دنی گلاور و مبارزه با آلزایمر؛ روایتی از ستاره سری فیلم‌های «اسلحه مرگبار»

دنی گلاور، بازیگر برجسته و محبوب سینمای آمریکا که با ایفای نقش در مجموعه ماندگار «اسلحه مرگبار» (Lethal Weapon) به چهره‌ای شناخته‌شده تبدیل شد، در مصاحبه‌ای با شبکه ان‌بی‌سی از ابتلای خود به بیماری آلزایمر خبر داد. این هنرمند ۷۹ ساله اعلام کرد که تشخیص این بیماری مدت کوتاهی پس از دریافت جایزه اسکار افتخاری در سال ۲۰۲۲ صورت گرفته است.

کنار آمدن با شرایط جدید

گلاور در این گفت‌وگو صادقانه از تغییرات جسمی و ذهنی خود گفت. او اشاره کرد که سرعت حرکت، نحوه صحبت کردن و حافظه‌اش نسبت به دوران اوج فعالیت‌هایش تغییر کرده است، اما با این وجود همچنان سعی دارد سبک زندگی فعالی را حفظ کند. او با روحیه‌ای امیدوار گفت: «تا حدی توانسته‌ام با شرایط جدید خود کنار بیایم. می‌دانم که با پیشرفت بیماری، وضعیتم تغییر خواهد کرد.»

شکستن تابوی اجتماعی

یکی از دلایل اصلی دنی گلاور و خانواده‌اش برای اعلام عمومی این وضعیت، کاهش نگاه منفی و انگ اجتماعی پیرامون بیماری آلزایمر است. ماندیسا، دختر این بازیگر، در این باره تأکید کرد که برای پدرش بسیار حیاتی است که خودش روایتگر سرگذشتش باشد و اجازه ندهد بیماری، کنترل داستان زندگی‌اش را از او بگیرد. به عقیده خانواده گلاور، اکنون بهترین زمان بود تا او شخصاً شرایط خود را با مخاطبانش در میان بگذارد.

مروری بر کارنامه‌ای درخشان

دنی گلاور بازیگری را از اوایل دهه ۲۰ زندگی آغاز کرد و در بیش از ۱۷۰ اثر سینمایی و تلویزیونی نقش‌آفرینی کرد. او که ۴ بار برنده جایزه امی شده، بیش از هر چیز با نقش «کارآگاه راجر مورتا» در کنار مل گیبسون در سری فیلم‌های «اسلحه مرگبار» به شهرت جهانی رسید. علاوه بر این مجموعه، حضور در آثار تحسین‌شده‌ای همچون «مکان‌هایی در قلب» (۱۹۸۴) و «رنگ ارغوانی» (۱۹۸۵) جایگاه او را در سینمای کلاسیک و مدرن تثبیت کرد.

او علاوه بر بازیگری، به عنوان یک کنشگر در حوزه عدالت اجتماعی نیز شناخته می‌شود و با راه‌اندازی یک شرکت تولید فیلم، همواره از پروژه‌هایی با مضامین سیاسی و اجتماعی حمایت کرده است.

بیماری در نگاهی وسیع‌تر

آمارها نشان می‌دهند که دنی گلاور یکی از حدود ۷ میلیون فرد بالای ۶۵ سال در ایالات متحده است که با آلزایمر دست‌وپنجه نرم می‌کنند. بر اساس داده‌های انجمن آلزایمر آمریکا، شیوع این بیماری در میان سالمندان سیاه‌پوست آمریکایی نسبت به سالمندان سفیدپوست حدود ۲ برابر بیشتر است؛ حقیقتی که پژوهشگران هنوز در حال بررسی علت دقیق آن هستند.

گلاور در پایان مصاحبه‌اش، با نگاهی به دنیای امروز گفت که همچنان باور دارد هنر می‌تواند زاویه دید تازه‌ای برای درک بهتر چالش‌های جهانی ایجاد کند. او با وجود تمام محدودیت‌هایی که بیماری برایش ایجاد کرده، همچنان به قدرتِ روایت برای پیوند دادن انسان‌ها باور دارد.