با دیدن «الیو» میتوانم بگویم که پیکسار دوباره به اوج خود بازگشته است؛ این فیلم اثری شوخ، شیرین و آماده برای به بازی گرفتن احساسات شماست. درست است که داستان در نگاه اول قلمرویی آشنا برای این استودیو به نظر میرسد و برخی تصاویر و زیباییشناسیهای آن ممکن است یادآور آثاری چون «روح» یا «درون و بیرون» باشد، اما فیلم با وجود تمام مشکلات تولیدش، با صدایی منسجم و متمایز ظاهر میشود. نکته برجسته، بازیگوشی...