امیر دژاکام: کاوه آهنگر فقط یک نقش نبود، یک مسئولیت بود

امیر دژاکام در تازه‌ترین تجربه تلویزیونی خود، با ایفای نقشی برگرفته از اسطوره‌های کهن ایرانی، در سریال «روزی، روزگاری آبادی» مقابل دوربین رفته است. او که پیش‌تر بارها با حسین سهیلی‌زاده همکاری داشته، این بار به دلیل علاقه شخصی و دیرینه‌اش به شخصیت کاوه آهنگر، حضور در این مجموعه را پذیرفته است.

این بازیگر در گفت‌وگویی تفصیلی، از دغدغه‌هایش برای حفظ شأن و اصالت این شخصیت اسطوره‌ای سخن گفته و از سختی‌های فیزیکی برخی سکانس‌ها، به‌ویژه صحنه دشوار طناب‌کشی، پرده برداشته است.

همکاری دوباره با حسین سهیلی‌زاده

دژاکام با اشاره به سابقه همکاری‌های متعددش با حسین سهیلی‌زاده گفت: پیش از «روزی، روزگاری آبادی»، در چندین پروژه تلویزیونی از جمله «ترانه مادری»، «آوای باران» و «هشت و نیم دقیقه» با این کارگردان کار کرده‌ام و همین شناخت متقابل، پذیرش همکاری تازه را برایم طبیعی کرد.

او افزود: پس از مطالعه فیلمنامه، متوجه شدم شخصیت کاوه در این سریال، انسانی شریف، صادق و مهربان است؛ ویژگی‌هایی که ناخودآگاه ذهن مرا به سمت کاوه آهنگر شاهنامه برد و تلاش کردم حرمت این نام را در بازی حفظ کنم.

پیوند عمیق با شاهنامه و اسطوره کاوه

این بازیگر با تأکید بر علاقه‌اش به ادبیات حماسی ایران گفت: پیش از این در چند نمایش صحنه‌ای بر اساس شاهنامه، از جمله «سیاوش‌نامه» و «دختر شاه پریون» حضور داشته‌ام و همچنان نیز مشغول کار روی متون شاهنامه هستم. این تجربه‌ها کمک بزرگی بود تا بتوانم نقش کاوه را با درک عمیق‌تری ایفا کنم.

دژاکام توضیح داد: دغدغه اصلی من، حفظ تمام ابعاد اسطوره‌ای کاوه آهنگر بود. کاوه برای من فقط یک شخصیت نمایشی نیست؛ او نماد ایستادگی، مقاومت و اعتراض فرهنگی است. نگرانی من این بود که کوچک‌ترین لغزشی، به این چهره الهام‌بخش آسیب بزند. ایجاد تعادل میان بازی رئال و وجه اسطوره‌ای شخصیت، سخت‌ترین بخش کار بود.

فضای سریال و نسبت آن با واقعیت تاریخی

او در پاسخ به پرسشی درباره شباهت فضاهای سریال با واقعیت تاریخی کرمان بیان کرد: این اثر قصد تاریخ‌نگاری دقیق نداشت. نه امکانش وجود داشت و نه ضرورتش. فضاها بیشتر به‌صورت نمادین و کلی طراحی شده‌اند. با این حال، چون کرمان زادگاه من است، طبیعی است که نسبت به این بخش‌ها حساسیت بیشتری داشته باشم.

سخت‌ترین سکانس سریال از نگاه دژاکام

بازیگر نقش کاوه، یکی از دشوارترین لحظات فیلم‌برداری را سکانس طناب‌کشی توصیف کرد و گفت: در یک سمت طناب حدود ۲۰ نفر به همراه یک الاغ ایستاده بودند و من به‌تنهایی در طرف دیگر. فشار فیزیکی این صحنه واقعاً بالا بود و شوخی‌های سر صحنه هم نمی‌توانست سختی آن را کم کند. مدام به همکارانم می‌گفتم: من فقط بازیگرم، کاوه آهنگر واقعی نیستم!

بازخورد مخاطبان و نگاه به ماندگاری آثار

دژاکام با اشاره به ارتباط مستقیمش با مردم گفت: من زندگی روزمره متفاوتی دارم و زیاد با مردم در ارتباط هستم. واکنش‌ها به این سریال بسیار مثبت بوده و مخاطبان بارها علاقه‌شان را به تماشای آن ابراز کرده‌اند.

او در ادامه افزود: هرچند تئاتر عشق اصلی من است، اما به ماندگاری آثار تصویری باور دارم. به همین دلیل، نمایش‌هایم را با چند دوربین ضبط می‌کنم تا نسخه تصویری آن‌ها باقی بماند. در حال حاضر نیز پروژه‌ای با عنوان «داستان دایی قفقازی» آماده پخش دارم.

پروژه‌های تازه امیر دژاکام

این بازیگر در پایان گفت: هم‌اکنون در حال آماده‌سازی یک پروژه تئاتری و یک فیلم سینمایی هستم و پیش از آغاز آن‌ها، قصد دارم کتاب‌هایی را که مشغول نگارش‌شان هستم، به مرحله انتشار برسانم.

منبع: ایسنا