این داستانهای فرعی انقدر طولانی میشن که فرصت فکر کردن زیادی بهت میده، یعنی بیشتر وقتت میره دنبال سرنخهای اشتباه تا اینکه روی اتفاقات اصلی تمرکز کنی. شاید هم دقیقاً همین نکته مد نظر سازندهها باشه.
اصل ماجرا، اجراهاست و وقتی اینقدر سرگرمکننده و جذاب است، چه کسی به ایرادهای داستانی توجه میکند؟ «Only Murders» در کل خیلی خوشساخت است و با وجود غیرعادی بودن، حس تازه و متفاوتی دارد.
"تنها قتلها در ساختمان" همچنان با روشهای خاص خودش هیجان ایجاد میکند. رسیدن به چنین تعادلی حتی یکبار هم سخت است، چه برسد به چندبار؛ اما در فصل جدید با اینکه تازگی اثر از بین رفته، همچنان موفق عمل میکند.
ممکن است «فقط قتل های…» برای برخی بیش از حد سبک یا لطیف باشد، اما بهخوبی به همه یادآوری میکند که جنایی بودن سریال لزوماً به معنی واقعگرایی خشن و مملو از شکنجه نیست. اینکه قتلها به اندازه حرکات نمایشی شخصیتها تکاندهنده نیستند، بخشی از جذابیت سریال است.
