در سال ۱۹۸۲، بروس اسپرینگستین، در اوج شهرت و در آستانه تبدیل شدن به یک ابرستاره جهانی، با فشارهای موفقیت و اشباح گذشتهاش دست و پنجه نرم میکند. او به جای ورود به یک استودیوی بزرگ، به اتاق خوابش در نیوجرسی پناه میبرد و با یک ضبطصوت چهار تِرَک ساده، یکی از ماندگارترین و شخصیترین آثار خود، آلبوم «نبراسکا»، را خلق میکند. این فیلم، روایتی از روند ساخت این آلبوم نمادین است؛ یک اثر آکوستیک، عریان و تلخ که داستان زندگی کارگران و افراد حاشیهنشینی را روایت میکند که در جستجوی دلیلی برای باور، در چرخهی بیپایان شکست گرفتار شدهاند. فیلم به بررسی چالشهای روحی اسپرینگستین، انزوای خودخواستهاش و تصمیم جسورانهای میپردازد که منجر به تولد یک شاهکار هنری شد؛ اثری که برخلاف جریان اصلی حرکت کرد و جایگاه او را به عنوان صدای نسل خود تثبیت نمود.
