-
اعتیاد مسئله ترسناکی است. مسئلهای که همه افراد جامعه از وجود آن آگاهند، اما از جوانب و عمق خطرات این بلای وحشتناک بیخبر هستند. تصورات بیشتر افراد جامعه در خصوص این اعتیاد، معمولا همان کلیشههای قدیمی است که در بسیاری از تبلیغات و کلیپهای تلویزیونی دیده شده است. با این حال داشتن تصوری مهم از اعتیاد و خطرات مربوط به آن، نکته مهمی است که همه افراد باید در خصوص آن دانش کافی داشته باشند.
از آنجایی که کسب اطلاعات در مسئله اعتیاد معمولا خیلی راحت نیست، دیدن یک فیلم ایرانی با موضوع مواد مخدر ، یکی از بهترین راههایی است که میتوانید برای افزایش دانش و سطح آگاهی خود از آن بهره ببرید. در یکی دیگر از مقالات بهترینهای پاراج، به سراغ بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی رفتهایم تا باکیفیتترین آثار این حوزه را برای شما شرح دهیم. عناوین به همراه تصاویر جذاب، تزیرهای تخصصی فیلم و بدون اسپویل در اختیار شما قرار میگیرند.
فیلم شمعی در باد مسئله اعتیاد داستان خودش را با یک جرقه ایجاد میکند و برخلاف بسیاری از داستانهایی که حول محور مواد مخدر هستند، این اتفاق به صورت تصادفی رخ نمیدهد. در فیلم شمعی در باد، شخصیت اصلی پس از اینکه در فشار بسیار سنگینی قرار میگیرد، سعی میکند تا درد خودش را به طرز نادرستی تسکین دهد و مواد مخدر، همان مسکنی است که او به سراغ آن میرود.
فرزین پسر جوانی است که پدر و مادرش از یکدیگر طلاق گرفتهاند. در شرایطی که فرزین حال و روز نامناسبی دارد، دختری به نام آیدا در سر مسیر او قرار میگیرد و فرزین زودتر از آنکه بتواند تصور کند، دلباخته این دختر میشود. در حقیقت آیدا مدیر یک موسسه خیریه است و فرزین موظف است تا برای او یک سایت طراحی کند، اما پیوند عمیقی بین این دو نفر شکل میگیرد. بهرام رادان، عسل بدیعی، آزیتا حاجیان، شهاب حسینی و حسام نواب صفوی از بازیگران این فیلم هستند. این اثر از بهترین تولیدات پوران درخشنده محسوب میشود که وظایف نوشتن فیلمنامه و کارگردانی برعهده او بوده است.
از آنجایی که فیلم متری شیش و نیم در همین فهرست قرار دارد، بنابراین منطقی است که همانند سایر فیلم های ایرانی با موضوع مواد مخدر و آسیبهای آن مواجه باشیم. اما متری شیش و نیم نیامده تا همچون سایر آثار از درد و رنج اعتیاد بگوید. متری شیش و نیم در مورد هیچ معتادی نیست و قرار نیست تا رنج آنها را به شکل دردناک و سوزانندهای به نمایش بکشد. متری شیش و نیم در مورد مقابله است. ماهیت منفی داستان اعتیاد و مواد مخدر است، اما این بار این صحنه نمایش چیزی فراتر از یک درگیری ذهنی و شخصیتی است که یک معتاد به آن دچار شده باشد. متری شیش و نیم داستان مبارزه با باند مواد مخدر است.
همهچیز در مورد ناصر خاکزاد است. سردسته باند مواد مخدری که آزادانه در تهران به کار خودش ادامه میدهد و عواقب کارهای او را مردم بیگناه میپردازند. اعتیاد، طلاق، درد و رنج بهای چیزهایی هستند که ناصر خاکزاد برای بدست آوردن ثروت عظیم خود به دیگران تحمیل کرده است. اما در مقابل او شخصیتی به نام صمد حضور دارد. فرمانده پلیس مبارزه با مواد مخدر که علاوه بر وظیفه، تسویه حسابی شخصی با ناصر خاکزاد دارد و میخواهد به هر شکلی که شده، جلوی او را بگیرد.
