنامهاش ثبت کند. او اشاره کرد که حتی اکنون نیز پس از سالها نظرات زننده درباره ظاهرش، هضم تحسینها برایش دشوار است، مانند تشویق ایستادهای که اوایل امسال (۱۴۰۴ شمسی) در جوایز انتخاب منتقدان (Critics Choice Awards) برای بازی در سریال «متلاک» (Matlock) دریافت کرد.