«نهنگ عنبر» (۱۳۹۲) روایتی نوستالژیک و درام-کمدی است که بر محوریت شخصیت «ارژنگ صنوبر» (رضا عطاران) میچرخد؛ مردی که تمام عمر خود را در گروی عشقی گمشده به نام «رؤیا» (مهناز افشار) سپری کرده است. داستان با جدایی تلخ این دو در دهه شصت و مهاجرت رؤیا به آمریکا آغاز میشود و با تلاشهای عجیب و مکرر ارژنگ در مقاطع مختلف زندگی، پیش میرود. فیلم با استفاده از تکنیک بازگشت به گذشته، شکاف میان رویاهای دوران کودکی و واقعیتهای سخت زندگی بزرگسالی را به تصویر میکشد. ارژنگ که در میانسالی به ثروت دست یافته، میکوشد با قدرتِ دارایی خود، زمان را به عقب برگرداند و عشقِ از دست رفته را بازپس گیرد، اما هر بار با سدی از تقدیر و شرایط اجتماعی روبرو میشود. این اثر با تمرکز بر تمهای «پذیرش» و «تلاش برای جبران»، به زیبایی نشان میدهد که چگونه خاطرات میتوانند همزمان هم منبع قدرت باشند و هم زنجیری که انسان را در بندِ گذشته نگه میدارد. سکانس پایانی فیلم، با بازگشت رؤیا، به نوعی پیروزیِ عاطفی بر منطقِ فرصتها میپردازد.