متری شیش و نیم دومین قدم برای یک همکاری بهتر و بزرگتر در ساخت فیلم بود که سعید روستایی توانست تا با بازیگرانی چون پیمان معادی، پریناز ایزدیار و نوید محمدزاده داشته باشد. این فیلم در سال 1397 منتشر شد و علاوه بر جوایزی که در زمان اکران توانست به خود اختصاص دهد، در سال 2022 برنده جایزه سزار بهترین فیلم خارجی زبان در کشوری چون فرانسه شد.
گفته میشود که متری شیش و نیم در زمان اکران خودش توانسته رکورد بیشترین مخاطب روزانه را در جایگاه یک فیلم غیر کمدی در دهه نود و در کشور ایران بشکند. همچنین این فیلم آمار بازدید بسیار بالایی را هم تجربه کرده است. به گونهای که متری شیش و نیم با گذشتن 60 روز از اکرانش به آمار 2 میلیون مخاطب رسید و این از افتخارات این فیلم میباشد که به بهترین شکل آن را ساخته و پرداخته است.
لامپ صد بهترین مثال از یک فیلم سینمایی در مورد اعتیاد ایرانی است. فیلمی که قسمت عظیمی از خودش را بر روی شخصیت معتاد داستان قرار میدهد و تنشها و درگیریهای او را با خودش به بهترین شکل ممکن به نمایش میگذارد. ترک کردن و کنار گذاشتن مواد مخدر آنقدر سخت و دشوار است که حتی باارادهترین افراد نیز نمیتوانند با قطعیت از ترک کردن خود بگویند و همه میدانند که این مسئله نیازمند زمان طولانی است. اما در فیلم لامپ صد، روایت تنها در 90 دقیقه نشان میدهد که شخصیت اصلی داستان چگونه با این مسئله مبارزه میکند و در مقابل نفس خود ایستادگی میکند.
محسن تنابنده در فیلم لامپ صد نقش شخصیت فرزین را ایفا میکند که معتاد و شخصیت درگیر مواد مخدر داستان است. او اعتیاد شدیدی به این مواد دارد و تقریبا با این اتفاق به نابود شدن خانواده خودش نیز جهت داده است. فرزین نسبت به این قضیه اهمیت میدهد ولی از آنجایی که تا حد زیادی در این دنیا غرق شده، نمیتواند با خودش مبارزه کند و هربار که تصمیم میگیرد مواد را کنار بگذارد، باز هم به سراغ آن میرود. ناهید همسر فرزین (ساره بیات) و پدرش (مسعود کرامتی) بابت این قضیه آسیبهای زیادی دیدهاند و تقریبا از فرزین قطع امید میکنند. اما فرزین در نهایت تصمیم خودش را میگیرد که بین خانوادهاش و مواد مخدر یکی را انتخاب کند.
لامپ صد یکی از بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی بوده که توسط سعید آقاخانی، نویسندگی و کارگردانی شده است. تولید این اثر مربوط به سال 1392 میباشد.
در حوزه سریال، آقاخانی حرفهای زیادی را برای گفتن دارد؛ اما شاید ندانید که تنها اثر او که در دنیای فیلم ساخته شده است، همین فیلم لامپ صد است. لامپ صد اثر بینظیری است که حکم تنها نماد فیلمسازی سعید آقاخانی را بر روی طاقچه دارد و معلوم نیست که چرا این کارگردان در سالهای بعد اقدام به ساخت آثار دیگری در سینما نکرد.
فیلم سنتوری را میتوان در فهرستهای زیادی دید؛ فیلمهایی با مضمون هنر، موسیقی، ژانر اجتماعی و حال در فهرست بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی. در اولین نگاه فیلم سنتوری شبیه هریک از موضوعات گفته شده است، اما شباهتی به یک فیلم مواد مخدر ایرانی ندارد. با این حال پای اعتیاد در قسمتی از فیلم به ماجرا باز میشود و شخصیت اصلی داستان را درگیر خودش میسازد. سنتوری به خوبی نشان میدهد که یک انتخاب اشتباه و نادرست چگونه میتواند باعث شکلگیری دومینووار بسیاری از مشکلات شود، مشکلاتی که اعتیاد هم میتواند یکی از آنها باشد.
