راسل کرو، بازیگر افسانهای سینما که در سال ۲۰۰۰ با ایفای نقش «ماکسیموس دسیموس مریدیوس» در شاهکار ریدلی اسکات برنده جایزه اسکار شد، سرانجام در دسامبر ۲۰۲۵ سکوت سنگین خود را شکست و با لحنی تند و بیپرده، فیلم «گلادیتور ۲» را مورد انتقاد قرار داد. این فیلم که در نوامبر ۲۰۲۴ اکران شد و با بازی پل مسکال و دنزل واشینگتن سعی در احیای آن حماسه تاریخی داشت، از نگاه کرو یک شکست مطلق در درک مفاهیم انسانی است. کرو در مصاحبهای جنجالی با رادیو «Triple J»، دلیل اصلی عدم ارتباط مخاطبان با این دنباله را فقدان «روح» و آن چیزی دانست که او «هسته اخلاقی» (Moral Core) مینامد.
کرو با صراحت لهجه همیشگیاش گفت: «فکر میکنم این دنباله اخیر - که میدانید، حتی لازم نیست اسمش را بلند بگوییم - یک مثال واقعاً تأسفبار از وضعیتی است که حتی کسانی که در موتورخانه اصلی تولید فیلم هستند، درک نکردهاند که چه چیزی فیلم اول را خاص کرده بود.» او با رد کردن زرقوبرقهای بصری و صحنههای اکشن عظیم به عنوان عامل موفقیت فیلم اول، تأکید کرد: «موفقیت قسمت اول به خاطر شکوه و جلال نبود؛ به خاطر اکشن نبود. همه چیز به آن هسته اخلاقی شخصیتها مربوط میشد.» این اظهارات کرو نشان میدهد که او معتقد است سازندگان نسخه دوم، زرقوبرق تکنولوژیک و بازیگران گرانقیمت را جایگزین عمق عاطفی کردهاند.
بخش اصلی انتقاد کرو به خط داستانی مربوط به «لوسیوس» (با بازی پل مسکال) برمیگردد که در قسمت دوم به عنوان فرزند نامشروع ماکسیموس معرفی شده است. کرو این تصمیم داستانی را خیانتی بزرگ به شخصیت ماکسیموس میداند. او توضیح داد که در زمان ساخت قسمت اول، چگونه هر روز با نویسندگان میجنگید تا وفاداری ماکسیموس به همسر کشتهشدهاش را حفظ کند. کرو با عصبانیت گفت: «آنها مدام پیشنهاد میدادند که ماکسیموس روابط عاشقانه یا صحنههای جنسی داشته باشد. من میگفتم با این کار قدرتش را میگیرید. یعنی میخواهید بگویید همزمان که او آن عشق عمیق را به همسرش داشت، با دختر دیگری هم رابطه داشته؟ این دیوانگی است.» از نظر کرو، تبدیل لوسیوس به پسر ماکسیموس، تمام انگیزه انتقامجویی و تعهد عاشقانه شخصیت اصلی در فیلم اول را بیمعنی کرده و میراث آن را لکهدار کرده است.
ComingSoon