مراسم هفتاد و هشتمین جوایز امی پرایمتایم که قرار است ۱۴ سپتامبر از شبکه NBC پخش شود، در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ این رویداد برگزار خواهد شد.
با پخش امسال، قرارداد معروف به «چرخشی چهار شبکه» (ABC، NBC، CBS و Fox) به پایان میرسد؛ توافقی که بر اساس آن، پخش مراسم هر سال بین این شبکهها جابهجا میشد. تاکنون هیچ تمدیدی برای این قرارداد اعلام نشده و آینده پخش امی در هالهای از ابهام قرار دارد.
در همین فضا، مایکل اشنایدر، تحلیلگر حوزه تلویزیون، بار دیگر ایده قدیمی اما بحثبرانگیز خود را مطرح کرده است: مدل «Roadblock»؛ مدلی که در آن همه شبکهها و پلتفرمهای استریم بهطور همزمان مراسم امی را پخش کنند. به اعتقاد او، این روش میتواند مخاطبان بسیار گستردهتری را جذب کند و محدودیتهای پخش انحصاری توسط یک شبکه یا پلتفرم را از میان ببرد.
اشنایدر هشدار میدهد که پس از قرارداد بزرگ و چندصد میلیون دلاری آکادمی اسکار با یوتیوب برای انتقال مراسم به این پلتفرم از سال ۲۰۲۹، ممکن است آکادمی تلویزیون هم وسوسه شود بهدنبال توافقی مشابه با یک پلتفرم اجتماعی یا استریمر جهانی برود؛ تصمیمی که به باور او میتواند اشتباه باشد. به گفته اشنایدر، امی برخلاف اسکار یک رویداد جهانی نیست و تمرکز آن بر آثار تولید و پخششده برای مخاطبان آمریکایی است؛ بنابراین پخش انحصاری روی پلتفرمی مانند نتفلیکس یا شبکههای اجتماعی، نهتنها مزیت بزرگی ایجاد نمیکند، بلکه میتواند سایر شبکهها و استودیوها را از رقابت و کمپین جدی برای امی دلسرد کند.
او همچنین تأکید میکند که پخش تلویزیونی سنتی همچنان نقش مهمی در دیدهشدن آثار دارد؛ حتی در دورهای که بسیاری از مخاطبان محتوا را از طریق استریم دنبال میکنند. به همین دلیل، از نظر او بهترین گزینه یا گسترش مدل چرخشی با حضور استریمرها است، یا تمدید وضعیت فعلی، یا اجرای کامل ایده Roadblock.
در کنار این بحثهای کلان، موضوع مهم دیگر برای امسال، انتخاب مجری مراسم امی است. تهیهکنندگی مراسم بار دیگر بر عهده Jesse Collins Entertainment قرار گرفته و حالا باید تصمیم گرفته شود چه کسی یا چه کسانی اجرای شب بزرگ تلویزیون را بر عهده بگیرند. هرچند NBC گزینههای شناختهشدهای مانند جیمی فلن و ست مایرز را در اختیار دارد، اما هر دو پیشتر تجربه میزبانی امی را داشتهاند و احتمال بازگشتشان چندان قطعی نیست.
در میان گزینههای مطرح، نامهایی مانند کیکه پالمر (The Burbs)، آلن کامینگ (The Traitors) و امی پولر (سریال در راه Dig) به چشم میخورد. حتی انتخابی غیرمنتظره مانند ست مکفارلن نیز مطرح شده؛ گزینهای که میتواند فرصتی برای جبران میزبانی ناموفق او در اسکار سالهای گذشته باشد.
با این حال، جسورانهترین پیشنهاد اشنایدر، سپردن اجرای مراسم به بازیگران سریال کمدی NBC با عنوان «The Fall and Rise of Reggie Dinkins» است. به باور او، حضور همزمان تریسی مورگان، اریکا الکساندر، بابی موینیهان و دنیل ردکلیف روی صحنه میتواند انرژی تازهای به مراسم بدهد. این گروه بهدلیل شیمی کمنظیر، توانایی بداههپردازی و سابقه کمدی قوی (بهویژه مورگان و موینیهان با ریشههای SNL) گزینهای متفاوت و سرگرمکننده محسوب میشوند، در حالی که ردکلیف تجربه تئاتری قابلتوجهی دارد و الکساندر میتواند تعادل و انسجام مراسم را حفظ کند.
جالب اینکه اشنایدر میگوید این ایده را در یک ناهار رسمی امی با بازیگران «Reggie Dinkins» در میان گذاشته و همه آنها استقبال کردهاند. اریکا الکساندر این پیشنهاد را «درخشان» توصیف کرده و تریسی مورگان با شوخطبعی گفته است: «این دقیقاً سبک Variety است؛ احتمالاً خودش کاری میکند که عملی شود!»
حالا باید دید آیا آکادمی تلویزیون نهتنها درباره مدل پخش آینده امی، بلکه درباره انتخابی غیرمنتظره برای اجرای مراسم امسال هم ریسک خواهد کرد یا نه.