-
فیلم همنت (Hamnet)، به کارگردانی کلویی ژائو، اقتباسی عمیق و احساسی از رمان سال ۲۰۲۰ مگی اوفارل است که به بررسی پیوند میان سوگ شخصی ویلیام شکسپیر و خلق یکی از ماندگارترین آثار ادبی جهان، یعنی نمایشنامه «هملت»، میپردازد. این فیلم بر اساس این فرضیه پیش میرود که مرگ پسر ۱۱ ساله شکسپیر بر اثر طاعون، الهامبخش اصلی او در نگارش تراژدی هملت بوده است. برای درک اینکه چطور یک تراژدی خانگی میتواند به یک حماسه هنری تبدیل شود، مطالعه نقد فیلم همنت برای هر علاقهمند به سینما که به دنبال کشف لایههای پنهان خلاقیت در دل رنج است، ضرورتی انکارناپذیر دارد.
پس از تجربه نهچندان موفق در دنیای مارول با فیلم «اترنالز»، کلویی ژائو با همنت به همان سبک خاص و بصری خود که در سرزمین خانهبهدوشها دیده بودیم، بازگشته است. من در طول تماشای فیلم، به وضوح دیدم که ژائو چگونه از لنز دوربین جهت ثبت جزئیات طبیعت و نورهای طبیعی استفاده میکند تا اتمسفری شبیه به آثار ترنس مالیک خلق کند.
این فیلم صرفا یک اثر بیوگرافی درباره شکسپیر نیست؛ بلکه تمرکز اصلی آن بر اگنس (جسی باکلی)، همسر ویل، است. فیلم با قدم زدنهای اگنس در جنگلهای اطراف استراتفورد آغاز میشود؛ جایی که او را به دلیل ارتباط خاصش با طبیعت، به نوعی جادوگر میپندارند. جسی باکلی در نقش اگنس، چنان بازی خیرهکنندهای ارائه میدهد که به جرات میتوان گفت فیلم متعلق به اوست.
[related-reference-1770273725832_t_نقد فیلم ارزش عاطفی ۲۰۲۵_u_https://paraj.ir/mag/sentimental-value-review]
داستان فیلم میان لحظات شاد زندگی خانوادگی و درد جانکاه پس از مرگ همنت تقسیم شده است. ویل (با بازی بسیار خوب پل مسکال) برای دنبال کردن رویاهایش در لندن به سر میبرد که فاجعه رخ میدهد. همنت، پسر کوچک آنها، بر اثر بیماری طاعون جان خود را از دست میدهد.
در این بخش، با دقت و تحلیل فیلم همنت خواهیم فهمید که کارگردان چگونه از این فقدان به عنوان یک اتفاق محرک استفاده میکند. اگنس از اینکه ویل هنگام مرگ پسرشان حضور نداشته، خشمگین است و این خشم، ویلیام را در گردابی از گناه و اندوه فرو میبرد.
ویل برای خداحافظی با پسرش و جاودانه کردن او، تنها راهی را که بلد است برمیگزیند: نوشتن.
یکی از نکاتی که باید به آن اشاره کنم، بحث دقت تاریخی است. فیلم (و رمان) بر اساس ادعای استیون گرینبلات (شکسپیر پژوه برجسته) ساخته شده است که نامهای "همنت" و "هملت" در آن زمان به جای هم استفاده میشدند. با این حال، شواهد قطعی برای این موضوع وجود ندارد و حتی فیلم برخی وقایع را جابهجا کرده است؛ مثلا صحنه جادوگران "مکبث" توسط کودکان اجرا میشود، در حالی که این نمایشنامه سالها پس از مرگ همنت نوشته شده است.
اما به نظر من، این بیدقتیها در برابر زیبایی وجودی بازی جسی باکلی رنگ میبازد. فیلم بیشتر از آنکه به دنبال حقایق تاریخی باشد، به دنبال کشف حقیقت احساسی است. موسیقی متن مکس ریشتر نیز مانند موجی بر روی تصاویر زیبای ووکاش ژال سوار میشود و حس تعلیق و اندوه را دوچندان میکند.
پایان فیلم یکی از تاثیرگذارترین لحظات سینمایی سالهای اخیر بهحساب میآید. بسیاری از مخاطبان ممکن است از خود بپرسند که چرا اجرای نهایی نمایشنامه «هملت» در فیلم تا این حد اهمیت دارد؟
آشتی از طریق هنر: وقتی اگنس برای دیدن نمایشنامه جدید همسرش به لندن میرود، ابتدا خشمگین است. اما با دیدن بازیگری که نقش هملت را بازی میکند و موهایش به رنگ موهای پسر فقیدشان است، متوجه میشود که ویل از هنر خود برای رویارویی با سوگ استفاده کرده است.
ارتباط با اسطوره اورفه: فیلم به زیبایی به داستان اورفه اشاره میکند. در صحنه پایانی، ویل در نقش روح پدر هملت ظاهر میشود تا با "پسرش" روی صحنه خداحافظی کند؛ کاری که در واقعیت فرصت آن را نداشت.
رهایی اگنس: اگنس در پایان، ویلیام را میبخشد. او میبیند که تمام جمعیت حاضر در سالن با دیدن مرگ هملت روی صحنه، در حال سوگواری هستند. او متوجه میشود که پسرش از طریق این اثر هنری، تا ابد زنده خواهد ماند.
به طور کلی، ما در نقد فیلم همنت 2025 به بررسی بازگشت هوشمندانه کلویی ژائو به کارگردانی، بازی درخشان جسی باکلی در نقش اگنس، و چگونگی تبدیل شدن رنج شخصی به هنر ماندگار پرداختیم. فیلم همنت علیرغم برخی ایرادات تاریخی، یک مرثیه بصری و مطالعهای عمیق در مورد قدرت شفابخش هنر است. اگر به دنبال فیلمی هستید که با احساسات شما بازی کند و نگاهی نو به زندگی ویلیام شکسپیر داشته باشد، دیدن این اثر را قویا پیشنهاد میکنم. امیدوارم مطالعه این نقد فیلم Hamnet 2025 دید روشنتری برای تماشای این درام باشکوه به شما داده باشد.
به نظر شما هنر میتواند مرهمی بر زخمهای عمیق زندگی باشد؟ یا فکر میکنید شکسپیر صرفا از نام پسرش برای یک موفقیت تجاری استفاده کرده است؟ نظرات و تحلیلهای خود را در بخش کامنتها با ما و دیگر دوستان سینمادوست به اشتراک بگذارید؛ مشتاقانه منتظر خواندن دیدگاههای متفاوت شما هستم.
کلوئی ژائو
همنت