برای کسانی که در حضور اجراهای برجسته به لرزه میافتند، «پدر» مانند یک زلزله خواهد بود. این فیلم یک شاهکار از نظر ساختار، روایت، تدوین و اجراست. هاپکینز و کلمن در نقشهایشان به طرز غیرقابل توصیفی خوب هستند. گویی به اکسیر جادویی دسترسی دارند که فقط به بزرگان عرضه میشود؛ منیت آنها در اجراهایی که مرز نامرئی بین بازیگری و «بودن» را طی میکنند، ناپدید میشود. زلر با این فیلم، یک روایت آشنا از مردی مسن...