وقتی اسم سریالی تولد دوباره باشد، اولین چیزی که باید انتظارش را داشت، نه فقط یک قهرمان زخمی در حال برخاستن است، بلکه یک استودیو در حال اعتراف به اشتباه و تلاش برای جبران آن. سریال دردویل: تولد دوباره دقیقاً همان نقطهی چرخش در جهان مارول است؛ جایی که دیزنی، برای اولینبار، بهجای جلو رفتن با سرعت بیمحابا، ترمز کرد، آینه عقب را نگاه کرد و برگشت به چیزی که واقعاً کار میکرد.
ده سال بعد از سریال محبوب نتفلیکس، دردویل دوباره با همان بازیگرها، اما ماجرایی متفاوت، به میدان برگشته. و البته نه بیدردسر. تولید این سریال یک نمایش واقعی از پشتصحنهی تلاطم هالیوود بود—از تاخیرات ناشی از اعتصاب نویسندگان و بازیگران در سال ۲۰۲۳ گرفته تا بازنویسی کامل داستان، اخراج تیم نویسندگی و کارگردانی، و استخدام تیمی کاملاً جدید. وقتی کوین فایگی و تیم مارول اولین اپیزودها را دیدند و لبهایشان را به نشانهی نارضایتی جمع کردند، معلوم شد چیزی این وسط درست پیش نرفته. نتیجه؟ تغییر کامل مسیر.
بازگشت Ayelet Zurer به تیم بازیگران دردویل: تولد دوباره هم یکی از نقاط جذاب این بازسازی بود؛ تصمیمی که بعد از واکنش منفی طرفداران به جایگزینی او، در سکوت عملی شد و بالاخره با لو رفتن عکسهایی از صحنهی فیلمبرداری تایید شد. این یعنی مارول، بر خلاف همیشه، اینبار تصمیم گرفت واقعاً به نظر هوادارها گوش کند.
دریو اسکارداپانه، نویسنده سابق The Punisher، حالا فرمان Daredevil: Born Again را بهدست گرفته و با کمک جاستین بنسون و آرون مورهد (کارگردانان تحسینشدهی Moon Knight و Loki)، تلاش کردهاند ترکیب تاریکی و هیجان را با دقتی جراحیشده بازسازی کنند. حضور مایکل گاندولفینی هم به طرز عجیبی نمادین است؛ پسر کسی که خودش قرار بود یکبار نقش کینگپین را بازی کند، حالا در دنیای مارول نقشآفرینی میکند.
نیویورک هیچوقت نمیخوابد، اما این بار نه به خاطر چراغهای روشن یا صدای بوق تاکسیها بلکه به خاطر دو مردی که گذشتهشان مثل سایهای بیرحم روی آیندهشان افتاده. در یک طرف، مت مورداک ایستاده؛ وکیلی نابینا با حسی تیزتر از چاقوی جراحی، که هم در دادگاه با قانون میجنگد، هم در خیابانها با مشت و عذاب وجدان. در طرف دیگر، ویلسون فیسک، مافیایی سابق که حالا کت و کراوات زده و سودای قدرت سیاسی دارد، اما هنوز هم خون زیر ناخنهایش خشک نشده. هر دو تلاش میکنند تصویری جدید از خود بسازند اما گذشته، مخصوصاً در نیویورک، هیچوقت واقعاً دفن نمیشود. وقتی رازها شروع به برملا شدن میکنند، هویتهای قدیمی دوباره از خاک بیرون میزنند، و مسیر این دو مرد یکی با نور قرمز نئون، دیگری با سایهی برجهای شیشهای ناگزیر به هم میرسد. نه این یک نبرد ساده بین خوب و بد است، نه این دو شخصیت سیاه و سفیدند. این برخورد، تصادف دو جهان است: عدالت و انتقام، امید و قدرت، ضعف و قدرت واقعی.
-/10
