«IF» بیشتر شبیه یک جلسه درمانی عجیب و غریب و آشفته است تا یک فیلم خانوادگی سرگرمکننده. جان کرازینسکی در ایجاد تعادل بین جنبههای سبکتر و احمقانهتر دنیای IFها و هسته عاطفی سنگین داستان، دچار مشکل شده است. فیلم کمتر از آنچه بازاریابی آن نشان میدهد، به طور مداوم یا مکرر خندهدار است و بیشتر به یک جلسه درمانی بینشاط تبدیل میشود. اگرچه کیلی فلمینگ یک اجرای تأثیرگذار ارائه میدهد و موسیقی متن و فی...