با اینکه هرکدام از ما میتوانیم شکل دلخواه خودمان از بیحسی و رخوت دیجیتالی را انتخاب کنیم، بیرنی با تکیه بر روحیه مستقل و خودساختهاش و همراهی گروهی از همکارانی که کاملاً با نگاه و سلیقه او همسو هستند، اثری خلق کرده که ما را از این رخوت وسوسهانگیز بیرون میکشد و ترغیب میکند زندگی را با همان بیپیرایگی و حضور بیادعای یک شخصیت فرعی در دنیای بازیهای ویدیویی تجربه کنیم.
«OBEX» نسبت به «Strawberry Mansion» اثری جمعوجورتر و محدودتر است، اما با ایدههایی به همان اندازه گسترده و بلندپروازانه، فیلمی بهشدت متناسب با دوران معاصر به نظر میرسد.
«OBEX» یک اثر خیرهکننده و کمهزینه در ژانر فیلمهای درباره بازیهای ویدیویی است که درک عمیقتری از سازوکار بازیها را با سکانسهایی خلاقانه، بازیگوشانه و سرشار از ایدههای تازه ترکیب میکند؛ سکانسهایی که در عین حال تأثیر احساسی عمیقی هم بر مخاطب میگذارند.
آنچه واقعاً غافلگیرکننده است، تأثیر شگفتانگیز و وهمآلود رویکرد کاملاً خودساخته بیرنی است؛ رویکردی که نوعی وضعیت معکوسِ آگاهی را به تصویر میکشد، جایی که بهجای گرفتار بودن در دنیای درون، ناگهان دریچهای به جهان بیرون گشوده میشود.
