-
بازیگر باسابقه طنز سیدرضا حسینی که بیش از سه دهه در عرصه تلویزیون و سینما فعالیت دارد، درباره دریافت تندیس از نخستین جشنواره ملی فیلمهای کمدی گفت:
«این جایزه برای من فقط یک افتخار شخصی نبود؛ بلکه ادای دینی بود به استادم زندهیاد منوچهر نوذری. بعد از سالها تلاش و سختی، چنین تقدیری برایم معنای ویژهای دارد. من مثل هر انسان دیگری غمهایی دارم، اما لبخند روی لب مردم همیشه برایم از هر چیز مهمتر بوده است.»
حسینی در ادامه با اشاره به آغاز مسیر حرفهایاش از سال ۱۳۶۸ یادآور شد:
«کارم را با تلویزیون شروع کردم. برنامههایی مثل فلفلی و قلقلی و اجراهای رادیویی از جمله صبح جمعه با شما، نخستین تجربههای من بودند. در همان دوران با چهرههایی مثل حمید جبلی، ایرج طهماسب و منوچهر نوذری آشنا شدم. فن بیان را از نوذری آموختم و بعد هم با مجید قناد همکاری کردم.»
او رضا عطاران را تأثیرگذارترین فرد در مسیر هنری خود دانست و گفت:
«آشنایی با رضا عطاران برای من نقطه عطفی بود. او در بیشتر کارهایش از من دعوت کرد. تقریباً در تمام آثارش حضور داشتم، بهجز چند پروژه کوتاه. بعد از سریال متهم گریخت، حدود بیست سال در تلویزیون نبودم و فقط تئاتر، استندآپ و نمایش کار میکردم. با اینکه ارتباطمان حفظ شده بود، هیچوقت از او نخواستم مرا سر کار ببرد تا اینکه خودش برای اجل معلق با من تماس گرفت.»
حسینی درباره نقش خود در فیلم اجل معلق نیز افزود:
«وقتی فیلمنامه را خواندم، تازه متوجه شدم نقشم چقدر مهم است. دو ماه تمام برای آمادهسازی آن از صبح تا شب تمرین کردم. فکر میکردم نقش چند سکانسی است اما بعدها دیدم یکی از کاراکترهای محوری فیلم است.»
بازیگر فیلم «خانم والده» در پایان گفت:
«میخواستم امین را بازی کنم، اما حالا احساس میکنم خودم در جستوجوی امین هستم؛ نقشی که بخشی از وجودم شده است.»
منبع: ایرنا
رضا عطاران
منوچهر نوذری