آیا زخمهای جنگ تنها بر پوستِ سربازان باقی میمانند، یا به درونِ رَحِم و آیندهی یک ملت نفوذ میکنند؟ «میم مثل مادر»، روایتِ تکاندهندهی «سپیده» است؛ پرستاری که از دلِ بمبارانهای شیمیایی سردشت برخاست و حالا با میراثی از درد، روبرو میشود. این فیلم، تلاقیِ دردِ شخصی و تاریخِ جمعی است؛ جایی که مرز میانِ “تقصیرِ جنگ” و “تقدیرِ ژنتیک” در برابرِ عشقِ یک مادر، کمرنگ میشود. اثری که به عنوان نمایندهی ایران در اسکار انتخاب شد، پرسشی بزرگ را مطرح میکند: آیا میتوان با حقیقتِ تلخِ گذشته، آیندهای سالم ساخت؟