«نهنگ عنبر ۲: سلکشن رؤیا» (۱۳۹۵) دنبالهای است بر درام-کمدی موفق نخست، که این بار با تمرکز بر تقابل میان «گذشته» و «حال» ساخته شده است. داستان حول محور «ارژنگ صنوبر» (رضا عطاران) میچرخد که پس از چهل سال انتظار و فراز و نشیب، سرانجام موفق به رسیدن به عشق قدیمی خود، «رؤیا» (مهناز افشار) شده است. با سفر این زوج به سمت شمال برای برگزاری مراسم عروسی، فیلم از طریق تکنیک «فلاشبک» و یادآوریهای ذهنی، مخاطب را به دهه شصت شمسی میبرد؛ دورانی که با موسیقی، مد و سبک زندگی خاص خود، بخشی جداییناپذیر از هویت شخصیتهاست. فیلم با استفاده از این تقابل زمانی، به بررسی مفاهیمی چون گذر زمان، پایداری عشق در برابر سالها دوری و تلاش انسان برای بازسازیِ رؤیاهای از دست رفته میپردازد. این اثر با رویکردی کمدی و در عین حال نوستالژیک، سعی میکند پیوند میان خاطراتِ پرشورِ جوانی و واقعیتهای پختهی میانسالی را در بستری از رنگ و موسیقی به تصویر بکشد.