فیلمنامه، شخصیتهای اصلیاش را با دیالوگهای واقعاً افتضاحی مواجه میکند. تافر گریس مدام جوکهای بیمزه سیتکامی تحویل میدهد و میشل داکری هم جز دستور دادن کار دیگری نمیکند و هیچ شیمیای بین این دو وجود ندارد.
جذابترین بخش فیلم، اجرای دیوانهوار و اغراقآمیز مارک والبرگ در نقش شخصیت شرور است. او با انرژی و شخصیت خود، بهترین عنصر فیلم است. اما به شکلی کاملاً گیجکننده، والبرگ بیشتر زمان فیلم را ب...