فرزانه کابلی «دلشدگان» را به یاد هادی مرزبان و به کمک مریم حیدرزاده روی صحنه می‌برد

فرزانه کابلی، طراح حرکت و بازیگر باسابقه تئاتر، از اجرای تازه خود با عنوان «دلشدگان» خبر داد؛ اجرایی که به گفته او، ادای دِینی عاشقانه به یاد هادی مرزبان، همسر فقیدش و کارگردان پیشکسوت تئاتر ایران است.

این اجرا قرار است ۱۹ دی‌ماه روی صحنه برود و کابلی تأکید دارد که «دلشدگان» بازتابی از احساسات، اندوه و حال‌وهوای درونی او پس از فقدان هادی مرزبان است؛ بیانی که این‌بار نه با کلام، بلکه از مسیر حرکت و موسیقی به مخاطب منتقل می‌شود.

«دلشدگان»؛ روایت اندوه در قالب حرکت

کابلی در گفت‌وگو با ایسنا توضیح داد: برنامه‌ریزی این اجرا از سال گذشته انجام شده بود و شکل نهایی آن، تلفیقی از حرکات ملی، محلی و معاصر است. به گفته او، این اجرا گویی زبان نانوشته احساساتش پس از درگذشت همسرش است که در قالب حرکت جان گرفته و بر صحنه جاری می‌شود.

او افزود: «دلشدگان» تنها یک اجرای نمایشی نیست، بلکه نوعی گفت‌وگوی درونی با خاطره‌هاست؛ روایتی که با بدن، ریتم و موسیقی شکل می‌گیرد.

همراهی مریم حیدرزاده در اجرای ویژه

فرزانه کابلی از حضور مریم حیدرزاده، شاعر شناخته‌شده، در این برنامه خبر داد و گفت: در کنار گروه حرکتی، از خانم حیدرزاده دعوت کرده‌ایم تا روی صحنه حاضر شوند و با خواندن شعری، یاد هادی مرزبان را زنده نگه دارند. این بخش، حال‌وهوایی شاعرانه به اجرا می‌بخشد و ارتباطی مستقیم با احساسات مخاطب برقرار می‌کند.

سرنوشت نامعلوم نمایش «پریزاد»

کابلی همچنین درباره نمایش ناتمام «پریزاد» که نوشته سارا الهیان است و هادی مرزبان تا واپسین روزهای زندگی‌اش مشغول تمرین آن بود، توضیح داد: برای به سرانجام رساندن این پروژه تلاش‌هایی انجام دادم، اما فعلاً شرایط مهیا نشد و تصمیم گرفتم تا فراهم شدن موقعیت بهتر، صبر کنم.

نمایش «پریزاد» در زمان حیات هادی مرزبان به اجرا نرسید، اما فرزانه کابلی بارها تأکید کرده که این اثر تقریباً آماده اجراست و باید روزی روی صحنه برود.

اجرای ویژه بانوان در تالار وحدت

نمایش «دلشدگان» به کارگردانی، طراحی حرکت و تهیه‌کنندگی فرزانه کابلی، ۱۹ دی‌ماه و به‌صورت ویژه بانوان در تالار وحدت اجرا می‌شود.
در این برنامه، مخاطبان شاهد روایت‌هایی مبتنی بر موسیقی و حرکت اقوام مختلف ایران از جمله آذربایجان، لرستان، کهگیلویه و بویراحمد، کردستان و دیگر مناطق خواهند بود؛ اجرایی که پیوندی میان فرهنگ بومی، هنر حرکت و احساسات شخصی برقرار می‌کند.