در جهانی که ترس از پشت صفحهنمایشها آغاز میشود، بیگانگان به صورت غیرمنتظرهای حملهور میشوند و هر نوتیفیکیشن میتواند آغاز یک کابوس باشد. این بار، جنگ دنیاها به دنیای دیجیتال پا گذاشته و هر تماس تصویری دنیای شما را به خطر میاندازد.
چه میشد اگر حمله بیگانگان نه با انفجار برجها، بلکه از طریق پنجره کوچک لپتاپ یا اعلانهای تلفن همراه آغاز میشد؟ فیلم جنگ دنیاها (War of the Worlds – 2025) با جسارتی مثالزدنی، کابوس کلاسیک اچ. جی. ولز را به دنیای دیجیتال امروز منتقل میکند؛ جایی که واقعیت، از پشت صفحههای نمایش ساخته میشود و ترس، دیگر به انفجار محدود نیست—بلکه با هر تماس تصویری، هر نوتیفیکیشن، نفس تماشاگر را در سینه حبس میکند.
این نسخه تازه از جنگ دنیاها یکی از مهمترین تجربههای screenlife سینماست؛ فرمتی که کل روایت آن از طریق صفحهنمایشها دنبال میشود—از تماسهای ویدیویی گرفته تا پیامهای متنی و ردگیری آنلاین. پروژهای که در دل محدودیتهای همهگیری کووید-۱۹ متولد شد و توانست با هوشمندی لجستیکی، تولید را بهطور کامل از راه دور جلو ببرد. تهیهکننده اصلی آن، تیمور بکمامبتوف، پیشتر با آثار موفقی چون غیردوستانه (Unfriended) و جستجو (Searching) این زبان سینمایی را تثبیت کرده بود. او این فیلم را یک «اورسن ولز مدرن» نامیده؛ اشارهای به پخش رادیویی معروف جنگ دنیاها در سال ۱۹۳۸ که باعث وحشت دستهجمعی شد. هدف: تکرار همان ضربه، اینبار با ابزارهای قرن ۲۱.
فیلم را ریچ لی کارگردانی کرده—فیلمسازی که بیشتر برای ساخت موزیکویدئوهای هنرمندانی مانند امینم و بلک آید پیز شناخته میشود، و حالا با ورود به ژانر علمیتخیلی آخرالزمانی، تجربهای متفاوت را رقم زده است.
آیس کیوب (Ice Cube) نهتنها نقش اصلی را بازی میکند، بلکه تهیهکنندگی فیلم را هم بر عهده داشته. او در نقش یک کارشناس امنیت داخلی، حضوری جدی و محوری دارد. در کنار او، اوا لونگوریا—ستاره سریال کدبانوهای وامانده (Desperate Housewives)—در نقش یک دانشمند ناسا ظاهر شده است. بازیگران مکمل نیز شامل کلارک گرگ (مأموران شیلد – Agents of S.H.I.E.L.D.)، دوون بوستیک (خاطرات یک بیعرضه – Diary of a Wimpy Kid) و آندریا سوج (Veep) هستند.
با این حال، جنگ دنیاها (2025) پس از انتشار در آمازون پرایم ویدیو با بازخوردی جنجالی مواجه شد. منتقدان بازی آیس کیوب را فاقد انسجام دانستند و از جایگذاری مفرط تبلیغاتی گلایه کردند. اما مهمترین جنجال، استفاده از تصاویر واقعی فجایع انسانی—از جمله بازسازی دیجیتالی سانحه هوایی سال ۲۰۱۳ و تلفیق CGI با ویدیوهای آتشسوزی ویرانگر فورت مکموری—بود که از سوی برخی به عنوان بهرهبرداری از رنج انسانی برای سرگرمی تلقی شد.
در نهایت، این نسخه از جنگ دنیاها بیشتر از آنکه بازسازیای وفادار به کلاسیک باشد، یک آزمایش سینمایی جسورانه است: تهاجم بیگانگان، در فرمت گوشیهای هوشمند، جایی بین واقعیت و الگوریتمها. و اگرچه همه را راضی نکرد، اما جسارتش انکارناپذیر است.