فیلم خماری (The Hangover 2009)

درباره فیلم خماری

خماری در سال 2009 به کارگردانی تاد فیلیپس ساخته شده و در ژانر کمدی قرار دارد. فیلم‌نامه توسط جان لوکاس و اسکات مور نوشته شده است. این فیلم با بازی‌های برجسته بردلی کوپر، اد هلمز، زک گالیفیاناکیس و جاستین بارثا، به یکی از موفق‌ترین کمدی‌های دهه تبدیل شد و توانست با بودجه‌ای حدود 35 میلیون دلار، بیش از 467 میلیون دلار در گیشه‌های جهانی فروش کند.

در ابتدای توسعه فیلم، نقش آلن به جک بلک پیشنهاد شد، اما او آن را رد کرد. شخصیت آلن در طول پیش‌تولید تغییرات زیادی کرد و جیک جیلنهال، جونا هیل و توماس هیدن چرچ همگی برای این نقش در نظر گرفته شدند تا در نهایت زک گالیفیاناکیس برای این نقش انتخاب شد.

فیلم خماری با استقبال گسترده‌ای از سوی منتقدان و مخاطبان مواجه شد و جوایز متعددی از جمله جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلم کمدی یا موزیکال را به دست آورد. این فیلم همچنین به خاطر طنز هوشمندانه، دیالوگ‌های خنده‌دار و صحنه‌های خلاقانه‌اش مورد تحسین قرار گرفت.

یک کمدی دیوانه‌وار و بی‌نظیر که شما را به قلب شهر هیشه روشن، لاس وگاس می‌برد و هر لحظه‌اش پر از شگفتی و خنده‌های بلند است. فیلم خماری (The Hangover 2009) تجربه‌ای را ارائه می‌دهد که به این سادگی فراموش نخواهید کرد.

نقد و بررسی فیلم The Hangover 

یکی از نقاط قوت اصلی فیلم، بازیگری برجسته هنرپیشه‌های اصلی است. بردلی کوپر در نقش فیل، با شخصیت قوی و اعتماد به‌نفس خود، نقش یک رهبر طبیعی را ایفا می‌کند. اد هلمز در نقش استو، با بازی دقیق و طنزآمیز خود، لحظات خنده‌دار زیادی را خلق می‌کند. اما شاید بیشترین توجه به زک گالیفیاناکیس در نقش آلن جلب شود که با رفتارهای عجیب و غریب و بامزه خود، به شدت توجه مخاطبان را به خود جلب می‌کند و یکی از برجسته‌ترین نقش‌آفرینی‌های خود را به نمایش می‌گذارد. فیلم با سرعت بالایی پیش می‌رود و تقریباً هیچ لحظه‌ی خسته‌کننده‌ای ندارد.

یکی از انتقادات اصلی به فیلم، این است که برخی از موقعیت‌ها و شوخی‌ها ممکن است برای همه مخاطبان مناسب نباشد و به‌خصوص تماشاگران حساس‌تر، ممکن است برخی از صحنه‌ها را زننده یا نامناسب بیابند. همچنین، فیلم در برخی لحظات به کلیشه‌های رایج کمدی‌های مردانه تکیه کرده که می‌تواند از اصالت و نوآوری آن بکاهد.

روزنامه Premiere در مقاله‌ای نوشته راب کالورت  امتیاز 100 را برای سریال در نظر گرفته

این فیلمی است که می‌خواهید تا تیتراژ پایانی بمانید. زیبایی آن این است که کاملاً برای آن آماده شده‌اید و هیچ اعتراضی ندارید. آن سکانس نهایی به شکل شگفت‌انگیزی فیلم را به هم پیوند می‌دهد.

Time  در نقدی نوشته ریچارد کورلیس  امتیاز 50 را به فیلم داده و گفته

حتی جذابیت خاص گالیفیناکیس و حضور عجیب و غریب مایک تایسون هم نمی‌توانند خماری را نجات دهند. هرچه سایر منتقدان بگویند، این یک شکل دوستی مردانه است. آنقدر ابتدایی است که تقریباً به انسان‌های اولیه برمی‌گردد.