نقدهای فیلم ترت (Filmthreat) درباره فیلم و سریال‌ها

کورمک مک‌کارتی (رمان‌نویس) ایده‌ی اینکه خشونت می‌تواند بازسازنده و رهایی‌بخش باشد را بررسی کرده بود. در «سیسو: راه انتقام»، هلندر این مفهوم را روی پرده سینما با اندازه‌ای بزرگ، نزدیک به مرگ و پر از خون به تصویر کشیده است. آتامی با تبدیل شدن به موجودی غیرانسانی، در جست‌وجوی بازیابی انسانیت خودش است.

برای فیلمی درباره غم و اندوه، تماشای آن تجربه‌ای لذت‌بخش است؛ هنگام دیدن آن حس می‌کنید روی یک رودخانه آرام و کند در جریانید. «Daniela Forever» روح فیلم‌های عاشقانه-فانتزی گذشته را در خود دارد، مثل «A Matter of Life and Death» از پاول و پرس‌برگر. اگر دنبال فرار از واقعیت هستید، این فیلم مناسب شماست!

با دیالوگ‌های درخشان از دهه 1940 و تصاویری زیبا که به کمدی سیاه عمق می‌بخشند، جانسون با یک اثر هوشمند و با اعتماد به نفس به عرصه فیلمسازی پا می‌گذارد که نوجوانی را مانند هیچ فیلم دیگری به تصویر نمی‌کشد.

با وجود اینکه اینگونه داستان‌ها کمی تکراری شده‌اند، سوپرمن استاندارد قابل قبولی را در این نوع روایت‌ها تعیین میکند.

فیلم «ماده» نقص‌هایی دارد، اما این نواقص به خاطر بلندپروازی آن است. «فارگت» به شکلی سرگرم کننده به صنعت سرگرمی طعنه می‌زند.

فیلم "Song Sung Blue" یکی از فیلم‌های مورد علاقه‌ام در سال جاری است. همه چیز به بازی‌های فوق‌العاده هیو جکمن و کیت هادسن، همراه با یک سناریوی احساسی از کریک بروئر و گرگ کاهس مربوط می‌شود. آنچه این داستان را به شدت جذاب می‌کند، نه تنها حقیقت بودن آن است، بلکه مایک ساردینا و کلر استنگل نماد ما هستند. آنها انسان‌های معمولی هستند که می‌خواهند اجرا کنند و شادی را به دنیا بیاورند.