فیلم سنتوری ساخته و پرداخته داریوش مهرجویی است که داستان آن را به همراهی با وحیده محمدیفر نوشته است. این فیلم پس از گذراندن دوره 4 ساله از سپری شدن دوران مخالفت با اکران آن، در سال 1389 به روی پرده سینما رفت.
آشنایی زندهیاد داریوش مهرجویی با کتاب مهمی به نام عقاید یک دلقک موجب شد تا روزی این کارگردان به سراغ برداشتی آزاد از این کتاب هاینریش بل برود. در فیلم سنتوری علی شخصیت اصلی داستان با بازی بهرام رادان است. او از یک خانواده به شدت معتقد است ولی مسیر زندگی او به گونهای رقم میخورد که شیفته سنتور میشود. از آنجایی که خانواده او با این مسئله مخالف هستند، علی خانواده خودش را رها میکند و به دنبال موسیقی میرود. در ادامه او با دختری به نام هانیه آشنا میشود و حال علاوه بر موسیقی یک منبع الهام دارد که بخواهد به خاطر او بنوازد. اما دلخوشیهای علی در نهایت چهره دیگری پیدا میکنند و رفته رفته پای اعتیاد به داستان باز میشود.
مهرجویی برای فیلم خودش وسواس زیادی به خرج داد. بنا به گفتههایی که در مورد زمان ساخت این اثر شکل گرفته است، میگویند که او به دنبال بازیگری بود که چهره لاغری داشته باشد و البته نواختن سنتور را هم بلد باشد. اهمیت لاغری بازیگر بدون شک به خاطر مسئله اعتیاد بود و روی این مسئله تاکید زیادی شد. همچنین گفته میشود که اردوان کامکار، نوازنده قهار سنتور در طول 2 ماه و نیم، نواختن سنتور را به رادان آموخته است. دردسرهای مربوط به ساخت قسمتهای موسیقی محور فیلم تنها به اینجا ختم نمیشود و از آنجایی که محسن چاووشی وظیفه خوانندگی را برعهده داشته است، این مسئله که لبخوانی به بهترین شکل انجام شود نیز مشکلی بود که سازندگان به خاطر آن دردسرهای زیادی را تجربه کردند.
مواد مخدر آسیبهای بیشماری دارد. این آسیبها در مواقع زیادی، آسیب جانی محسوب میشوند و در برخی مواقع نیز پای خودشان را فراتر از این مسائل قرار میدهند. در برخی از مواقع فرد آسیب دیده سعی میکند تا به هرشکلی از موقعیتی که در آن قرار دارد فرار کند و این موضوع اصلی فیلم مواد مخدر ایرانی مرهم است.
احترام و اشرف دو خواهر هستند که بنا به مشکلاتی که در گذشته برای آنها رخ داده است، سالهای بسیاری با یکدیگر قطع رابطه کردهاند و از حال یکدیگر بیخبر هستند. اما با آمدن اشرف به سراغ احترام، پیرنگ اصلی داستان آغاز میشود. در واقع نوه اشرف از خانه فرار کرده و دلیل اصلی گریختن او، اعتیادش به شیشه است. حال شخصیتهای داستان به هرشکلی باید او را بیابند.
فیلم مرهم اثری 96 دقیقهای و ساخته سال 1390 میباشد که به عواقب و چشماندازهای تاریک اعتیاد به مواد مخدر میپردازد. طناز طباطبایی به خاطر بازی خود در این فیلم موفق شد تا از سوی پنجمین جشن منتقدان، دیپلم افتخار کسب کند.
یکی از جالبترین نکات در خصوص فیلم مرهم، حضور خانواده بااستعداد و هنرمند داوودنژاد در این فیلم است. در واقع ما شاهد فیلمی هستیم که بخش مهمی از آن توسط یک خانواده، هدایت و تولید شده است. علیرضا داوودنژاد کارگردان و نویسنده این اثر بوده و رضا، محمدرضا، علی و فاطمه داوودنژاد و همچنین احترام السادات حبیبیان از اعضای این خانواده دوست داشتنی هستند که در این فیلم حضور دارند.
