زک کرگر، کارگردان نسخه جدید اقتباس سینمایی Resident Evil، در گفتگوهایی تازه از جزئیات فنی و چالشبرانگیز صحنههای اولشخص این فیلم پرده برداشته است. او برای اینکه بتواند حس اضطراب و واقعگرایی موجود در بازیهای ویدیویی این مجموعه را به سینما منتقل کند، از روشهای غیرمتعارفی همچون نصب مستقیم دوربین بر روی لوله مسلسل، شاتگان و حتی سر آستین آستین آبرامز، بازیگر نقش اصلی، استفاده کرده است.
یکی از بزرگترین چالشهای کرگر در ساخت این اثر، حفظ نسبتهای تصویری در نماهای اولشخص بوده است. او معتقد است که مخاطب امروزی به دلیل تجربه بازیهای مدرن، چشمان بسیار دقیقی دارد؛ بنابراین اگر لوله اسلحه تنها چند سانتیمتر از مرکز قاب جابهجا شود، کل حسِ غوطهوری در فیلم از بین میرود. به همین دلیل، تیم فنی دوربینها را به شکلی کاملاً صلب به سلاحها متصل کردند تا هر تکان و لگد اسلحه (Recoil) دقیقاً مشابه زاویه دید بازیکن در بازیهای Resident Evil به تماشاگر منتقل شود.
داستان این فیلم که در ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ اکران شده است، روایتگر ماجراهای یک پیک پزشکی به نام برایان است که در میانه یک مأموریت ساده، وارد جهنم راکون سیتی میشود. کرگر تأکید کرده است که یکی از قوانین سفتوسخت او در این پروژه، حفظ «ادراک ذهنی شخصیت» بوده است؛ به این معنا که دوربین نباید چیزی فراتر از آنچه برایان میبیند یا حس میکند را به تصویر بکشد. این رویکرد باعث شده تا صحنههای تیراندازی و مواجهه با زامبیها، بیش از هر اقتباس دیگری، به ریشههای گیمینگ این مجموعه وفادار بماند.
کرگر تنها به تکنیکهای فیلمبرداری بسنده نکرده و المانهای کلاسیک Resident Evil را نیز در تاروپود فیلم گنجانده است. او پیشتر تایید کرده بود که هواداران قدیمی میتوانند منتظر دیدن جزئیات نمادینی نظیر معماهای محیطی، گیاهان سبز برای بازیابی سلامت، اسپریهای درمانی و از همه مهمتر، چالش «مهمات محدود» باشند. این دقت در جزئیات نشان میدهد که کارگردان قصد دارد فراتر از یک فیلم ترسناک معمولی، یک «تجربه بصری تعاملی» را روی پرده نقرهای خلق کند.