استراتژی نتفلیکس برای سال نو؛ کمدی جنجالی ۱۳۸ میلیون دلاری ساشا بارون کوهن به آرشیو اضافه شد

در نخستین روز از سال ۲۰۲۶، نتفلیکس به عنوان بخشی از استراتژی «نوسازی عمیق کاتالوگ» (Deep Catalog Refresh) خود، یکی از پرحاشیه‌ترین آثار کمدی دو دهه اخیر را به سرویس خود اضافه کرد. فیلم Brüno، محصول سال ۲۰۰۹ و با بازی و نویسندگی ساشا بارون کوهن، از امروز (اول ژانویه) برای مشترکین در دسترس قرار گرفته است. این اقدام نتفلیکس در راستای تقویت بخش کمدی بزرگسالان (R-Rated) و جذب مخاطبانی صورت می‌گیرد که به دنبال آثار ساختارشکن و آرشیوی هستند.

عملکرد تجاری و مقایسه با «بورات» Brüno که با بودجه‌ای حدود ۴۲ میلیون دلار توسط استودیوی یونیورسال پیکچرز تولید شده بود، در زمان اکران خود موفق شد به فروش جهانی ۱۳۸.۸ میلیون دلار دست یابد. اگرچه این رقم سودآوری قابل‌قبولی را برای سازندگان به همراه داشت، اما نتوانست موفقیت خیره‌کننده فیلم قبلی کوهن، یعنی Borat (با فروش ۲۶۲ میلیون دلار)، را تکرار کند. فیلم در هفته افتتاحیه خود در سال ۲۰۰۹ توانست با فروش ۳۰.۶ میلیون دلار در صدر باکس‌آفیس آمریکا قرار گیرد و حتی بلاک‌باستری مانند Ice Age: Dawn of the Dinosaurs را پشت سر بگذارد، اما به دلیل نقدهای دوقطبی و تبلیغات دهان‌به‌دهان منفی (CinemaScore درجه C)، افت فروش سریعی را تجربه کرد.

چالش‌های حقوقی و ممیزی اضافه شدن این فیلم به پلتفرم استریمینگ یادآور پرونده‌های حقوقی سنگینی است که این پروژه در زمان تولید با آن روبرو بود. یکی از جدی‌ترین دعاوی حقوقی مربوط به ایمن ابو ایتا (Ayman Abu Aita)، مغازه‌دار فلسطینی بود که در فیلم با عنوان رهبر یک گروه شبه‌نظامی معرفی شد. او شکایتی ۱۱۰ میلیون دلاری علیه کوهن و یونیورسال تنظیم کرد که در نهایت خارج از دادگاه حل‌وتصل شد. علاوه بر این، فیلم برای دریافت درجه سنی R از انجمن سینمایی آمریکا (MPAA) مجبور به حذف و تعدیل صحنه‌های متعددی شد تا از برچسب NC-17 (ممنوع برای افراد زیر ۱۷ سال) فرار کند.

موقعیت در بازار استریمینگ ۲۰۲۶ تحلیلگران معتقدند که نتفلیکس با خرید حق پخش این اثر در ژانویه ۲۰۲۶، به دنبال پر کردن خلاء محتوای کمدی جسورانه است. در دورانی که بسیاری از استودیوها به دلیل حساسیت‌های فرهنگی از ساخت کمدی‌های موکومنتری (مستندگونه) و تهاجمی خودداری می‌کنند، بازنشر آثاری مانند Brüno می‌تواند حس نوستالژی و کنجکاوی مخاطبان نسل جدید (Gen Z) را برانگیزد؛ مخاطبانی که شاید در زمان اکران اولیه فیلم، سن‌شان برای تماشای آن مناسب نبوده است.