مجتبی فلاحی، بازیگر سریال تلویزیونی «بهار شیراز»، با اشاره به تلاشهای تیم سازنده برای به تصویر کشیدن فرهنگ اصیل شیراز، از سختیهای پذیرش نقش کاظم و چالش جذاب کاهش اختلاف سنی ۳۰ ساله به کمک گریم و طراحی لباس گفت.
مجتبی فلاحی در تشریح نحوه پیوستن خود به پروژه «بهار شیراز» که این روزها خشتهای نخست تولید فصل دوم آن چیده میشود، بیان کرد که شخصاً پیگیر بوده تا به عنوان یک هنرمند شیرازی و مسلط به لهجه شیرین این دیار در سریال حضور یابد. با این حال، مهمترین مانع پیش روی او تفاصل سنی حدوداً ۳۰ سالهاش با شخصیت «کاظم» بود. حسن وارسته، کارگردان مجموعه، با بهرهگیری از تکنیکهای گریم، نوع لباس پوشیدن و جزئیات بصری تلاش کرد این فاصله را به حداقل برساند. پس از انجام تستهای اولیه و رضایتبخش بودن خروجی کار، تصویربرداری آغاز شد. فلاحی معتقد است هرچند بازیگران کمالگرا معمولاً کاملاً از کار خود راضی نیستند، اما بازخوردهای مردمی نشان میدهد که تماشاگران زیادی این اختلاف سنی را پذیرفتهاند.
این بازیگر درباره راهکار خود برای فرار از تله تیپسازی در نقش کاظم توضیح داد که این شخصیت در ابتدا با ویژگیهای ظاهری و اعتقادی بسیار پررنگی معرفی میشود؛ اما او با همراهی و گشادهدستی کارگردان تلاش کرده تا از خلق یک فرد کاملاً بینقص و کلیشهای پرهیز کند. هدف فلاحی این بوده که کاظم چهرهای خاکستریتر داشته باشد تا مخاطب بتواند همذاتپنداری بیشتری با او داشته باشد و این شخصیت را شبیه به آدمهای واقعی و ملموس کوچه و بازار ببیند. به اعتقاد وی، نزدیک بودن احوال و رخدادهای داستان به زندگی روزمره مردم، کلید اصلی موفقیت یک اثر نمایشی در جذب مخاطب است.
فلاحی با اشاره به الگوهای موفق ژانر کمدی خانوادگی نظیر سریال «پایتخت»، اهمیت پرداختن به خردهفرهنگها و فضاهای خارج از پایتخت را ستود. او شهر شیراز را دارای پیشینهای ژرف در حوزههای ادبی، تاریخی و فرهنگی دانست که متأسفانه تاکنون از ظرفیتهای داستانی آن بهرهبرداری شایستهای نشده است. به گفته این بازیگر، وجود شخصیتهایی مانند «اقبال» که رگههایی از فعالیت در فضای مجازی و چالشهای آن را بازتاب میدهند، بستر مناسبی برای نقد اجتماعی و خلق لحظات طنز فراهم میکند. در کنار تمامی این موارد، تمرکز سریال روی مشکلات اقتصادی، روابط صمیمانه و دغدغههای واقعی خانوادهها باعث شده تا «بهار شیراز» فراتر از یک سرگرمی ساده ظاهر شود.