آثار سعید روستایی همانند قسمتهایی از یک پازل محسوب میشوند که گویا تمامی آنها شباهتهایی از جنبه داستانی به یکدیگر دارند. در واقع بسیاری از طرفداران دوست دارند تا آثار این کارگردان را در یک دنیای واحد ببینند. دنیایی که ساخته و پرداخته ذهن سعید روستایی میباشد و به واقعیتهای حال حاضر جامعه اشاره میکند. ابد و یک روز به عنوان اولین فیلم بلند سعید روستایی، بخشی از داستان خودش را به مسئله اعتیاد مرتبط میسازد و همانند تمامی آثار او، مسئله گرفتار شدن در دامن مواد مخدر، در فیلم ابد و یک روز نیز وجود دارد.
ابد و یک روز در سال 1394 منتشر شد و بازخوردهای عالی را تجربه کرد که باعث بالا رفتن عطش مخاطبان برای آثار بعدی سازندگان خود شد. در این فیلم پریناز ایزدیار نقش شخصیت سمیه را برعهده دارد که در یک خانواده فقیر و تهیدست زندگی میکند. این شخصیت قصد دارد تا با قبول کردن ازدواج به وضعیت مالی خانواده خودش کمک کند. اما تنها مشکلی که خانواده او در حال حاضر با آن درگیر هستند، فقر نیست. مسائلی مثل اعتیاد محسن( نوید محمدزاده)، پسر کوچک خانه یکی از دغدغههای سمیه محسوب میشود که در حال حاضر راهی برای حل آن ندارد. از طرف دیگر اعتیاد محسن باعث شده تا مدام در خانه جنجال به راه بیاندازد و دردسر ایجاد کند.
پیمان معادی، ریما رامینفر و شبنم مقدمی سایر بازیگران فیلم ابد و یک روز محسوب میشوند. ابد و یک روز جزو فیلمهای پرفروش تاریخ ایران محسوب میشود. این اثر در سینما توانست بازخوردهای بینظیری را کسب کند و فروش گیشه 11/480 میلیاردی، نشان از موفقیتهای این فیلم روستایی است.
فیلم ابد و یک روز در تمام مدتی که در سینما قرار داشت موفق شد تا آمار بازدیدکنندگان خودش را به عدد 1/607 میلیون مخاطب برساند. همچنین گفته شده که این اثر در موفقترین روز خودش توانسته تا 38 هزار مخاطب را برای خودش جذب کند.
دستهای از بازیگران ایرانی وجود دارند که از آنها به عنوان پیشکسوتان دنیای سینما و تلویزیون یاد میکنند. یکی از این بازیگران بدون شک مهتاب کرامتی است. این بازیگر را بیشتر به خاطر ایفای نقش در قالب شخصیتهای مذهبی تاریخی میشناسند و او به همین دلیل همیشه ستوده شده است. اما در فیلم عصر یخبندان همهچیز متفاوت است و اینبار کرامتی قرار نیست که نقش یک زن پاک و درستکار را بازی کند و در عوض شاهد نقشی از این بازیگر هستیم که شدیدا درگیر مسائل اجتماعی و مواد مخدر است.
مهتاب کرامتی در فیلم عصر یخبندان، ساخته سال 1393 نقش شخصیتی به نام منیره را بازی میکند. زنی میانسال که حدود 12 سال است که ازدواج کرده و دارای فرزندی میباشد. اما زندگی او برعکس تمام زندگیهایی که در آنها عشق و محبت وجود دارد، قرار نیست تا به خوبی پیش برود و روابط بین او و همسرش به سرعت در حال سرد شدن است. منیره نمیتواند با این شرایط کنار بیاید و بهجای اینکه مشکلات خودش را به روش اصولی حل کند و به صحبت روی بیاورد، از مواد مخدر برای آرام کردن خودش استفاده میکند. همچنین او با مرد دیگری به نام فرید در ارتباط است. همسر او رفته رفته دچار تردید میشود و سعی میکند تا سر از کار منیره در بیاورد.
فیلم مواد مخدر ایرانی عصر یخبندان موفق شد تا در گیشه مبلغی برابر با 2/015 میلیارد فروش داشته باشد و با اینکه نسبت به رقبا خودش فروش کمتری را تجربه کرد، اما توانست تا حد مطلوبی موفق عمل کند. عصر یخبندان کاری از مصطفی کیایی میباشد که وظیفه کارگردانی و نویسندگی را در آن برعهده گرفته است.
