نقدهای واشنگتن پست (Washington Post) درباره فیلم و سریال‌ها

فیلم با انرژی سیاسی و اجتماعی بالایی شروع می‌شود و نشان می‌دهد اندرسن همچنان استاد تبدیل‌کردن موضوعات ملتهب به سینمایی جذاب و چندلایه است. بازی دی‌کاپریو و شان پن تنش، طنز و عمق انسانی داستان را تقویت می‌کند و فیلم میان سرگرمی و نقد اجتماعی تعادلی کم‌نظیر پیدا می‌کند. این اثر بیش از آن‌که یک اکشن سیاسی باشد، روایتی درباره مقاومت و توانایی آدم‌ها برای ایستادن در برابر بی‌عدالتی است؛ اثری بزرگ، به‌...

درام نفیس «لویاتان»، یکی از پیشتازان جایزه اسکار برای بهترین فیلم خارجی‌زبان، بینندگان را به یک فرو رفتن یخی در واقعیت‌های تلخ زندگی در روسیه پس از شوروی می‌برد، جایی که شهروندان در یک سیستم فساد آنقدر عمیقاً ریشه‌دار گرفتار شده‌اند که حتی صمیمی‌ترین و متعالی‌ترین لحظات زندگی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این داستان مبارزه ایوب‌وار یک مرد با آن سیستم، آنچه در ابتدا به نظر یک تمثیل قابل تحسین از...

لذتی حتی بزرگتر از لذت همراه با ظهور یک استعداد جدید، لذت دیدن تأیید آن استعداد است. با «اسلحه»، یک شب تقریباً به طرز پوچی لذت‌بخش و اعصاب‌خردکن در سینما، نویسنده-کارگردان زک کریگر به جمع محترم استادان ترسناک مدرن مانند آری استر، رابرت اگرز و جردن پیل می‌پیوندد. جایی که آن کارگردانان ممکن است جاه‌طلبی‌ها و/یا ادعاهایی نسبت به هنر داشته باشند، کریگر به سادگی (و نه چندان ساده) ترجیح می‌دهد با تماشاگ...

«سوزان» لی چانگ-دونگ در ابتدا خود را به عنوان یک داستان ساده پسر-دختری معرفی می‌کند، اما به تدریج، فیلم به قلمرو تریلر فرو می‌رود. این فیلم یک مطالعه شخصیتی گیرا است که تکان‌دهنده‌ترین صحنه خود را مستقیماً از داستان موراکامی گرفته است. به عنوان ابژه میل فیلم، شخصیت هائه-می به «دختر رویایی دیوانه و بازیگوش» نزدیک می‌شود، اما اجرای جون آنقدر عمق دارد که از این کلیشه دوری می‌کند. او در اولین حضورش رو...