-
نشست نقد و بررسی فیلم سینمایی «چای سرد» به کارگردانی و تهیهکنندگی امیر راضی، شامگاه شنبه ۱۵ آذر در پردیس سینمایی چارسو و به همت گروه «هنر و تجربه» برگزار شد؛ نشستی که با حضور جمعی از هنرمندان، اهالی رسانه، مخاطبان و منتقد مهمان، عزیزالله حاجیمشهدی، همراه بود.
حاجیمشهدی در ابتدای سخنان خود، این اثر را متعلق به سینمای تجربهگرا دانست و تأکید کرد که چنین آثاری پیش از هر چیز برای دغدغههای شخصی فیلمساز ساخته میشوند، نه برای فروش و دیدهشدن در جریان اصلی سینما. او افزود:
«اگرچه در فیلم بازیگر چهره نمیبینیم اما باید صادقانه گفت تمامی بازیها دقیق و کمنقصاند.»
وی بزرگترین نقطه قوت فیلم را کارگردانی در فضاهای بسته و محدود دانست؛ موضوعی که به گفته او حتی در سینمای جهان نیز چالشی جدی محسوب میشود:
«اینکه بتوانی تماشاگر را در یک فضای محدود نگه داری بدون اینکه احساس خستگی کند، امتیازی ارزشمند است و چای سرد این را بهخوبی انجام میدهد.»
حاجیمشهدی با اشاره به ریتم کمبرش فیلم و استفاده هوشمندانه از دوربین روی دست گفت:
«میزانسنهای دقیق و موقعیتسازی حسابشده کارگردان، کیفیت فیلم را به شکل محسوسی بالا برده است.»
با این حال او تأکید کرد که اگر فیلم را صرفاً از زاویه واقعگرایی کامل بررسی کنیم، ممکن است برخی مخاطبان به فیلمنامه ایراداتی وارد کنند یا درباره روابط و موقعیتها پرسشهایی داشته باشند. اما به گفته او، فیلم اساساً تمثیلی از وضعیت انسان تحت فشارهای اجتماعی است و قرار نیست همه چیز به شکل رئال و قابلنشانی ارائه شود.
این منتقد ادامه داد:
«نمادپردازی فیلم کاملاً قابل دریافت است؛ آدمی که در تنگنای شرایط سخت گرفتار شده، درست شبیه بسیاری از هنرمندان امروز که با فشارها و مصائب متعددی دست و پنجه نرم میکنند.»
او نیمه دوم فیلم را کاملاً تراژیک توصیف کرد و گفت که کارگردان عامدانه از المانهایی استفاده کرده تا حس خفگی، آزار و فشار روانی شخصیت اصلی را پررنگتر کند.
امیر راضی، کارگردان و تهیهکننده اثر، نیز درباره فرایند ساخت فیلم توضیح داد:
«پس از تجربه ناکام تأمین بودجه برای فیلمنامههای قبلی، به این نتیجه رسیدم که باید سراغ اثری بروم که بتوانم با امکانات محدود هم آن را بسازم. حتی تصمیم گرفته بودم اگر لازم باشد چای سرد را با موبایل فیلمبرداری کنم.»
او گفت تحقیقات زیادی برای اطمینان از صحتِ ایده اولیه انجام داده و افزود:
«در دنیایی که بسیاری از افراد در شبکههای اجتماعی از انرژی مثبت حرف میزنند در حالیکه مردم درگیر مشکلات واقعی هستند، انگار قرار است اصلاً با واقعیت روبهرو نشویم. من در این فیلم میخواستم مخاطب را با خودش مواجه کنم.»
خسرو معصومی، کارگردان شناختهشده سینما و مهمان ویژه نشست، گفت:
«تماشاگر باید از فیلم لذت ببرد، آنقدر که بعد از خروج از سالن مسیر خانهاش را گم کند. فیلم خوب باید همین حس را منتقل کند.»
جابر قاسمعلی، فیلمنامهنویس، نیز ساختار فیلم را درست و وفادار به قرارداد اولیهاش دانست و گفت:
«فیلم بهطور آگاهانه در زمان محدود و مکان واحد حرکت میکند و برخلاف جریان معمول روایت، در عمق پیش میرود نه در طول. با اینکه نیمه نخست کمی تکرار دارد، شاکله اصلی اثر کاملاً صحیح است.»
منبع: ایلنا
