-
ادوارد نورتون، بازیگر تحسینشده سینما، در مرور کارنامه حرفهای خود از تجربهی حضور در اثر تاریخی ریدلی اسکات با نگاهی متفاوت یاد میکند. او که در سال ۲۰۰۵ با ایفای نقش «بالدوین چهارم» در فیلم Kingdom of Heaven چالشی متفاوت را تجربه کرد، اکنون پس از گذشت سالها، انتقاداتی را نسبت به نحوه تدوین و سیاستهای استودیویی آن دوران مطرح کرده است؛ انتقاداتی که به چرایی تغییر مسیر این اثر از یک شکست تجاری به یک اثر کالت محبوب در دنیای امروز اشاره دارد.
ادوارد نورتون برای ایفای نقش پادشاه جذامی اورشلیم، که در تمام طول فیلم نقابی نقرهای بر چهره داشت، حتی نام خود را در تریلرها و پوسترهای رسمی ثبت نکرد تا هویت شخصیت در هالهای از ابهام باقی بماند. او که تنها دو هفته برای فیلمبرداری سکانسهایش زمان صرف کرد، انگیزه اصلی خود را از پذیرش این نقش، کنجکاوی برای تجربه سبک کارگردانی ریدلی اسکات در یک پروژه عظیم توصیف میکند.
با این حال، نورتون از تصمیم مدیران استودیو «فاکس قرن بیستم» برای حذف حدود ۴۵ دقیقه از زمان نهایی فیلم به شدت ناراضی بود. او در مصاحبهای با گاردین در سال ۲۰۰۷، با ستایش فیلمنامه اولیه تأکید کرد که نسخه کامل باید سه ساعت میبود؛ تصمیمی که بر اساس عملکرد تجاری ضعیف آثار طولانی در گیشه اتخاذ شد و در نهایت نسخه اکرانشده با زمان دو ساعت و ۲۴ دقیقه، نتوانست انتظارات منتقدان را برآورده کند و تنها فروش جهانی ۲۱۸ میلیون دلار را رقم زد.
پس از عملکرد نهچندان موفق نسخه سینمایی، ریدلی اسکات با تدوین و انتشار نسخه ویژه کارگردان (Director’s Cut) با مدت زمان سه ساعت و ۱۰ دقیقه، روح تازهای به این اثر دمید. این نسخه که خطوط داستانی حذفشده را به فیلم بازگرداند، توانست تحسین منتقدان و مخاطبان را برانگیزد و جایگاه Kingdom of Heaven را به عنوان یکی از آثار حماسی ماندگار تثبیت کند.
نورتون این مسیر پرفرازونشیب را بیشباهت به تجربه حضورش در Fight Club نمیداند؛ فیلمی که با وجود بازخورد سرد اولیه و فروش ناامیدکننده، بعدها به جایگاهی نمادین در تاریخ سینما دست یافت. این بازیگر که در پروژههای استودیویی پرهزینهای همچون The Italian Job و The Incredible Hulk نیز حضور داشته، حالا با نگاهی پختهتر، بر اهمیت حفظ یکپارچگی هنری در برابر فشارهای تجاری تأکید دارد.
ادوارد نورتون
قلمرو بهشت