فیلم عصر یخبندان عنوانی بود که در سال 1393 و در زمانی که تابوهای زیادی شکسته نشده بودند، پا به میدان گذاشت. این فیلم در خودش مسائلی را عنوان میکند که قرارگیری تمامی آنها در یک فیلم، برای آن زمان حاشیهای عمل میکرد. اما با تمامی این اوصاف، فیلم عصر یخبندان چهره ترسناک اعتیاد را به خوبی نشان میدهد. چهرهای که هیچکس نباید آن را به شوخی بگیرد و از عواقب ویرانگرش آگاه باشد.
عنوان شب شکن، نهتنها در جایگاه یکی از بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی محسوب میشود، بلکه از آن میتوان در جایگاه برترین آثار قدیمی کشور خودمان یاد کرد. با وجود اینکه تقریبا چهار دهه از زمان ساخت این اثر میگذرد و توسط بسیاری از فیلمبازان و طرفداران آثار ایرانی نادیده گرفته شده است، اما شب شکن هنوز هم حرفهای زیادی را برای گفتن دارد.
برای آنهایی که هنوز اقدام به دیدن فیلم شب شکن نکردهاند، باید بگوییم از آنجایی که سال ساخت فیلم شب شکن، تفاوت زمانی زیادی با فیلمهای حال حاضر دارد، بنابراین این اثر دیدگاههای جالبی را در خصوص اعتیاد نسبت به زمان خودش ارائه میدهد و نشان میدهد که واکنش مردم و شخصیتها نسبت به این مسئله چگونه است و باید گفت که شب شکن مثالی عالی در مورد فیلمهای ایرانی قاچاق مواد مخدر است.
داستان فیلم شب شکن در مورد فردی به نام مرتضی است. او در برههای از زندگی خود به سمت مواد مخدر روی آورده است و آنقدر در این مسئله غرق میشود که خانوادهاش از او قطع امید میکنند و با ادامه این روند، آنها مرتضی را ترک میکنند. کریم یکی دیگر از شخصیتهای داستان است که او را میتوان عامل اعتیاد مرتضی دانست. اما اکنون او برنامههای دیگری برای مرتضی دارد. کریم در حال حاضر به دنبال برقراری ارتباط با شخصی به نام یوسف است که در واقع یک قاچاقچی سابقهدار محسوب میشود و برای پیدا کردن او، مرتضی را به چابهار میفرستد تا او را بیابد.
شب شکن اثری از خسرو ملکان است که در سال 1363 تولید شده است. بازیگرانی از قبیل بهروز بهنژاد، ثریا حکمت، پوراندخت مهیمن، هوشنگ منصور خاکی و چنگیز وثوقی در این اثر حضور دارند. مدت زمان این اثر در حدود 100 دقیقه میباشد.
خسرو ملکان، کارگردان فیلم شب شکن بیشتر به خاطر آثاری که در سالهای دهه 60 و 70 ساخته است، شناخته میشود. این کارگردان شروع کار خودش را با فیلم زخمه آغاز کرده است که میتوان آن را اثر پیشین این کارگردان، نسبت به فیلم شب شکن دانست. جالب است که بدانید فیلمهای شب شکن و زخمه شباهتهای زیادی با یکدیگر دارند و هر دو مسئله اعتیاد را به زیر ذرهبین بردهاند و حتی میتوان گفت که فیلم شب شکن، اثری محسوب میشود که به نوعی نسخه بهبود یافته و موفقتر زخمه است.
همانطور که میدانید، عمده فیلمهای ایرانی با موضوع اعتیاد، شخصیت مردی را در دام مواد مخدر و مواد روانگردان قرار میدهند و در اکثر این دسته داستانها، مردها به عنوان قربانیان این بلای خانمان سوز قرار میگیرند. اما در فیلم خون بازی، روایت تغییر پیدا کرده و ما این بار شخصیتی را به عنوان معتاد و فرد آسیب دیده از مواد مخدر میبینیم که ضعفهای بیشتری نسبت به شخصیتهای سایر داستانها دارد. سارا، کاراکتر اصلی فیلم خون بازی، دختری جوان است که به عنوان یک معتاد به مواد مخدر شناخته میشود.
