وقتی گندالف از شکسپیر راضی نیست؛ نقد تند ایان مک‌کلن به «غیرمحتمل» بودن داستان Hamnet

در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۶، سر ایان مک‌کلن، بازیگر افسانه‌ای بریتانیا، آب پاکی را روی دست طرفداران فیلم جدید «همنت» ریخت. این فیلم که به کارگردانی کلویی ژائو (برنده اسکار برای Nomadland) و بازی پل مسکال ساخته شده، یکی از شانس‌های اصلی اسکار امسال محسوب می‌شود. اما مک‌کلن ۸۶ ساله که عمر خود را وقف آثار شکسپیر کرده، معتقد است که پیش‌فرض‌های داستانی این اثر با واقعیت و منطق همخوانی ندارد. او در مصاحبه‌اش صراحتاً گفت: «من خیلی آن را درک نمی‌کنم. علاقه‌ای ندارم که بفهمم تخیل شکسپیر دقیقاً از کجا نشات گرفته، اما قطعاً فقط از زندگی خانوادگی‌اش نبوده است.»

«آن هاتاوی» که تئاتر ندیده؟ شوخی می‌کنید!

تندترین بخش انتقادات مک‌کلن متوجه شخصیت‌پردازی همسر شکسپیر، اگنس (یا همان آن هاتاوی) با بازی جسی باکلی است. در فیلم، اگنس زنی روستایی و طبیعت‌گرا به تصویر کشیده شده که گویی با دنیای تئاتر بیگانه است. مک‌کلن با اشاره به صحنه‌ای که در آن اگنس برای اولین بار نمایش هملت را می‌بیند و واکنشی حاکی از عدم درک ماهیت نمایش نشان می‌دهد، گفت: «این ایده که آن هاتاوی تا به حال هیچ نمایشی ندیده است؟ با توجه به شغل همسرش، این بسیار غیرمحتمل است. او حتی انگار نمی‌داند نمایش چیست! من فکر می‌کنم تردیدهایی جدی درباره احتمال وقوع چنین چیزی وجود دارد.»

مقایسه با «شکسپیر عاشق» و پیش‌بینی اسکار

مک‌کلن این فیلم را با اثر برنده اسکار سال ۱۹۹۸، یعنی Shakespeare in Love مقایسه کرد؛ فیلمی که آن هم از نظر تاریخی دقت چندانی نداشت اما بسیار محبوب شد. او با لحنی کنایه‌آمیز گفت: «همانطور که همنت به سمت خط پایان اسکار می‌تازد، احتمالاً موفقیت شکسپیر عاشق را تکرار خواهد کرد؛ فیلمی که آن هم دیدگاه‌های عجیبی درباره نحوه اجرای نمایش‌ها داشت.» او معتقد است که چون شکسپیر مشهورترین فرد تاریخ است، طبیعی است که مردم بخواهند بدانند او چه شکلی بوده یا رابطه‌اش با خانواده‌اش چطور بوده، اما واقعیت این است که «ما نمی‌توانیم بدانیم» و پر کردن این جاهای خالی با تخیلات غیرمنطقی، برای کسی که با متون و تاریخ شکسپیر زندگی کرده، قابل پذیرش نیست.

این نقد از سوی مک‌کلن وزن بسیار زیادی دارد. او کسی نیست که صرفاً یک تماشاگر عادی باشد؛ او از اعضای ارشد «کمپانی سلطنتی شکسپیر» بوده و درک عمیقی از بافت فرهنگی و اجتماعی دوران الیزابت دارد. با این حال، او اذعان کرد که فیلم به عنوان یک اثر سینمایی ممکن است جذابیت‌های خود را داشته باشد، اما به عنوان روایتی از زندگی «بارد» (لقب شکسپیر)، او را قانع نکرده است.