William Bibbianiمنتقد
TheWrap · ۱۴۰۴- − محتوا و پیام فیلم
«The Gates» مدام در آستانه بهتر شدن است؛ گاهی حتی انگار یک قدم با خوب از آب درآمدن فاصله دارد، اما هیچ‌وقت به آن نقطه نمی‌رسد. فرصتی از دست‌رفته برای خلق هیجان، نقد اجتماعی، طنز و/یا ترس.
«دروازه» (2026) یک تریلر آمریکایی است که در فضایی رازآلود و پرتنش جریان دارد و از همان ابتدا حس ناامنی و تردید را در دل مخاطب میکارد. داستان حول کشف یک دروازه یا گذرگاه اسرارآمیز شکل میگیرد که زندگی شخصیت اصلی را دگرگون میکند و او را وارد مسیری خطرناک و ناشناخته میسازد. هر قدم به جلو، لایهای تازه از حقیقت را آشکار میکند و مرز میان واقعیت و توهم را کمرنگتر میسازد. فیلم با تمرکز بر تعلیق روانشناختی، فضاسازی سرد و ضرباهنگی حسابشده، مخاطب را درگیر تصمیمهایی میکند که پیامدهای سنگینی دارند. «دروازه» محصول سال 2026 آمریکا است و با تکیه بر اتمسفر دلهرهآور و روایت تدریجی رازها، تجربهای پراضطراب و نفس‌گیر برای علاقهمندان ژانر هیجانی رقم میزند.
گفت‌وگوها، اتفاق‌های عجیب‌وغریب و پذیرش این‌که زندگی گاهی همین‌قدر ناخوشایند است، فیلم را از یک تریلر ژانریِ صرف فراتر می‌برند؛ بااین‌حال، یک منتقد می‌گوید فیلم به‌اندازه‌ی «Get Out» نفس‌گیر و گیرا نیست. منتقد دیگری معتقد است جیمز ون‌در بیک در فیلم پایانی‌اش با استعداد و جذابیت فراوان، سطح یک تریلر معمولی را بالا می‌برد. منتقدی هم فیلم را تلاشی پایانی و محکم از سوی بازیگری محبوب می‌داند، هرچند به گفته‌ی او اثر موفقیتی تمام‌عیار نیست.
«The Gates» مدام در آستانه بهتر شدن است؛ گاهی حتی انگار یک قدم با خوب از آب درآمدن فاصله دارد، اما هیچ‌وقت به آن نقطه نمی‌رسد. فرصتی از دست‌رفته برای خلق هیجان، نقد اجتماعی، طنز و/یا ترس.
دیالوگ‌ها، اتفاق‌های نامتعارف و این پذیرش کلی که زندگی متأسفانه همین است، باعث می‌شوند فیلم چیزی فراتر از یک بازی صرف با قواعد ژانر باشد؛ هرچند به‌هیچ‌وجه گیرایی نفس‌گیرِ «برو بیرون» را ندارد.
جیمز ون در بیک در آخرین فیلمش، صرفاً با تکیه بر استعداد و کاریزمای خودش، سطح یک تریلر معمولی را بالا می‌برد.
هرچند خودِ «The Gates» موفقیت چشمگیری نیست، آخرین کارِ یک بازیگر محبوب اثری واقعاً محکم از آب درآمده است.
با ریتمی به‌شدت کند و کارگردانی بی‌رمق، این فیلم اثری کاملاً بی‌مایه و فراموش‌شدنی است.
