کارگردان استیفن نورینگتون بیشتر به دنبال روشهای خلاقانه برای از پای درآوردن دشمنان است تا ساختن داستانی باورپذیر. فیلم مدام از یک صحنه خشونتآمیز به صحنه بعدی میرود و هیجان و تعلیق بسیار کمی در آن حس میشود.
اگرچه این فیلم در برخی جنبهها سرگرمکننده است، اما بهتدریج احمقانهتر شده و در کنار هم گذاشتن عناصر مختلف (وحشت، فانتزی ابرقهرمانی و اکشن خالص) برای خلق یک کل منسجم با مشکل مواجه میشود.
اگرچه صحنهی آغازین نوید یک طنز تلخ را میدهد، اما «بلید» خیلی زود به یک ماجراجویی کارتونی و علمیتخیلی تبدیل میشود که در آن بلید تنها کسی است که مانع نابودی انسانها میشود.