باران کوثری در این فیلم مواد مخدر ایرانی نقش سارا را به عهده دارد و بیتا فرهی به عنوان مادر و صد البته پشتیبان اصلی این شخصیت در داستان خون بازی به ایفای نقش پرداخته است. بهرام رادان، مسعود رایگان و فرید ولی زاده دیگر بازیگران این اثر هستند که دیگر نقشهای کلیدی فیلم را عهدهدار هستند. سارا دختری گوشهگیر است که از بخت بد خویش به اعتیاد شدید دچار شده است. نامزد او در حال حاضر در کشور کانادا قرار دارد، از وضعیت حال حاضر سارا بیخبر است و تصمیم دارد که به زودی به ایران بازگردد. مادر سارا که شرایط را اینچنین میبیند، تصمیم میگیرد تا سارا را به هرشکلی که شده، درمان کند. اما سارا از این کار سرباز میزند و شرایط را نسبت به قبل بدتر میکند.
رخشان بنی اعتماد کارگردان، نویسنده و تهیهکننده این فیلم است و خون بازی از محدود آثاری این کارگردان است که این سهوظیفه را بهطور همزمان بر عهده داشته است. البته توجه داشته باشید که نمیتوان نقش مهم محسن عبدالوهاب را در این فیلم نادیده گرفت و بخشی از نتیجه نهایی این اثر دوست داشتنی به حضور او در بخش نویسندگی و کارگردانی وابسته است. خون بازی اثری 90 دقیقهایست که در سال 1385 تولید شده و در همین سال توانست تا جوایز متعددی را در جشنوارههای مختلف از جمله جشنواره فجر نصیب خود کند. لازم به ذکر است که قسمتهایی از این فیلم در کشور کانادا فیلمبرداری شده است.
برای آن دسته از افرادی که قبلا به سراغ فیلمهایی با چنین مضمونی رفتهاند، باز هم فیلمهای خوبی وجود دارد که میتوان از آنها به عنوان بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی یاد کرد. سه کام حبس، فیلمی جدید، ساخته سال 1402 و با بازیگران نامآشنایی است که توانستهاند نقش خودشان را به شکلی دوست داشتنی ایفا کنند. این اثر با بودجهای برابر با 2 میلیارد تومن ساخته شد و به فروش قابلتوجه 19/681 میلیاردی رسید.
فیلم مواد مخدر ایرانی سه کام حبس اثر زیبایی است و در دقایق و لحظات اولیه فیلم، آرامش و بودن در یک زندگی آرام را به خوبی هرچه تمامتر نشان میدهد. اما طولی نمیکشد که ورق برمیگردد و داستان فیلم وجهههای تاریک خود را به نمایش میگذارد و زندگی شخصیتهارا به یک کابوس تبدیل میکند.
مجتبی و نسیم یک زوج خوشحال و سرزنده هستند که زندگی خودشان را با وجود سختیهای روزگار میگذرانند و اوقات خوشی را با یکدیگر سر میکنند. اما این خوشی عمر زیادی ندارد و با تصادف مجتبی حقیقت واقعی رو میشود. مجتبی در طول یکسال اخیر کار خودش را از دست داده و حال به فروش مواد مخدر روی آورده است. در شرایطی که مجتبی نمیتواند بدهی خودش را به فروشنده مواد پرداخت کند، نسیم مجبور میشود که مقدار باقیمانده این مواد را بفروشد و این بدهی را صاف کند. سه کام حبس اگرچه در مورد اعتیاد و آلوده شدن به مواد مخدر نیست، ولی به درستی نشان میدهد که هر وجههای از این ماده جهنمی میتواند خانمانسوز باشد.
این فیلم از جمله آثار ایرانی است که توانسته در سینماهای بینالمللی اکران شود و بازخوردهای خوبی را هم کسب کند. کشورهایی از قبیل هندوستان، عراق، چین، ایتالیا، استرالیا، فرانسه و آمریکا از جمله این کشورها محسوب میشوند.
