درام تازه والنتینا مورل در کن درخشید؛ قصه دو خواهر در مرز واقعیت و خیال

فیلم «Forever Your Maternal Animal»، دومین ساخته بلند والنتینا مورل، فیلمساز کاستاریکایی-فرانسوی، در جشنواره کن مورد توجه قرار گرفت و با تکیه بر سه اجرای اصلی خود، جایزه بهترین بازیگر زن بخش نوعی نگاه را برای بازیگرانش به همراه داشت.

این درام که داستان آن در کاستاریکا می‌گذرد، در ظاهر با محوریت یک خانواده درگیر بحران‌های خاموش آغاز می‌شود، اما به‌تدریج وارد فضایی مبهم میان واقعیت، خیال و روایت‌های شخصی می‌شود. یکی از صحنه‌های کلیدی فیلم جایی است که دو خواهر جوان در رستورانی داخل یک مرکز خرید نشسته‌اند و خواهر کوچک‌تر ناگهان اعترافی عجیب و غیرمنتظره درباره تجربه‌های شبانه خود مطرح می‌کند؛ اعترافی که فضای فیلم را از یک درام خانوادگی معمولی فراتر می‌برد.

در مرکز داستان، دو خواهر به نام‌های السا و آمالیا قرار دارند. السا با بازی Daniela Marín شخصیتی عمل‌گرا و درون‌گرا دارد که کمتر احساسات و افکار خود را بروز می‌دهد. او ظاهراً برای مدتی از زندگی خود در بلژیک فاصله گرفته و به دیدار خانواده‌اش در سن‌خوزه آمده، اما طولانی شدن این حضور نشان می‌دهد ماجرا پیچیده‌تر از یک سفر کوتاه خانوادگی است.

در مقابل، آمالیا با بازی Mariangel Montero شخصیتی برون‌ریزتر دارد و مدام درباره زندگی عاطفی، ترس‌ها و برداشت‌هایش از اطرافیان صحبت می‌کند. او از رفتن به دانشگاه سر باز می‌زند و در وضعیتی معلق میان نوجوانی و بزرگسالی قرار گرفته است.

مادر خانواده، ایزابل با بازی Marina De Tavira، نامزد اسکار برای فیلم «Roma» آلفونسو کوارون، بیشتر درگیر انتشار دوباره کتاب شعر خود است؛ کتابی که در جوانی نوشته و اکنون بازگشت به آن، او را از توجه به بحران‌های دخترانش دور کرده است. همین فاصله عاطفی میان مادر و دختران، یکی از محورهای اصلی فیلم را شکل می‌دهد.

والنتینا مورل که پیش‌تر با فیلم «I Have Electric Dreams» برنده جایزه در جشنواره لوکارنو شده بود و نماینده رسمی کاستاریکا در بخش بهترین فیلم بین‌المللی اسکار محسوب می‌شد، در «Forever Your Maternal Animal» بار دیگر سراغ روابط خانوادگی، بلوغ احساسی و مرزهای ناپایدار میان حقیقت و برداشت شخصی رفته است.

به نوشته منتقدان، فیلم گاهی تا مرز محو شدن در سکون و بی‌اتفاقی پیش می‌رود، اما بازی‌های دقیق سه بازیگر اصلی باعث می‌شود روایت همچنان انسجام خود را حفظ کند. «Forever Your Maternal Animal» بیش از آن‌که بر حادثه‌پردازی متکی باشد، بر فضا، مکث‌ها و رابطه میان شخصیت‌ها بنا شده و می‌توان آن را نوعی فیلم معاشرتی برای مخاطبان سینمای هنری دانست.