کمدی گرم و صمیمی شاون لوی که گاهی لحظاتی بسیار خندهدار خلق میکند، درباره نسلهای متفاوتی است که از یکدیگر میآموزند؛ اما این ایده هرگز کلیشهای یا تکراری به نظر نمیرسد.
اوون ویلسون و وینس وان در نقش کارآموزها، دیالوگها را با هماهنگی و بداههپردازیای ردوبدل میکنند که یادآور نوازندگان کهنهکار جَز است؛ با انبوهی از لقبهای بامزه، سلام و احوالپرسیهای خودمانی، اصطلاحات قدیمی و حس صمیمیتی که هم میان خودشان جریان دارد و هم به تماشاگر منتقل میشود.
دلیل اینکه «کارآموزی» هرگز به اوج سرگرمکنندگی «مهمانان ناخوانده عروسی» نمیرسد، این است که فیلم در کنار شخصیتهایی میایستد که میخواهند جایگاه و احترام خود را حفظ کنند، نه اینکه آن را به چالش بکشند و از هم بپاشند.
بازیگران تا جایی که بتوانند، کمبود عمق و پرداخت فیلمنامه را جبران میکنند. وینس وان و اوون ویلسون نیز با هماهنگی و حرفهایگری دلنشین، زوجی جذاب و سرگرمکننده را شکل میدهند.
این کمدی دلگرمکننده و دوستداشتنی به کارگردانی شاون لوی، درست مانند دو شخصیت اصلیاش، با وجود حالوهوای آشنا و فرمولی، سرشار از صمیمیت، خوشقلبی و جذابیت است.