گوزنها فیلمی نیست که تنها تماشا کنی؛ باید آن را حس کنی، نفس به نفس با شخصیتهایش پیش بروی و در تاریکیهایش گم شوی. مسعود کیمیایی با این فیلم، از چارچوب سینمای اجتماعی عبور میکند و اثری خلق میکند که به آیینهای از یک دوران بدل شده دورانی پر از فریادهای بیپاسخ، رفاقتهایی که به نیستی رسیدند، و مردانی که میان آرمان و واقعیت، له شدند.
داستان از جایی شروع میشود که به نظر اتفاقیست: قدرت، چریک خسته از تعقیب، زخمی به خانه سید رسول پناه میبرد. اما این خانه، خانهی آن دوست قدیمی نیست. سید حالا انسانی شکسته است؛ سایهای از خود، غرق در اعتیاد. آنچه فرامرز قریبیان و بهویژه بهروز وثوقی در این دو نقش میسازند، چیزی فراتر از اجراست آنها زندگی میکنند، فرو میریزند، و فروپاشی یک نسل را به تصویر میکشند.
کیمیایی در گوزنها با دوربینی که کوچههای جنوب تهران را مثل زخمهای باز نشان میدهد، نقدی آشکار از فقر، بیعدالتی و تنهایی انسان معاصر را روایت میکند. در نهایت، این فیلم نه درباره اعتیاد است، نه صرفاً درباره سیاست. بلکه درباره انسان است؛ انسانی که میان خاطرات گذشته و تلخی حال، تنها مانده. این فیلم مواد مخدر ایرانی مثل خراشی قدیمی است که با هر بار دیدنش، دوباره میسوزد.
اگر بخواهیم از فیلمی ایرانی در مورد مواد مخدر نام ببریم که با بیرحمیِ واقعی، واقعیتِ اعتیاد زنان در ایران را به تصویر میکشد، دارکوب در صدر فهرست قرار میگیرد. بهروز شعیبی با جسارتی کمنظیر، دوربینش را به سمت زنی میگیرد که برای خیلیها دیگر تمام شده است. اما در زیر خاکستر، هنوز جرقهای هست.
مهسا، زنی است که همه چیز را از دست داده: خانواده، عزتنفس، سرپناه. اما وقتی دروغی تلخ درباره مرگ همسر سابق و فرزندش میشنود، چیزی در او دوباره جان میگیرد. نه برای فرار، نه برای انتقام بلکه برای بازگشت. بازگشتی از اعماق تاریکترین نقطهی زندگی، تنها برای یک چیز: مادر بودن.
سارا بهرامی با اجرایی تحسینبرانگیز، یکی از تاثیرگذارترین پرترههای اعتیاد در تاریخ سینمای ایران را به تصویر میکشد. چشمانی خسته، بدنی لرزان، و صدایی که گاه نجواست و گاه جیغ. او درد را نه فریاد میزند، بلکه زندگی میکند. کنارش، امین حیایی در نقشی دور از کلیشههای همیشگیاش، مردی است میان گذشته و آینده، میان مسئولیت و خاطره.
دارکوب قضاوت نمیکند. بلکه دست مخاطب را میگیرد و با خود به برزخی میبرد که مهسا هر روز در آن بیدار میشود. فیلمی که ساده نیست، آسان نیست، اما لازم است. چرا که در دل همین رنج، هنوز چیزی به نام عشق مادرانه زنده است؛ حتی اگر دنیا آن را انکار کند.
سخن پایانیاعتیاد و جذب شدن به مواد مخدر توسط قشرهای مختلف، یکی از حقایق جامعه است و هیچکس نمیتواند وجود آن را نقض و یا انکار کند. فیلمهای معرفی شده در این فهرست به خوبی این مسئله را برای افراد مشخص میکنند که چه اشتباهات کوچکی میتواند باعث شکلگیری و سوق دادن افراد به سمت این عامل مهلک شود. تمامی آثاری که به معرفی آنها برای شما پرداختیم، از بارزترین و بهترین نمونههایی هستند که به ظرافت و دقت تمام مسئله اعتیاد را در هرقشر، فرهنگ، سن و جنسیتی نشان میدهند و کلیشههارا در هم میشکنند. نظرات خودتان را در مورد بهترین فیلمهای مواد مخدر ایرانی به ما برسانید و به ما بگویید که چه چیزی در این فیلمها باعث شده که شاهد حضور آنها در این فهرست باشیم.
